Hoi allemaal,

In december werd ik gevraagd voor een training Duits voor een beginner. Hij zat qua spreekvaardigheid op het niveau A1- en kreeg akkoord voor 50 lesuren. Met de training wilde hij zich voorbereiden op een langdurig verblijf in Hamburg.

Toen ik dit hoorde, dacht ik meteen: dit is mijn kans om Duits te gaan geven met TPRS. Vaak duren trainingen namelijk maar 20 à 30 uur en zijn de doelstellingen zo specifiek dat er maar weinig ruimte voor is.

 

Ik had al vaker gedacht dat TPRS de ideale methode zou zijn om naast het vocabulaire ook de grammatica van het Duits te verwerven. Laatste lijkt vaak vrij lastig tot onmogelijk te zijn.

Mijn ervaring is dat Nederlanders die Duits leren over het algemeen vrij snel een niveau bereiken waarop ze een praatje kunnen maken, maar dat zij de eigenaardigheden van het Duits maar zelden onder de knie krijgen. Daarmee bedoel ik de structuren en uitdrukkingen van het Duits die van het Nederlands verschillen. Het lijkt alsof ze tijdens het leren van het Duits alleen zien en horen wat op het Nederlands lijkt en de verschillen helemaal niet waarnemen.

En wat je niet waarneemt – niet hoort als je luistert en niet ziet als je leest -  kun je niet verwerven. TPRS zorgt er op verschillende manieren voor dat cursisten de verschillen wél kunnen waarnemen.

Deze manieren zijn:

- Cirkelen. Door het doelvocabulaire en de doelstructuren tijdens een les 70 keer of vaker te herhalen is er veel gelegenheid om deze te horen.

- Doelvocabulaire en doelstructuren op het bord schrijven. Terwijl deze tijdens het vragen van het verhaal steeds weer herhaald worden, kan de cursist deze ook zien. Soms hoort een cursist een verschil pas als hij het ziet, bijvoorbeeld het verschil tussen ‘einen’ en ‘eine’.

- Langzaam en duidelijk praten en daarmee rekening houden met de verwerkingstijd van de cursist. Als ik te snel praat, is bijvoorbeeld het verschil tussen ‘einen’ en ‘eine’ niet hoorbaar. Wellicht verstaat een Nederlander hier zelfs ‘een’.

- Lezen. Door teksten te laten vertalen worden ook de verschillen tussen doeltaal en moedertaal zichtbaar. De cursist heeft de tekst voor ogen. Hij kan de woorden en structuren zien terwijl ik vragen over de inhoud stel.

- Pop-upgrammatica. Een pop-up duurt maar 5 à 10 seconden, maar zorgt er wel voor dat de cursist op een grammaticaal fenomeen let dat anders aan zijn aandacht zou ontsnappen.

- Vraagwoorden. Door de vraagwoorden ‘wer’, ‘wem’ en ‘wen’ vaak te gebruiken (en dat doe ik uiteraard als ik een verhaal vraagt) is er van begin af aan aandacht voor de naamvallen zonder dat er expliciet op ingegaan wordt. En als een cursist maar vaak genoeg hoort: “Von wem?” zoals in “Von wem hat sie den Brief bekommen?”, dan verwerft hij deze combinatie op een gegeven moment.

 

Mijn vermoeden dat TPRS leidt tot een bewustere waarneming van de taal en daardoor tot correcter taalgebruik, bleek te kloppen. We hebben in die 50 uur bijna uitsluitend met TPRS gewerkt: ik heb verhalen gevraagd, hij heeft verhalen schriftelijk afgemaakt of naverteld en we hebben meerdere boekjes op de niveaus A1 en A2 gelezen. De cursist behaalde bovengemiddelde resultaten. Aan het eind van de training had de man niveau B1 bereikt. Daarbij viel op dat hij de naamvallen en modale werkwoorden vaak correct gebruikte zonder dat de regels expliciet aan bod zijn gekomen tijdens de lessen. Ik ben ervan overtuigd dat hij iets geleerd heeft wat veel taalleerders niet kunnen: nieuwe input met een open en nieuwsgierige houding te bejegenen. Daardoor hoort en ziet hij dingen die anderen zouden ontgaan en is hij ideaal voorbereid om zelfstandig verder te gaan met zijn taalontwikkeling.

 

Ik ben ondertussen een beetje jaloers op diegenen die op school Duits geven en veel meer tijd hebben om aan taalverwerving te werken. Merken jullie ook dat TPRS werkt? Dat leerlingen meer waarnemen en correctere taal produceren? Ik hoor het graag!!!

2 Reacties op “Correctere taalproductie door het aanscherpen van de waarneming”

  1. Daphne Thijsse zegt:

    Hallo Angela (jij hebt dit toch geschreven?) Wat een fantastisch blog! Heel helder en duidelijk waarom TPRS werkt en hoe precies! Bedankt! Groetjes, Daphne.

  2. ingrid behage zegt:

    Hallo!
    Mij is ook opgevallen, dat leerlingen leren wat ze al "weten". Veel van mijn leerlingen brabbelen een paar brokjes "Italiaans " of  "Frans" als ze aan Spaans beginnen en herhalen dan telkens weer de oude structuren, die ze ooit geleerd hebben. Ik noem dat dan "frañol" of "itañol", en vervolgens herhalen we de Spaanse – correcte – vorm. Maar ervan afkomen is vaak een lang proces. Met veel herhaling (dus TPRS en cirkling) lukt het, om tijdens de les de nieuwe structuren te leren. Met name de voorzetsels willen erg veel op "frañol" lijken… dus dat is extra veel aandacht geven aan dit punt. Dank voor je stukje!

Reageer


zeven + = 11