Wat vinden mijn leerlingen van de TPRS methode?

Onlangs heb ik een evaluatie gehouden om van mijn leerlingen te weten te komen wat ze van TPRS vinden. De leerlingen komen van twee scholen: Gymnasium Camphusianum in Gorinchem en Gymnasium Bernrode in Heeswijk-Dinther. Er zijn totaal 17 leerlingen die de evaluatie anoniem ingevuld hebben.

Dit zijn de vragen en een aantal voorbeelden van de antwoorden van de leerlingen:

- Vind je TPRS een leuke lesmethode?

12 van de 17 leerlingen geeft een “ja”, of “jaaah!”.  Eén geeft “gemiddeld”,  één “een beetje”, twee “gemiddeld” .

 

- Zo ja, wat vind je leuk aan deze methode? Is het leuker dan andere lesmethodes? 

“je bent meer betrokken bij de les ” ,“ je kunt zelf het verhaaltje een eigen wending geven”, “het is leuker om zelf het verhaal te maken i.p.v. uit een boek”, “het maakt taal leuker leren als  spel” , “ wel een leukere methode” .

 

-Wat vind je minder leuk aan deze methode?

Veel leerlingen zeggen “niets”.

Een paar leerlingen zeggen “Kinderlijk”, “geen boek”,  “langzaam en minder variaties” , “je krijgt niet veel letterlijke grammatica aantekeningen“, “ dat je altijd in de les 100% mee moet doen!” (opmerking van Man: dat is leuk voor docenten om te weten J ! ) 

 

-Heb je voor je eigen gevoel het Chinees goed kunnen leren met deze methode? Denk je dat je meer of minder kunt leren dan met andere lesmethodes?

12 van de 17 leerlingen zijn (zeer) positief. “ Met deze methode leer je beter spreken en zinnen maken dus in dat opzicht leer je het sneller” ,  “Ik spreek aardig Chinees, vind ik. Ik leer snel” ,  “ Ja zeker, door de vragen steeds op een andere manier te stellen leer je de taal goed”,  “ Ja, want het is leerzamer dan een tekst uit een boek geschreven door anderen”,  “ Ja, want hier begreep je nog niks van en van andere vakken wel” .

5 leerlingen geeft antwoord als “weet niet” , “misschien leer je met andere methodes meer”. 

Man Tao

Voel de vrijheid !

Hallo allemaal, mijn naam is Man (spreek uit als “men”) en ik geef Chinese les op het Koning Willem 1 College in Den Bosch en op ‘t Camphusianum Gorinchem en het Gymnasium Bernrode in Heeswijk-Dinther.

In mei 2010 heb ik voor de eerste keer kennis gemaakt met TPRS. Ik ben gelijk erg enthousiast geworden over deze verrassende leuke lesmethode. In de daarop volgende periodes heb ik TPRS af en toe tot regelmatig geprobeerd in de lessen, vooral het cirkelen. Het leek heel goed te werken. Alleen, ik gebruikte toen nog een lesboek en mijn eigen gemaakte reader die ik niet wilde “weggooien”. Dus ik probeerde TPRS met het lesboek en mijn reader te combineren. Het lukte redelijk goed. Toch voelde ik me niet vrij.

Sinds dit schooljaar heb ik besloten het lesboek en mijn reader niet meer te gebruiken, alleen maar TPRS. Ik bedenk zelf de nuttige structuren, verhaallijn en woorden van tevoren en laat de leerlingen in de les hun ideeën inbrengen voor het verhaaltje. Soms binnen mijn verhaallijn, soms mogen ze het bijna helemaal zelf bedenken. Het hangt er van af wat voor type leerlingen het is en op welk niveau ze zitten. Maar ik merk wel dat bij iedere les de sfeer nog leuker en grappiger is geworden. Ik voel me vrij als een vogel met TPRS! De leerlingen gaan stralen en komen helemaal los (in de zin van verhaaltje bedenken en meedoen met TPRS)!  Ik denk bij mezelf: wat een verademing dat ik de oude lesmaterialen weggegooid heb J !

Misschien kun je ook een keertje TPRS proberen te gebruiken zonder bestaand lesmateriaal. Of misschien doe je dat al lang? En wat zijn jouw ervaringen? Voel je ook die vrijheid?

Ik wens iedereen een knallende jaarwisseling en een TPRS-vol 2012!

Man Tao