VANBIJSTERVELDTBASHING

Plotseling lezen alle collega’s Peter Buwalda, heeft elk familielid een stuk of drie NS-grappen paraat en is Van Bijsterveldt – in schijnbaar welke kring dan ook – not done. Er zit een zin in David Mamets toneelstuk Glengary Glen Ross die mij bijzonder aanspreekt. “I subscribe to the law of contrary public opinion. If everyone thinks one thing, then I say, bet the other way.” Vrij vertaald: “Ik geloof in de wet van de tegengestelde publieke mening. Als iedereen in het ene ding gelooft, dan zeg ik, zet je geld in op het andere.” Daarom probeer ik op deze onderwijssite niet teveel te doen aan vanbijsterveldtbashing. Dat wordt tegenwoordig al zo vaak gedaan. Het is dé publieke onderwijsmening. Ik vind het… een beetje zielig voor haar.

Afijn, voordat iedereen roodgloeiend in het toetsenbord begint te prikken om mij op de hoogte stellen van haar snode onderwijsplannen, laat me je gerust stellen. Dit stukje staat niet aan Marja’s zijde. Integendeel. Misschien heeft ze het ook wel verdiend. En misschien is Bonita Avenue wel een heel goed boek. Maar toch. Daarom ga ik dit stukje afsluiten met iets positiefs over Van Bijsterveldt. Ja, dat ga ik doen! Ik weet nog niet wat, maar ik heb nog even bedenktijd tijdens het typen. Ondertussen verzoek ik je jezelf te verdiepen in onderstaande tekst. Gooi het morgen maar eens op tafel in de koffiepauze. En straal in de adoratie van je beroepsgenoten. Lees maar mee:

Lees verder »

Klassengebarst en Uitpuilerij

Volgens het AD ‘puilen de schoolklassen uit’. En ‘barsten klassen uit hun voegen’. Men ‘vreest serieuze gevolgen voor de kwaliteit van het onderwijs’. Budgetten gaan ‘fors’ achteruit en hier en daar dient er ‘gesneden’ te worden. Het leest een beetje weg als een Tolkien-veldslag. De beschuldigende vinger wordt natuurlijk gewezen naar onze Marja.

Daarnaast keren veel leerlingen met een handicap of gedragsproblemen terug naar het reguliere onderwijs, een wens van onderwijsminister Van Bijsterveldt.

Ik snap haar wel een beetje. Voor de besluitvorming van nu kijken we allemaal vaak terug naar de eigen jeugd. En Marja zal wel gedacht hebben, als ík vroeger het reguliere onderwijs kon volgen, dan kunnen de hedendaagse kinderen met een handicap dat ook. Dus deed ze een wens, smeet er een pot geld tegen, nam twee potten terug en nu zitten wij allemaal te puilen en te barsten in de klas. Mooi is dat. Wat wordt er nog meer geschreven in het paniekerige artikel?

Lees verder »

Is Er Een Dokter In De Zaal?

[Ik begin dit stukje met informatie over Janusz Korczak. Omdat ik zijn houding en uitspraken ten opzichte van kinderen zo sterk vind. Niet omdat ik zijn overlijden in een oorlogskamp wil koppelen aan de manier waarop Marja van Bijsterveldt haar werk doet. Kom zeg. Voor dat soort stukjes ga je maar naar GeenStijl. En reacties die hierop zinspelen worden verwijderd.]

Misschien kent u Janusz Korczak, misschien ook niet. Hij was een Poolse kinderarts die een belangrijke rol heeft gespeeld in de vernieuwing van de opvoeding. Rond zijn 35e besloot hij zich te wijden aan de opvang van weeskinderen en droeg hij de organisatie van enkele weeshuizen. In 1942 moesten de kinderen naar het vernietigingskamp Treblinka en alleen Korczak kreeg allerlei vluchtmogelijkheden aangeboden. Hij besloot (in een ordelijke rij en met vlaggetjes) met de kinderen mee te gaan. Slechts enkele van de weeskinderen kwamen er weer uit. Ook Korczak overleed in het kamp.

Korczak omschreef zichzelf als een boom, vol met vogels die om hem heen sprongen.  Ik las Korczaks verhaal toen ik de SPW-opleiding deed en vanaf dat moment wist ik dat iemand die met kinderen ging werken moest zijn als “zo’n oude wijdvertakte eik, vol met vogeltjes die van de ene naar de andere tak springen en maar tsjilpen en tsjilpen.” Het liefst zit ik zo in de klas. Sommige kinderen lossen samen een topografieraadsel op, andere zijn bezig met een rekenvraagstuk. In de leeshoek helpen klasgenoten elkaar met moeilijke woorden en achter de computers wordt druk gezocht naar informatie over de Tweede Kamer. Ik coach de kinderen en houd de vorderingen en registratie goed in de gaten. Als een boom tussen de vogels. Je snapt wat ik bedoel.

Maar dat gaat dus veranderen. Onderwijsminister Marja van Bijsterveldt heeft de scholen betreden, kettingzaag paraat en guns blazing en het duurt niet lang meer of alle takken liggen op de grond en de vogels zitten in hun kooitje. Waarom? Nu. Let op.

Lees verder »

Van Bijsterveldt met dt

Van Bijsterveldt de nieuwe minister van Onderwijs. Jaja. Onze Janneke Marlene (Marja) van Bijsterveldt-Vliegenthart, wie had dat gedacht? Belangrijker nog; wie interesseert het een fluit? Mij niet en ik ben ‘onderwijsprofessional op de werkvloer’. Marja was een zuster in het ziekenhuis. Later werd ze burgemeester (of burgejuf, denk ik dan zo) van het plaatsje Schipluiden. Volgens Wikipedia werd Schipluiden  ‘voor de eerste keer genoemd halverwege de twaalfde eeuw’. Dit was denk ik tevens de laatste keer. Het komt niet voor in de topografietoetsen. Maar goed, ik zit weer heel flauw te doen, maar deze CDAme heeft wel aardig wat bereikt. En laten we niet vergeten dat ze ooit voorzitter is geweest van het CDA-Vrouwenberaad! En dat zijn CDA-vrouwen die zich ergens over beraden en misschien is het mijn romantische fantasie, maar ik denk dat ze daar dan lekkere cakejes en scones bij bakken. En roddelen. Vrouwen die roddelen; ik zie opeens een link naar het primair onderwijs. Ander nieuws:

Lees verder »