Tot ziens bij het TPRS Platform!

Je leest nu het LAATSTE bericht op de TPRS Community op Digischool! We hebben inmiddels precies 300 leden!

We danken Digischool hartelijk voor de gastvrijheid en Erik Verhulp en Wouter Tinbergen voor hun ondersteuning.

We zetten onze activiteiten voort op de site van het TPRS Platform.

Daar kun je ook wekelijks het blog blijven volgen – en de overgezette oude blogbijdragen terugvinden - geschreven door collega’s uit het TPRS-veld.

Wil jij ook iets schrijven voor het blog, dan kun je je stukje sturen naar kirstin@tprsplatform.nl.

Ook kun je meepraten op het forum van het TPRS Platform of zelf een discussie starten.

We danken jullie voor jullie lidmaatschap en voor jullie bijdragen en we hopen dat jullie je allemaal in willen schrijven voor de nieuwsbrief van het TPRS Platform. Deze komt in de plaats van je lidmaatschap van de community TPRS Digischool. Schrijf je hier in ; je hoeft alleen je naam en je emailadres in te vullen en je ontvangt voortaan 10x per jaar de TPRS Platform nieuwsbrief.

Het TPRS Platform = van, voor en door TPRS gebruikers!

Niels Holgersson in TPRS-vorm

Over een aantal weken ga ik voor 2 maanden naar Rusland. Daar help ik bij een project van een ecologisch educatief centrum in St. Petersburg. In juli organiseert het centrum een reis naar London om deelnemers van de Britse cultuur te laten proeven en om te laten zien hoe organisaties in London ‘sustainable lifestyle’ toepassen. Om het project te ondersteunen, ga ik tijdens de twee maanden die aan die reis vooraf gaan een serie van 12 lessen Engels verzorgen (ondanks dat ik eigenlijk docent Duits ben). De groep mensen die ik wat Engels bij zal brengen, is een gevarieerd gezelschap van toeristen, studenten en zakenlieden.

Op het moment ben ik in London. Hier kijk ik welke plekken we met de groep kunnen bezoeken, zoals parken, musea, educatieve instanties, en toeristische attracties. Vandaag ben ik echter niet op verkenning gegaan, maar heb ik me in een bibliotheek in het Londons stadsdeel Chiswick ‘opgesloten’ en ik bereid alvast een aantal van mijn lessen voor.

De vraag vanuit het ecologische centrum is om het verhaal van Niels Holgersson terug te laten komen in de lessen. Dat verhaal gaat over een zakenman die alleen aan geld denkt en met zijn fabrieken het milieu vervuild. Hij wordt door een boze dwerg betoverd. Niels krimpt tot een klein jongetje. Een groep ganzen vindt hem en neemt hem mee. Vanuit de lucht ziet Niels wat hij aangericht heeft met zijn fabrieken en hij krijgt berouw over wat hij heeft gedaan.

Het is de bedoeling dat mijn groep aan het einde van de lessenreeks een klein toneelstuk kan opvoeren waarin het verhaal van Niels Holgersson nagespeeld wordt. Daarnaast werd vanuit het centrum gevraagd om de lessen interactief in te richten en ervoor te zorgen dat de groep vooral veel plezier heeft in het leren van de taal. En ik dacht: “Welke methode is daar geschikter voor dan de TPRS-methode?” TPRS is verhalend, op spreken gericht, goed voor rollenspellen, interactief en zorgt voor plezier.

En nu zit ik hier en bedenk ik hoe ik het verhaal van Niels Holgersson “TPRS-proof” kan maken. Dit is leuk om te doen, maar ook nog best een hele klus. De thematiek van het verhaal is niet eenvoudig, maar de zinnen moeten dit in beginsel wel zijn. Daarnaast moeten er in de lessen een aantal standaard thema’s verwerkt worden, zoals “jezelf voorstellen, werk, familie, reizen“ etc.

Misschien herken je dit: Je wilt een serie TPRS-lessen geven, maar je zit vast aan bepaalde eisen vanuit het boek of vanuit het curriculum. Het vergt veel tijd en werk en kan vervelend of onmogelijk lijken. Tegelijkertijd heeft het voordelen, het proces doet beroep op je creativiteit. Je gaat opnieuw kijken naar wat er precies belangrijk is voor je leerlingen en hoe je de afgesproken of voorschreven doelen ook op een andere manier kunt bereiken.

