Zo werd destijds in het PO de Intern begeleider ingevoerd als een aparte functie. De “toetsjuf” professionaliseerde. Vanuit de nieuwe professionaliteit ontstond een nieuwe verbinding met de leerkacht / vakdocent.
Nog niet zo lang geleden werd de ICT-er ingevoerd als een aparte functie. De “computerjuf” professionaliseerde. Vanuit de nieuwe professionaliteit ontstaan nieuwe verbindingen met de leerkracht / vakdocent.
En dat is nodig ook. Een voorbeeld.
De Digischool heeft een “onderwijs 4.0” product gebouwd. Een virtueel dorp, waarin kinderen veilig en vrij kunnen bewegen, shoppen, naar de bakker, spelen etc. etc. De onderwijstoepassing is voor Engels en Frans uitgewerkt.
Leerkrachten die hier kennis mee maken zijn enthousiast. Zij willen aan de gang. Er is echter een probleem. De toepassing vraagt wat ICT-hardware ondersteuning. Het lijkt er op dat de vraag van een enkele leerkracht / vakdocent niet voldoende kracht geeft om dit (gratis) product met behulp van de ICT-er voor de kinderen beschikbaar te krijgen.
Digischool doet er alles aan om de harde kant zo zacht mogelijk te krijgen.
Is een training voor leerkracht / vakdocent en ICT-er samen hier misschien de oplossing? In elk geval is wederzijds begrip een opbrengst.
CITO de afgelopen week en met velen heb ik mij afgevraagd hoe het toch kan dat een instrument dat zo bedoeld was om bij te dragen aan beter onderwijs, zo kan uitgroeien. En bij "zo" zal eenieder de eigen gedachten hebben.
Ik heb mij echt geërgerd aan het niet toegankelijk zijn van de Site. Laatst gelukkig een speech gehoord, waarin "irritatie" werd gebracht als bron voor verandering! Dat helpt.
De verandering zal hem komen te zitten in de werkomgeving van het kind. Als het kind op de computer werkt, dan volgt de computer de ontwikkeling van het kind. Er is een trendanalyse per werkveld beschikbaar. Zo kan ieder kind in zijn/haar ontwikkelingen dagelijks worden gevolgd en zal toetsen eigenlijk geen toegevoegde waarde meer hebben. Komt er tijd beschikbaar voor dingen die wel bijdragen aan het kind, laten we maar zeggen.
Een prachtige documentaire teruggevonden over pedagogie in een Japanse school. Op YouTube. De link is
Je moet er even voor gaan zitten, maar als leraar word je hier warm van.
Verder mijn boek uitgelezen van Piet Weisfelt: De bestemming van het systeem. Het is een boek over de mogelijkheden en grenzen van het leiding geven aan en het begeleiden van systemen. Het toont verschillende manieren om naar groepen te kijken, tot een diagnose te komen en een plan van aanpak op te stellen. De complexiteit wordt ontsloten door een duidelijke filosofie, vakmanschap en een behoorlijke bescheidenheid van mensen die met systemen werken. Het sprak mij aan!
En als laatste: een bijzonder bezoek aan de algemeen directeur van Atrium gebracht. In dit schoolbestuur geen directeurenoverleg maar een "broedplaats", geen opdrachten, maar een focus op wat belangrijk wordt gevonden. Ontwikkeling vanuit "ruimte".
Zij heeft een boekje geschreven over haar benoemingsprocedure. Anders, maar heel inspirerend.
Over welke kennis, houdingen, vaardigheden (bekwaamheden) moet een leerkracht beschikken om optimaal de ICT-middelen uit te nutten ten behoeve van de ontwikkeling van kinderen?
Een interessante vraag, temeer daar sommige leerkrachten het ICT soms meer zien als een doel dan als een hulpmiddel.
Afgelopen week DE week van DE staking in het v.o. Veel gezien en veel gehoord, maar waar ging het toch vooral over: dat leraren het in hun hoofd halen om tegenstander te zijn van minder vakantie! De teneur: dit is niet meer van deze tijd. Zo worden wij steeds weer in een hoekje gedrukt.
Een prachtig ingekomen stuk in de Volkskrant en later op de radio, laten echter de feiten zien. De werkdruk is te hoog (blijkt uit onderzoek); wij leveren relatief veel lesuren in Nederland; onze leeropbrengsten zijn hoog; in de vakanties wordt ook gewerkt, gemiddeld een week. En is hier niet ook een politiek element aan de orde?
Ik ben het eens met een stelling, die zegt dat het moeilijk zal zijn om in het onderwijs het "nieuwe werken" in te voeren. Dit werken kenmerkt zich door de grotere mate van vrijheid van werktijden, van werkplek en van verantwoording. Dit tegenover een sterkere sturing op resultaat en een creatievere en flexibelere houding ten opzichte van werk.
