Ik heb tot nu toe 4 keer een TPRS-les gegeven. Spannend en intensief om te doen, maar erg leuk. De eerste keer stond ik voor een beginnersgroep jongeren op een ISK. Bij beginners is de valkuil dat je te snel gaat. Wanneer je geen of weinig reactie krijgt komt dit niet omdat ze er niets aan vinden, maar omdat ze je niet volgen. De andere drie keer stond ik op de zomerschool van hetzelfde ISK, maar nu met gevorderde leerlingen. Er was sprake van flinke niveauverschillen binnen de groep: sommigen hadden echt nog moeite met de Nederlandse taal, maar de meerderheid was al zo ver dat ze in het Nederlands konden mee-filosoferen over respect.

 In de TPRS-lessen probeerde ik een middenweg te vinden. Ingewikkelde doelstructuren maar simpel woordgebruik, voor ieder wat wils. Dit bleek maar deels te werken. De leerlingen met een lager niveau hadden toch moeite me te volgen, de beste leerlingen vonden het grappig wat ik deed omdat we samen de mooiste verhalen maakten, maar saai wanneer ik uitgebreid zinnen cirkelde. Dus kreeg ik soms weer weinig reactie. Mede door mijn gebrek aan ervaring wist ik niet goed hoe dit op te lossen.

 Dus mijn vragen aan collega-TPRS’ers:

·      Kan TPRS überhaupt werken voor een heterogene klas (wat betreft taalniveau)?

·      Ik lees in de handboeken dat TPRS ook voor (ver)gevorderde niveaus geschikt is. Het lijkt me dat je dan ingewikkelde doelstructuren gebruikt, en langere zinnen, wat betekent dat je cirkelmomenten heel uitgebreid en langgerekt worden. Hoe lossen jullie dit op? Hoe doe je TPRS met (ver)gevorderde groepen?

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen! Dank alvast voor het delen en meedenken.