Het lukt me al aardig om te selecteren, en de standaard thema’s in het verhaal terug te laten komen. Ik ben er echter nog lang niet, maar ik heb gelukkig nog wat tijd. Ondertussen zie ik al uit naar de uiteindelijke voorstelling van mijn bonte gezelschap, al dan niet verkleed als gans of dwerg.

Heb je het ook meegemaakt dat je met een voorschreven boek of met vaste opdrachten, doelen of toetsen moest werken terwijl je ook TPRS wilde integreren in de lessen? Welke oplossingen heb je daarvoor bedacht?

 

Eva de Vlaming

TPRS conferenties – Wie gaat er mee, wie gaat er mee?!

Laatst sprak ik een TPRS collega en ze vertelde me dat ze niet naar de NTPRS conferentie in Amerika zou gaan, omdat ze dan alleen zou moeten gaan. Dat zette mij aan het denken; misschien zijn er best meer mensen die naar deze conferenties zouden willen gaan, maar die liever niet alleen willen gaan. Daarom doe ik nu een oproep : WIE GAAN ER MEE naar iFLT14 in Denver en/of NTPRS 14 in Chicago ?!

  • iFLT 2014 is van dinsdag 15 juli t/m vrijdag 18 juli in Denver, Colorado
  • NTPRS 2014 is van maandag 21 t/m vrijdag 25 juli in Chicago, Illinois

Dave_Burgess_IMG_1865iFLT 2014 - 15 juli t/m vrijdag 18 juli - Denver

Het bijzondere van iFLT is, dat het in een school wordt gehouden en dat je onder andere lessen observeert aan leerlingen die les krijgen in TPRS/CI. Er is ook ruim gelegenheid tot coaching. De conferentie wordt geopend door Dave Burgess, de auteur van 'Teach like a pirate'.

Stephen Krashen-still-going-strong is ook weer van de partij. In Denver bevinden zich veel TPRS docenten. Bekijk hier het iFLT14 programma.

  • er is een apart programma voor beginnende TPRS-docenten
  • er is een apart programma voor gevorderde TPRS-docenten
  • Ben Slavic zal demo – en coachingsessies verzorgen
  • men kan lessen observeren door TPRS-masterteachers aan leerlingen in de les, van alle niveaus: beginners t/m gevorderden, waarna er debriefing-sessies zijn over de lessen
  • men kan zoch uitgebreid laten coachen

Je kunt een universitaire aantekening krijgen ; daar zijn wel kosten aan verbonden.

De temperatuur in Denver kan in juli gemiddeld liggen tussen de 13 en de 31 graden Celsius.

ScreenShot028NTPRS 2014 - 21 t/m 25 juli - Chicago

Dit is alweer de veertiende NTPRS. Elk jaar is het programma top, en toch wordt het elk jaar nog beter en beter. Dit jaar zijn er speciale programma's voor:

  • beginnende TPRS docenten
  • half- en vergevorderde TPRS-docenten
  • basisschoolleerkrachten
  • docenten Chinees
  • docenten ESL
  • schoolleiders

Daarnaast is er veel ruimte voor coaching en er zijn workshops over bijvoorbeeld lezen, muziek, technologie en classroom management. Op zondag 20 juli zal er nog een coaching-for-coaches workshop zijn van een dag, voorafgaande aan de conferentie.

Je kunt een universitaire aantekening krijgen (1, 2 of 3 university credits; daar zijn wel kosten aan verbonden).

De veertiende NTPRS Conferentie wordt in het Sheraton Hotel in de voorstad Lisle gehouden. Het ligt op 30 minuten van zowel het vliegveld Chicago O’Hare als het Midway airport.

De temperatuur in Lisle kan in juli gemiddeld liggen tussen de 18 en de 29 graden Celsius. Op de Engelstalige wikipedia pagina voor Lisle, Illinois staat: "In July 2007, Lisle was ranked #20 in Money magazine's list of "100 Best Places to Live" and #17 on their 2009 list of the "Best Places for the Rich and Single". The place-to-be dus!

