De afgelopen weken heb ik geëxperimenteerd met een “woord van de week”. Ik schreef een uitroep op het bord, zoals “Echt waar?” “Niet te geloven!” of “Waanzinnig!” Deze had een andere kleur dan de normale woorden, maar de vertaling stond er wel onder.

Iedere keer als er bijzondere nieuwe informatie was in het verhaal of in een PQA-gesprek, gebaarde ik dramatisch naar de hele klas, terwijl ik naar de uitroep wees. De hele klas brulde dan: “Waanzinnig!” (of wat het woord van de week ook was).

Dit verhoogt niet alleen enorm de sfeer in de klas – het samen roepen lijkt wel een energiestoot te geven – maar ook merk ik dat leerlingen steeds meer uit zichzelf die reacties geven op passende momenten. Eén van mijn verlegenste (vindt u ook dat dit inmiddels een beetje raar klinkt? Ik heb de neiging om “meest verlegen” op te schrijven) leerlingen voelt zich helemaal thuis in de uitroepen en geeft nu te pas en te onpas (vooral te pas) reacties op hetgeen anderen zeggen!

Zin om dit uit te proberen? Laat ons weten hoe het gaat (klik op de link rechtsboven dit bericht)!

Kirstin Plante