Tijdens een van onze laatste workshops merkte een deelnemer op dat een taalles op TPRS-wijze toch wel erg docentgestuurd was, en dat dit haaks staat op de overtuiging dat onderwijs vooral leerlinggestuurd zou moeten zijn.

In je lespraktijk heb je meerdere doelstellingen, en je rol als docent past zich aan aan deze verschillende doelstellingen. Staan bijvoorbeeld presentatietechnieken op het progamma (zoals bij mij op de Hotelschool), heb je als docent meer een coachende rol. Ook wanneer je examentraining geeft, is je rol meer begeleidend dan onderwijzend. Is je doelstelling echter het verwerven van nieuwe taalstructuren, moet je er in mijn ogen voor zorgen dat je leerlingen deze structuren zoveel mogelijk te horen krijgen.

Het klopt dan ook helemaal dat in de eerste stap in een TPRS-lessenserie, het ‘bouwen’ van een verhaal, de docent een groot deel van de les aan het woord is; hij of zij wil de leerlingen namelijk zoveel mogelijk de nieuwe taal laten horen. Onze hersenen zijn immers zodanig geprogrammeerd dat ze spontaan taal gaan produceren na deze taal keer op keer, in allerlei verschillende contexten gehoord te hebben. In deze stap zorgt de docent ervoor dat de nieuwe taalstructuren herhaaldelijk worden aangeboden, en voegt hieraan de juiste uitspraak en intonatie toe.

Wanneer de focus ligt op de output (spreek- en schrijfvaardigheid), worden de lessen uiteraard meer leerlinggestuurd.

Wat is jullie mening over de verhouding ‘docentgestuurd-leerlinggestuurd’? Welke verhouding is in jullie ogen de beste? Hoe realiseren jullie dit in je eigen lessen? Welke rol kan TPRS hierin spelen?

Alvast bedankt voor jullie reacties!

Groetjes,

Iris

2 Reacties op “TPR Storytelling = te zeer docentgestuurd?”

  1. Alike Last zegt:

    Is het niet ‘en/en’? Zowel docentgestuurd alsook leerlinggericht. Door de persoonlijke vragen en antwoorden, door de eigen inbreng van de leerlingen bij het scheppen van verhalen ben je heel leerlinggericht bezig. Dat is juist ook het mooie van TPRS vind ik, dat het de menselijke maat weer in de school brengt. Mensen in het algemeen en leerlingen, studenten en cursisten willen graag over zichzelf praten en wij als docenten willen graag dat ze dat in doeltaal doen. En daar reiken we ze de middelen voor aan via de speciale vragentechnieken die we hanteren, waardoor er veel herhaling is. En ja, die is docentgestuurd, maar zoals je zelf al aangaf, dat kan ook niet anders bij taalverwerving.

  2. Daphne Thijsse zegt:

    Ik ben het met Alike eens!
    Ik denk dat TPRS zeer leerlingvriendelijk is.
    De leerlingen doen veel actiever mee, ze verwerven actief doordat de docent ze constant bij het verhaal betrekt. Dank voor je blog, Iris; goed de nuances van (een deel van) de TPRS-methodiek verwoord.

Reageer


− 4 = vijf