Ga je ook mee?! Geef dan hierboven of hieronder een reactie! (Geef het aan als je het privé wilt houden, dan publiceren we het niet !)

Kennis maken met TPRS

Afgelopen vrijdag 7 februari ging ik naar een netwerkbijeenkomst om kennis te maken met TPRS. Er zijn in onderwijsland op dit ogenblik twee nieuwe methodes waar ik al heel lang meer van wil weten. TPRS is er daar een van. Na ontvangst door Alike Last, Kirstin Plante en Rosana Navarro, en een korte kennismakingsronde werden wij de leerlingen en Rosana de “juf”. Drie dingen vielen me in het bijzonder op: de veiligheid die ik voelde om met de hele groep antwoord te geven, het enorm grote aantal herhalingen en dat alle antwoorden die we gaven met een “muy bien” beantwoord werden. Dat stimuleerde ons om door te gaan met Spaans spreken.

Want Spaans was de taal die voor deze korte demonstratie was uitgekozen, omdat de meesten deze taal niet beheersten. Rosana begon met een simpele vraag, waarbij we alleen maar ja of nee moesten antwoorden. En zij herhaalde altijd onze antwoorden met hele zinnen. De vragen werden gecompliceerder en onze antwoorden ook. Hulpmiddelen die werden ingezet, waren het bord. Hierop stonden alle woorden. Rosana wees deze woorden aan om ons te helpen. Verder geweldige toneelattributen, waarover ik niet te veel zeg, want het is veel leuker om dat zelf te komen ontdekken in een van de bijeenkomsten. En twee van onze medeleerlingen. Zij vervulden hun rol fantastisch.

Als afronding van deze les TPRS moesten wij in kleine groepjes het verhaal aan elkaar vertellen. Tot mijn verbazing en na enige aarzeling van mijn kant lukte dit wonderwel. Ik heb nog nooit in mijn leven in zo’n korte tijd zo veel Spaans geleerd. Het mooie is dat het nog steeds in mijn hoofd zit en ik ervan overtuigd ben, dat het daar ook nog wel een poosje blijft zitten.

Ik ben zo enthousiast geworden over deze methode dat ik het zeker in mijn lessen ga gebruiken. Het is naar mijn mening in te passen op ieder niveau van taalverwerving, zolang je maar als docent duidelijk hebt, wat jouw leerdoel is. En of je nu de ene manier van taalverwerving toepast of de andere: tijd kost het allemaal. Dan kun je volgens mij maar beter kiezen voor een manier die werkt!

Sylvia van den Brink
http://frans-leren-oss.nl/ 

Doceren met TPR en TPRS voor docenten klassieke talen

Als docent Grieks en Latijn kun je net als bij de moderne vreemde talen gebruik maken van technieken als TPR en TPRS. Daar zitten ten opzichte van talen zoals Frans, Duits en Engels zowel voordelen als nadelen aan.

Voordelen

  1. Docenten moderne vreemde talen moeten hun leerlingen vier basisvaardigheden aanleren: luisteren, spreken, lezen en schrijven. Leerlingen Grieks of Latijn hoeven uiteindelijk alleen te kunnen lezen (en vertalen). Als docent kun je een groot deel van de lestijd besteden aan die vaardigheid. 
  2. Leesvaardigheid is net als luistervaardigheid een passieve vaardigheid, een input-vaardigheid. Een passieve beheersing van een taal is altijd gemakkelijker dan actieve vaardigheden. Met het gat tussen actieve en passieve beheersing hoeven docenten klassieke talen geen rekening te houden.
  3. Voor TPR en TPRS zijn verhalen nodig om mee te oefenen. Gelukkig voor docenten klassieke talen is het corpus Latijn en Grieks enorm: historische overleveringen, toneelstukken, mythen, sagen, fabels en brieven. Deze verhalen zijn gemakkelijk aan te passen voor TPRS of een embedded reading. De leerling maakt op die manier direct kennis met de inhoud van het klassieke corpus, dat natuurlijk aansluit bij de uiteindelijke kennis die benodigd is voor het eindexamen.
  4. Door constant met de taal bezig te zijn in de taal zelf, kunnen leerlingen niet alleen direct kennis nemen van de woorden en grammatica, maar ook van de cultuur. Daarmee vergroten zij hun cultuurhistorische kennis op hetzelfde moment als hun (ver)taalvaardigheid.

