Dit jaar heb ik voor het eerst een groep 8 onder mijn hoede (samen met een groep 7) en ik moet je eerlijk bekennen; ik ben er nog niet helemaal uit. Wat ik ervan vind, zo’n cito-toets. Normaal gesproken is mijn klas best een gezellige plek. Met woordenlijsten en zelfgemaakte posters aan de muur. Waar de kinderen lol hebben tijdens het werken en waar men zich op sokken over de vloerbedekking begeeft. Cito verandert dat wel een beetje. Groep 7 is eruit gemieterd, de tafels staan in jaren tachtig opstelling en er is nog wel plezier, maar dat uit zich voornamelijk in nerveuze lachjes en schichtige blikken naar rechts of links. Als leerkracht zou je jezelf bijna schuldig voelen, ware het niet dat de wereld nu eenmaal een plek is waar je wordt getoetst naar wat je kunt. We gaan voor de ervaring, dacht ik vanmorgen en deed de daaropvolgende uren mijn uiterste best om niet opeens heel hard te gaan schreeuwen. Want die neiging heb ik altijd, als het dood- en doodstil is. Weet je wie nog meer ging schreeuwen, maar om een veel betere reden? De 9-jarige Ronald McNair! Lees maar even mee:

In 1959 maakte de negen jaar oude Ronald McNair een enorme stampij in de Lake City Openbare Bibliotheek. Bezoekers van de bibliotheek keken met grote ogen toe toen er een trots, zwart jongetje door de gangen van het gebouw liep en zijn boeken over wetenschap en aardrijkskunde op de balie neerlegde.

De medewerker van de bibliotheek weigerde de boeken aan de jongen mee te geven en verklaarde: “Wij geven geen boeken mee aan negers.”

De kleine Ronald nam geen genoegen met dit antwoord en ging demonstratief op de balie zitten. Hij weigerde te vertrekken zonder de wetenschappelijke boeken. Mensen schoten in de lach terwijl de jongen fier om zich heen keek en de medewerker de politie belde.

Twee politieagenten arriveerden, samen met de moeder van het jongetje. Er werd besloten dat er geen goede reden was gegeven voor het niet meegeven van de boeken. Van openlijke ordeverstoring was ook niet echt sprake, het was tenslotte een klein kind. De moeder van Ronald zei dat ze de boeken zou betalen als ze niet op tijd terug zouden komen. De medewerker gaf de boeken mee, ongetwijfeld zonder veel enthousiasme.

De 9-jarige Ronald weigerde om als achtergestelde behandeld te worden. Hij wist dat hij slim was en hij wist ook dat die boeken hem slimmer zouden maken. En hij kreeg gelijk. Hij studeerde magna cum laude af, werd een bekend natuurkundige en de tweede ‘neger’ die in de ruimte zou vliegen. Helaas stierf hij veel te jong, tijdens de beruchte ontploffing van de Challenger space shuttle, 73 seconden na diens lancering.

“”To come from a place that was that tiny, that was that poverty stricken and to still have achieved — the sky’s the limit. You do not let your social surroundings hold you back,” said Verlie Tisdale, a high school classmate.”

En de bibliotheek? Ha! Die draagt nu zijn naam. Zo. Vertel dát morgen maar eens in de klas.

*bron
*bron
*foto

11 Reacties op “Wij Lenen Niet Aan Negers”

  1. WillemICT zegt:

    Wat een ‘moeiljk/lastig’ artikel. Je hebt heel erg gelijk, maar ik weet niet hoe te reageren. Alle commentaar is te veel bij zulke waarheden.

  2. Frank Jongbloed zegt:

    Hahaha. Bedankt voor de reactie, Willem. Je bent een Ware Trouwe Lezer!

  3. Theo 7/8 zegt:

    Inspirerend.
    Ik voer de laatste regel gewoon uit.
    Verplicht :-)
    Al veel gemoeten deze week, maar dit voelt beter.

  4. Frank Jongbloed zegt:

    Ik weet wat je bedoelt met dat moeten, Theo. Gisteren legde ik de laatste hand aan de rapporten voor groep 7/8, de cito’s zijn bijna klaar (ze zijn bezig terwijl ik dit zachtjes typ) en het LVS is helemaal bijgetoetst. Gisteren had ik een kort moment van niets-moeten en toch dacht ik dat er van alles in mijn nek hijgde. Gelukkig bleek het de kat te zijn.

  5. Sabine Verbeek zegt:

    Ik kan me goed identificeren met dat jongentje op de balie. Als meisje had ik altijd het gevoel dat ik extra mijn nek uit moest steken om te laten zien dat er ook kennis dit hoofd zat, en onderscheidingsvermogen. Daarom heb ik nu een lange nek :-) .
    Kinderen weten feilloos wanneer er iets niet klopt. En de bieb, ja dat zou een heilige plaats moeten zijn, voor iedereen toegankelijk. Hier in de stad willen ze de bibliotheek sluiten. Ik vind het echt een ongelooflijke domme zet. Het maakt kennis weer onbereikbaar, voor de happy few, dat maakt me woest!

  6. Frank Jongbloed zegt:

    Een bibliotheek sluiten? Ja, dat klinkt wel een beetje als heiligschennis. Voor de fervente lezer. Zoals moi.

  7. Anja zegt:

    Een bibliotheek sluiten klinkt als heiligschennis, daarin heb je gelijk. Wat veel erger is dat bibliotheken al sinds een jaar of tien niet meer de cultuurdragers zijn die zij eens waren. In bibliotheken heerst ook het top zoveel gevoel, commerciële boeken moeten. Dat mag ook wel, maar waar is de functie als cultuurdrager gebleven zodat werkelijk alle kennis te vinden was en niet alleen de bestsellers. De subsidies zijn in de loop der jaren behoorlijk afgeknepen. Ga bijvoorbeeld maar eens op zoek naar dichtbundels van schrijvers zoals Chawwa Wijnberg of Starik. Niet te vinden, want niet ‘populair” genoeg.

  8. Frank Jongbloed zegt:

    Toevallig vroeg ik vandaag aan een bibliothecaresse (hoewel dit woord vast niet meer gebezigd wordt) wat de top 3 van de uitgeleende boeken vormt. Ze kwam niet verder dan Haar Naam Was Sarah. Meer wist ze niet. Dat vond ik ook best apart.

    Daarom is de verkoop van afgeschreven boeken ook zo leuk. Zo kom je nog eens mooie oude titels tegen voor een euro.

  9. Donte zegt:

    This is a really inteillgent way to answer the question.

  10. acyeojmlv zegt:

    YVYImK fckzilcyhsdg

  11. zbarlzli zegt:

    7cnSVH ulmcqifgzrcj

Reageer


× zes = 48