Voor de aantrekkelijkheid van het beroep is het goed om over moderne arbeidsverhoudingen te beschikken. Met de ontwikkeling van ICT is flexibilisering dichterbij dan ooit. Initiatieven als de Cloudschool, de openstelling van de Kahnacademy en ook de bijdragen van onze Digischool dragen hieraan stevige steentjes bij. Maar het blijft moeilijk omdat het niet in ons DNA zit om ons werk zo in te richten. Toch komt het steeds dichterbij.
Kete Kervezee (PO-raad) kwam in Pauw en Witteman om te praten over de opbrengsten uit investering in het basisonderwijs. Een moeilijk verhaal om te presenteren aan mensen die niets meer weten van basisonderwijs, dan dat ze er zelf jaren geleden op gezeten hebben. Gelukkig is de conclusie dat vele extra investeringen niet hebben geleid tot een hogere CITO-score. Omdat een hogere CITO-uitslag ook de een doel is van onze huidige minister Bijleveldt, weet zij tenminste dat er meer nodig is dan geld om dat te bereiken. Ook gelukkig, omdat er gesproken wordt door OCW en CITO over de wijze waarop ze dat gaan meten J Komt alles uiteindelijk toch nog goed.
Een presentatie mogen meemaken van John Moravec van de universiteit van Minnesota USA. LinkedIn http://www.linkedin.com/in/jmoravec Hij is ambassadeur van de Knowmads (http://www.knowmads.nl/) en heeft een heel interessant verhaal daarbij over de ontwikkeling van onderwijs 1.0 naar onderwijs 3.0. Een man waar we meer van gaan horen. In Seats2Meet laat hij zien hoe het nieuwe leren in de praktijk gaat werken. Ambitie, of fictie? In elk geval inspirerend.
Een keynote gehoord van een Duitse hoogleraar uit Kiel over “irritatie” als bron voor verandering. Een humorvolle man pratend in de kleinste details van het menselijk handelen. Fantastisch. Misschien iets voor directeuren die denken dat ze klaar zijn in hun school. Kom er nog een keer op terug.
In gesprek over de wijze waarop ICT kan helpen de brug te overbruggen tussen de klas en het bestuur in het primair onderwijs. Grappig dat vergelijkbare veranderingen in het VO spelen en dat de culturen verschillen, maar de processen heel gelijkvormig zijn.
Het laatste boek uit de serie van Piet Weisfelt “ De bestemming van het systeem “ (ISBN 9024417236 ) uitgelezen. Een meer dan goed boek, waarin wetmatigheden in samenwerkende mensen worden beschreven en voorzien van tips&trics over hoe daarmee kan worden omgegaan. Een aanrader voor iedereen die met groepsprocessen te maken heeft.
De eerste presentatie gezien van “the Crowd”. Het commerciële broertje van onze eigen community Professionalisering. Zo leer je van elkaar.
Heb je ook leerzame dingen meegemaakt de afgelopen week. Publiceer ze op zaterdag. De komende weken mag je dit bericht van mij blijven verwachten in elk geval. Reacties en suggesties? Graag!
Vanmorgen in de V'krant een discussie artikel gelezen over het wel en neen van de 7e zomervakantieweek.
Wat jammer dat we weer in de krant komen en ons moeten verdedigen. In het primair onderwijs - zo is mij door gezaghebbende mensen verzekerd - werken we iets meer dan 42 uur per week. Dat geldt voor diegenen die ik meestal tegen kom in ieder geval wel.
Laten we er vooral voor zorgen dat al die dingen die wij goed doen, vaak efficiënter dan in bedrijven, opvallen en bekend worden.
Het lijkt me leuk en zinvol om community manager te worden van "professionalisering". Dit is een goed moment om dat te doen, want er is veel beweging.
Dan is er het een en ander om met elkaar te delen. Om vragen te stellen. Om meningen te vormen, Om antwoorden te vinden. En natuurlijk ook om gewoon met collega's in gesprek te zijn.
Deze community van de Digischool is daarvoor een goede weg.
Met artikelen, verwijzingen en blogs zal gezocht worden naar de dialogen, waarmee we elkaar verder helpen in dit moeilijke - maar oh zo mooie - vak.
Met ingang van schooljaar 2011-2012 start Digischool in samenwerking met Kennisnet en Leraar24 deze nieuwe community Professionalisering. We gaan een platform opzetten waar docenten informatie kunnen uitwisselen
Vanaf september 2010 is Leraar24 actief op de verschillende social media (Twitter, Linkedin, Facebook & Hyves). De afgelopen maanden zijn het aantal (actieve) volgers via deze media enorm gegroeid. We zien ook dat (onderwijs)discussies steeds meer via de verschillende sociale media worden gevoerd in plaats van binnen de communities. Leraar24 sluit daar graag op aan. Daarom stopt de community Lerarengilde per 1 augustus. De discussies zullen worden voortgezet in de sociale mediagroepen. Volg ons en discussieer mee via hyves, linkedin, facebook en/of twitter!
Of schrijf u in voor de nieuwsbrief en lees maandelijks wat er nieuw is op de site.
Recente Reacties