Nadelen

  1. Het eindniveau leesvaardigheid is bij de klassieke talen een stuk hoger dan bij moderne vreemde talen. Wat we overgeleverd hebben, zijn voornamelijk literaire teksten over  veelal abstracte onderwerpen. Voor een leerling zijn dat soort teksten inhoudelijk en grammaticaal ingewikkeld. 
  2. Als docenten gebruik willen maken van de voordelen van TPR en TPRS moeten zij zelf wel een actieve beheersing hebben van alle vier de basisvaardigheden. Een actieve beheersing van het Grieks of Latijn is op dit moment geen onderdeel van de studie Griekse en Latijnse Taal en Cultuur. Docenten zullen daarom op eigen initiatief tijdens of na hun studie deze vaardigheden moeten opdoen. 
  3. Leerlingen moeten niet alleen de teksten kunnen lezen en begrijpen, maar ook kunnen vertalen naar goed lopende Nederlandse zinnen: een compleet andere vaardigheid. Mijn ervaring is wel dat wanneer kinderen direct kunnen begrijpen wat er staat, ze vaak beter en mooier kunnen vertalen.

De voordelen en nadelen die ik net heb opgesomd, zijn volgens mij de belangrijkste. Wat zijn volgens jullie nog meer belangrijke voor- en/of nadelen van TPR en TPRS bij klassieke talen? Laat het me weten.

Groetjes, Casper
Wie meer wil weten over actieve taalbeheersing als didactisch middel tijdens lessen Latijn en Grieks, kan terecht op de gratis lezing en workshop van Addisco Onderwijs op 18 maart 2014 (16.00 – 18.00)

Over de auteur:
Casper Porton biedt onder de naam Addisco Onderwijs  cursussen Latijn en Grieks in Hilversum en deelt zijn kennis over vernieuwend onderwijs in de klassieke talen op zijn weblog Classiculus.

Post uit Duitsland!

Mijn 2havo leerlingen kregen vorige week post.  

Ze hadden kaartjes  en briefjes gestuurd naar mijn achternichtjes in Duitsland.
En mijn leerlingen hadden  antwoord gekregen. 

De brief van Aischa werd het uitgangspunt voor mijn nieuwe TPRS-verhaal.

We zijn nog niet zo lang bezig met TPRS in deze klas en zo konden we met het verhaal van Aischa het vragen en het antwoorden oefenen. De vragen gingen over de hobby’s van Aischa.

Na het oefenen startten we met het TPRS-verhaal. Het  verhaal ging over een fictief persoon: Lucas uit Brazilië. Een PowerPoint met plaatjes van Brazilië en schaatsers in Nederland ondersteunden het verhaal.

Lucas wohnt in Brasilien.

Sein Hobby ist Kanufahren.

Er möchte gerne Schlittschuhlaufen

Aber in Brasilien ist es zu warm.

Er fliegt mit dem Flugzeug in die Niederlande.

Dort kann er Schlittschuhlaufen.

We oefenden bij dit verhaal de vraagwoorden, want de leerlingen vinden het moeilijk om deze woorden te onthouden.

Wer wohnt in Brasilien?

Was ist sein Hobby?

Wo ist es zu warm?

Wohin fliegt Lucas?

Daarna mochten de leerlingen hun eigen verhaal bedenken.  Alle dikgedrukte woorden in het verhaal  mochten ze vervangen met eigen woorden. De woorden konden  ze opzoeken in de woordenlijst of het woordenboek of aan mij vragen.

De leerlingen kwamen met fantastische verhaaltjes met hobby’s als formule 1 rijden, kameel racen, buikdansen en voertuigen als hete luchtballonnen en onderzeeërs. De leerlingen wilden heel graag hun verhaaltjes vertellen en ik had graag elke leerling gehoord en vragen over alle verhaaltjes gesteld, maar dat ging helaas niet qua tijd. Daarnaast zou het ook een grote opgave geweest voor de leerlingen om naar de in totaal 29 verhaaltjes te luisteren.

