Hoor De Wind Waait Door De Hoofdjes

Een paar jaar geleden vond ik in het stookhok van school een versleten kartonnen doos met daarin (zorgvuldig verborgen) het Heilige Pak van Sinterklaas. Omdat de kinderen al lang naar huis waren en er alleen nog maar leerkrachten in school zaten, bedacht ik me geen moment en knoopte met elastiekjes de Heilige Baard voor mijn gezicht. Vervolgens ging ik mijn collega’s lastigvallen met de vraag ‘zijn er nog stoute juffen in de school?’. Hilariteit alom, maar de waardering voor mijn humor sloeg al snel om in pesterig gekraai en gekir toen ik de Heilige Baard afdeed en er duidelijk zichtbaar een roestbruine snotsnor aan de binnenkant zat (door de verschillende Klazen bij elkaar gespaard). Terwijl ik met terpentine mijn lippen aan het afschrobben was werd er door de collega’s snel een nieuwe (frisse) baard besteld.

Met de viering van Sinterklaas kan er veel misgaan. Extra aandacht is er vaak voor kinderen met een autistiforme stoornis. Het lijstje van Carla Visser biedt altijd veel goede tips.

Lees verder »

Weg met Sinterklaas!

Laatst keek ik op televisie een verhit debat over het Nederlandse integratiebeleid. Een van de discussiepunten was het daadwerkelijke vertrek van afgewezen asielzoekers. Ze moeten gaan, maar gaan ze ook? Niet alleen integratiebeleidsbepalers vragen zich dit af, ook autistische kinderen houden zich blijkbaar met dit vraagstuk bezig. Deze kinderen zitten al niet te springen om elk jaar in december een zekere bebaarde kindervrind te verwelkomen, maar er schijnt ook nog een flinke onzekerheid te zijn of die knakker wel vertrokken is. Daarom plaats ik het onderstaande stukje, mij opgestuurd door Jolanda van der Meijden, auteur van het boek ‘Sint, wie ben ik’.

Lees verder »

ADHD’ers, Staakt Uw Wild Geraas!

Of ik wist dat de sinterklaasviering een bijzonder onplezierige ervaring kan zijn voor kinderen met autisme of ADHD? Nou, nee. Dat wist ik niet. Maar ik kan mij er wel een voorstelling bij maken. Vroeger was ik ook bang voor Sinterklaas (mocht u zich afvragen wie dat knulletje met dat kekke coltruitje op de foto is) en ík was geeneens gediagnosticeerd met een stoornis. Ik had vast wel een stoornis (of twee), maar men was destijds nog niet zo rap met het uitdelen van beperkingen. Vertoonde ik in die tijd afwijkend gedrag, dan kreeg ik simpelweg op zaterdag geen bakje chips bij The Flying Doctors.

“Drs. Carla Visser, onderwijskundige verbonden aan Groenendaal, het behandelingsinternaat voor kinderen met ADHD en/of PDD-NOS in Groningen, gaf enkele jaren geleden een aantal praktische tips.

  • Om spanning te voorkomen is het wijs om zo veel mogelijk de dagelijkse structuur (vaste patronen van rekenen, taal, lezen en andere vakken) te handhaven tot kort voor de vieringen.
  • Om onrust te voorkomen en duidelijkheid te verschaffen is het aan te raden de gang van zaken rond de vieringen vooraf door te spreken (zelf inschatten hoe lang van te voren, een of meerdere dagen, en herhalen op de dag zelf).
  • Voor een aantal kinderen met PDD-NOS is de spanning rond het te verwachten cadeau te groot; in dat geval is het een optie samen met het kind het cadeau te kopen en iets af te spreken rondom het vervolg. Een tip voor thuis en op school!
  • Om de spanning te verminderen op de dag zelf kan het voor een of meerdere van deze kinderen helpen als ze een taak krijgen in het geheel. Te denken valt (met betrekking tot Sinterklaas) aan het bewaken van de zak, cadeautjes aanreiken, trakteren, enz. enz.”

Voor verdere informatie kunt u ook het boekje ‘Sint, wie ben ik?’ lezen, geschreven door Jolanda van der Meijden.

“Sinterklaas, wie ben ik? is geschreven vanuit het perspectief van autisme binnen het gezin. Echter, het kind dat het woord voert bestaat niet. Sinterklaas, wie ben ik? toont namelijk de vele gezichten die autisme kan hebben. In ieder hoofdstuk komt een kind aan het woord dat zijn/haar problemen verhaalt met betrekking tot Sinterklaas en de spanningen die dat met zich meebrengt. … Wanneer het boekje gelezen wordt als ware het de zienswijze van één kind, dan zou je Rainman menen te herkennen. Maar zo’n kind bestaat niet. Elk kind met autisme is anders. Dat is tegelijkertijd het antwoord op de vraag Sint, wie ben ik? Met dit boekje is ernaar gestreefd op een toegankelijke manier uit te leggen hoe een kind met autisme zomaar het spoor bijster kan raken.”

Een toegankelijk boekje dus, volgens de wervingstekst geschreven door een kind dat niet bestaat waarin we een rainman kunnen herkennen die ook niet bestaat. En dat is ook het antwoord op de vraag van Sint over dat vernieuwde tv-spelletje op SBS6. Je weet wel. Met Gerard. En Patty.

*”December-tips voor leerlingen met PDD-NOS of ADHD “, drs. Carla Visser, Kennisnet
*”Sint, wie ben ik?”, Landelijk Netwerk Autisme.