Nationale volkslied: een stukje geschiedenis

 

fworld.gif

Nationale volksliederen zijn het muzikale equivalent van ‘s-lands motto, wapen of vlag. Het verstoren van een volkslied, het bespotten of verscheuren van de vlag wordt officieel opgevat als belediging van het betrokken land.

De gelegenheden waarbij nationale volksliederen gebruikt worden, verschillen van land tot land, maar één van de hoofdfuncties is altijd geweest; een eerbetoon aan een heerser of staatshoofd. Ze worden dan ook altijd ten gehore gebracht bij ceremoniële gelegenheden wanneer zo’n persoon aanwezig is.
Tegenwoordig worden nationale volksliederen ook gespeeld bij voetbalwedstrijden en andere sportevenementen. Denk hierbij aan de Olympische Spelen, waar de winnaar van een sportonderdeel geëerd wordt met het volkslied van zijn/haar land.

Veel van de oudere volksliederen, zoals die van Frankrijk en de U.S.A., zijn ontstaan in een periode van nationale crisis. De oudste van allemaal, die van Engeland, werd gezongen en op papier afgedrukt tijdens de opkomst van de Jacobijnen en aan het eind van de 18e eeuw hadden Spanje, Frankrijk en Oostenrijk ook hun nationale volkslied.
Het groeiend bewustzijn van nationalisme in de 19e eeuw leidde ertoe dat landen zich beter van elkaar wilden onderscheiden, met name in Europa en Zuid-Amerika en in die periode ontstonden vele volksliederen.

De nationale volksliederen van de verschillende landen kun je verdelen in twee soorten: plechtige en strijdbare.  De plechtige liederen lijken op een kerklied. Ze worden meestal langzaam en gedragen gespeeld en gezongen (b.v. Nederland, Engeland). De strijdbare, revolutionaire liederen klinken agressiever en doen vaak aan marsmuziek denken (b.v. Frankrijk).

fworld.gif