Hebben jullie ideeën hoe ik toch nog iets kan doen met alle verhaaltjes die bedacht zijn?

Eva de vlaming

TPRS-feuilletonverhaal

Annemieke Woudt, één van de cursisten van de Deeltijdopleiding tot TPRS-docent, heeft een geweldige manier om gevoelige onderwerpen toch te kunnen behandelen. Ze geeft les aan inburgeraars, die vaak vreselijke dingen hebben meegemaakt. Onderwerpen die op het eerste gezicht niet bijzonder gevoelig zijn, zoals familie, kunnen voor deze mensen zeer pijnlijk zijn. Zo'n onderwerp is dus niet erg geschikt voor PQA, en ook niet om een bizar verhaaltje mee te bouwen ("bizar" is bij Nt2-lessen toch al een lastig fenomeen).

Daarom is Annemieke begonnen met een verhaal rondom de dagelijkse belevenissen van Bram (in de ene groep) en Amina (in de andere groep). Deze verhalen zijn uitgegroeid tot feuilleton – iedere week komt er een aflevering bij volgens het thema dat die week aan de orde is. Zo hebben de cursisten van groep 1 de familie van de hoofdpersoon, Bram, erbij bedacht, compleet met leeftijden en beroepen, en is Bram en naar de Sinterklaasintocht. Zijn zusje heeft bovendien Sint Maarten gelopen. In de tweede groep bleek Amina met een gebroken voet toch in staat om naar de dokter te lopen, en heeft ze haar verzekeringspapieren moeten invullen.

De cursisten vragen steeds: "wanneer komt Bram/Amina weer?" en verzinnen in de pauzes zelf nieuwe avonturen voor hen. Voor Annemieke is dit verhaal ideaal om allerlei PQA-gesprekken aan te koppelen. Zo bleek bij een gesprek over beroepen dat één van de cursisten verpleegster is. Prompt werd er geroepen: "net als Sarah!" – de zus van Bram. Zo zie je dat de personages uit het feuilleton, net als bij soapseries als GTST, voor de trouwe volgers ook een soort familie wordt, maar dan één waar het altijd prettig vertoeven is.

Wie probeert dit idee ook een keer uit? Laat ons weten hoe het uitpakt!

Movie Talk & embedded reading bij ‘Paperman’

In de les heb ik 'Paperman' gebruikt voor Movie Talk. Onder het filmpje vertel ik er meer over. 'Paperman' is een animatiefilmpje van de Disney studio's en heeft in 2013 de Oscar gewonnen voor beste korte animatiefilm.

Helaas is de versie hieronder de enige volledige versie op Youtube en daar heeft iemand iets voor en in geknutseld… (maar daardoor is hij waarschijnlijk nog niet van Youtube afgehaald of ingekort, zoals met de andere filmpjes het geval is).  

Je kunt het filmpje als origineel bekijken op vimeo.

Tijdens de NTPRS heb ik de Movie Talk workshop van Betsy Paskvan en Michele Whaley bezocht. Movie Talk is ontwikkeld door Ashley Hastings met studenten Engels als vreemde taal en het schijnt 5x sneller te werken dan traditionele methodes.

Movie Talk is een film verhalend uitleggen door :

  • het benoemen van voorwerpen
  • het beschrijven van handelingen, acties, activiteiten
  • het verklaren, uitleggen van personages
  • het verklaren, duiden van hun emoties
  • dialogen

Een paar belangrijke punten :
- L U I S T E R E N is een eerste vereiste voor S P R E K E N
- Taalleerders kunnen niet boven hun eigen begripsniveau spreken

Ik heb het filmpje gebruikt voor de structuren:

  • Il/elle est allé(e) à la gare       Hij/zij is naar het station gegaan
  • Il/elle a pris le train                   Hij/zij heeft de trein genomen 
  • Il/elle est monté(e)                   Hij/zij is ingestapt 
  • Il/elle est descendu(e)            Hij/zij is uitgestapt

