TPRS in de les

TPRS in de les

Hoi mijn naam is Blanca en ik werk op het KSG in Apeldoorn en geef Spaans in het (T)VWO. Voor de eerste keer durf ik structureel TPRS in mijn lesprogramma op te nemen. Ik merk dat het leuk is om per hoofdstuk te kijken welke leerstructuren voor het verhaal ik ga kiezen. Nadat ik de structuren heb gekozen is mijn volgende uitdaging het bedenken van een verhaaltje dat leuk is, maar dat zich ook leent voor het cirkelen en verdere ‘follow up- activities.

Verhaal/structuren toetsen

Kortgeleden heb ik met behulp van TPRS beoordeeld voor een cijfer. Het was leuk om te zien dat de leerlingen uit VWO 2 structuren schriftelijk konden produceren die normaal gesproken pas in de 3e of zelfs 4e klas in de boeken aan bod komen. Mijn toetsopgave bestond uit: ‘waar of niet waar’- stellingen, een zin opschrijven onder een plaatje, een korte re- telling.

De tops

Ik heb voor de eerste keer het verhaal en de structuren van een verhaal getoetst. De leerlingen hebben het goed gemaakt. Sommigen hadden details weggelaten, maar op hoofdlijnen kenden zij het verhaal vrij goed.
De structuren heb ik apart getoetst met een ander context, omdat ik ook het verloop van het verhaal wilde toetsen. Het wordt iets makkelijker om een verhaal te verzinnen aan de hand van een hoofdstuk uit mijn leergang.

De tips

Ik gebruik nu cue cards om tijdens het cirkelen niet te vergeten welke structuren centraal staan in het verhaal. Dit voorkomt dat ik andere structuren ga cirkelen en dat ik afwijk van het originele plan.

Vaart in een verhaal

Afgelopen week heb ik weer eens een ouderwets verhaal gebouwd met mijn klas (een nieuwe groep, enige voorkennis).
Inhoudelijk was mijn doelstelling de verleden tijden te introduceren, gekoppeld aan vocabulaire gerelateerd aan een hotel (receptie, vijf sterren, restaurant, check-in etc.). Qua vorm wilde ik graag wat meer vaart in het verhaal, omdat ik regelmatig aanloop tegen het feit dat ik blijf ‘hangen’ in minder belangrijke details van het verhaal.

De vaart lukte prima; ik ging met grote stappen van scene naar scene. Mijn aandacht voor het cirkelen verslapte hierbij echter, terwijl ik heel goed weet dat dít juist de basis is van TPRS! Volgende keer ga ik proberen een betere dynamiek te creeeren tussen acties (de verschillende scenes) en de details (het inkleuren van deze scenes). Door deze betere dynamiek komt het verhaal automatisch beter op gang. Hebben jullie hier ervaring mee? Hoe pak je dit aan?

Grappig is dat je er zelf wel van kunt balen dat je verhaal niet uit de steigers kwam, maar dat je leerlingen elkaar dan weer aanstootten met de opmerking ”this is so much more fun than our English course”. Dat geeft de burger weer moed :-) .

Met dank aan Kirstin voor de fijne observaties!!

Iris Maas