Ook heb ik het filmpje gebruikt om eerdere vocabulaire te herhalen. Het filmpje duurt ruim 6 en een halve minuut en wij hebben er een uur over gepraat, alles in het Frans. De tijd vloog ongemerkt voorbij. Iedereen bleef heel betrokken en ze vonden het erg leuk om te doen. Ik heb veel vragen gesteld en gecirkeld waar nodig. Ik heb voor een groot deel gewerkt met bovenstaande structuren. Ik heb het filmpje gevonden doordat ik googelde op trein, instappen, station en dan bij 'video's' kijken wat dat opleverde. Vorige week hadden we 'wachten' gehad, dus die konden we nu ook goed gebruiken. En al eerder : hij is bezig met, hij heeft gebruikt, hij heeft ontmoet. We hebben ook PQA vragen gedaan, maar eigenlijk had ik er achteraf gezien toch meer willen doen, om de ik- en de jij vorm meer te gebruiken. Ik heb er een embedded reading bijgemaakt in vier stappen in opklimmende moeilijkheidsgraad  : 131126_Paperman. Ik denk dat de vierde versie vooral voor de hogere niveaus is. Ik ben heel benieuwd wat mijn A1'ers over de derde en vierde versie zeggen als ik ze de komende les zie.

Werk jij ook wel eens met Movie Talk? Wat zijn jouw ervaringen? Heb je nog tips voor leuke filmpjes?

Met collegiale groeten, Alike Last

#TPRS een “langman” verhaal

Wanneer ik mijn fiets vastzet, voor het gebouw van Hogeschool Domstad, vraag ik me even af wat ik hier doe. Zaterdagochtend, negen uur, een zonnige zaterdag nog wel. Ik had met een kop koffie op het balkon kunnen zitten, of ergens op een terras. Vriendin Annemarie en ik spreken elkaar moed in en verheugen ons vast op de lunch ergens in de stad.

Ik maak mijn fiets vast voor een school, om op mijn vrije dag naar een TPRS bijeenkomst te gaan.

TPRS staat voor: Teaching Proficiency through Reading and Storytelling. De eerste keer dat ik hiervan hoorde, was een aantal jaar geleden op een conferentie van de BVNT2maar verder dan deze kennismaking ben ik nooit gekomen, ik heb er nog nooit mee gewerkt.

We worden ontvangen met koffie (goddank!) en thee. Als iedereen binnen is en zit, worden we te woord gestaan door Alike Last en Iris Maas, en we krijgen de kans met elkaar kennis te maken. De algemeenheden vliegen over en weer. Een tijdsignaal gaat af, we stoppen met onze kennismaking en gaan weer zitten, als brave leerlingen. Dat zijn we het komende half uur ook.

Iris Maas geeft ons les in het Mandarijn. Op het scherm verschijnen ingewikkelde woorden als nuhai. We gaan namelijk een verhaal maken, over een Nuhai, en een nuhai is een meisje zo leren we al snel. “Is Annemarie ook een meisje?” Vraagt de docent in het Mandarijn. “Shi!!!” zeggen wij als klas braaf, natuurlijk is Annemarie ook een nuhai! En als snel zijn we bezig om een verhaal te maken in het mandarijn, een erg “langman” (romantisch) verhaal en gelukkig loopt het nog goed af ook! Binnen een paar minuten neemt mijn woordenschat toe. Ik zit er inmiddels helemaal in en schreeuw mee dat Pieter ook hartstikke “langman” is, maar dat klopte niet “bu” (nee) Pieter bleek namelijk juist heel erg “ku” (cool).

Bij TPRS begin je met een eenduidig verhaal. Een zin, ofwel een statement, bijvoorbeeld “Kees eet een appel”. Dat statement roept een reactie op, “ahhh”. Daarna begin je als docent vragen te stellen, de zogeheten cirkelvragen. “Eet Kees een banaan?” – nee, Kees eet een appel! “Eet Yasmine een appel?” – nee, Kees eet een appel!
Na de gesloten vragen kan je over gaan op de open vragen en zo het verhaal een wending geven. De leerlingen hebben zo input in het verhaal. “Wat is er op de appel?” – een rups! “Er zit een rups op de appel! Wat doet de rups?” – hij eet!

In kleine groepjes gaan we oefenen, een aantal NT2 docenten -begeleid door een TPRS-coach- zitten bij elkaar. Ik speel een leerling. Ik snap de docent niet altijd, want ik zit nog amper op A1. Zelfs als je speelt, voel je snel welke vragen te moeilijk zijn en op welke vragen je graag een antwoord geeft! Na even oefenen begint mijn personage behoorlijk recalcitrant te worden, tja, dat heb je met die pubers…

Ik krijg zin het meteen in de praktijk te brengen. Wat goed dat ik deze ochtend niet met een kop koffie op mijn balkon ben gaan zitten! Omdat we zo goed ons best hebben gedaan (of gewoon omdat we er zijn) krijgen we ook nog een certificaat.

Ik haal mijn fiets weer van het slot. Annemarie en ik besluiten dat we blij zijn dat we gegaan zijn! Al hebben we inmiddels wel erg veel zin in lunch.

Bovenstaande verhaal is geschreven door Barbara Klomp op haar blog "Taal en educatie" (met als motto: "De grenzen van mijn taal zijn de grenzen van mijn wereld." Ludwig Wittgenstein) en is hier te vinden: http://taaleducatie.wordpress.com/2013/06/12/tprs-een-langman-verhaal/

De foto van de fietsen komt van het blog: http://annagroot.punt.nl/content/2012/01/praktisch-fietsparkeren

Een teken van taalverwerving?!

Laatst merkte ik op dat een cursiste van mij bij het navertellen van een samen gebouwd verhaaltje een paar keer stokte, nadacht en zich toen zelf verbeterde. Datzelfde was me ook al opgevallen toen ze aan het begin van de les over haar weekend verteld had.

Het is een fenomeen dat ik tot dan toe eigenlijk alleen bij cursisten had gezien die les krijgen met een methode waarbij vaak expliciet aandacht wordt besteed aan grammatica. Bij hen staat de monitor (het duiveltje op de schouder dat elke taaluiting checkt, het liefst nog voordat deze uitgesproken wordt) continu aan, wat zowel voor de spreker als voor de toehoorder vermoeiend kan zijn. 

Ik was nieuwsgierig wat er op dat moment in het hoofd van mijn cursiste gebeurde en misschien ook wel een beetje bezorgd. Misschien was ze zich, na twee jaar TPRS-lessen, nu toch op eigen houtje gaan verdiepen in de grammaticaregels, hoewel haar afkeer tegen deze regels het voor mij juist zo makkelijk had gemaakt me niet tot uitgebreide grammatica-uitleg te laten verleiden. Of had ik het de laatste tijd toch overdreven met mijn grammatica pop-ups?

Haar antwoord was fascinerend. Zij zei iets in de trant van: “Ik weet het ook niet precies. Ik zeg iets en als ik het heb gezegd, dan hoor ik dat het niet juist klinkt en dan probeer ik het te verbeteren.”

Als dit geen teken is van echte taalverwerving! Als een moedertaalspreker een buitenlander zijn taal hoort spreken, dan hoort hij als deze een fout maakt en kan hij de fout in de meeste gevallen ook verbeteren, maar weet bijna nooit waarom het fout is. Hij kent de grammaticaregel niet omdat hij deze gewoonweg niet nodig heeft om correct te spreken. Evenmin hoeven tweedetaalleerders in staat te zijn hun taaluitingen te analyseren om de taal goed te spreken (“Hm, als ik de zin met het woordje “dan” begin, dan moet ik de inversieregel toepassen, omdat de persoonsvorm altijd op de tweede plaats moet staan in een hoofdzin …”). Volgens mij is het doel van taallessen juist dat de leerders de doeltaal in het ideale geval spontaan correct gaan gebruiken en de maatstaf/het referentiekader voor correctheid zou, net als bij mijn cursiste, moeten zijn dat ze horen of iets goed klinkt of niet.

Dit voorbeeld is voor mij weer eens een teken dat TPRStorytelling echt tot taalverwerving leidt.

 

Ik ben heel benieuwd of jullie in jullie lessen iets vergelijkbaars hebben meegemaakt. Zien jullie dat lesgeven met TPRS zijn vruchten afwerpt en zo ja, waaraan zien jullie dat? En wat is het verschil met lesmethoden die jullie voorheen hebben gebruikt of ernaast gebruiken?

Hartelijke groeten,

Angela