Wie Wil Er Een Sticker?

Over sommige onderwerpen schrijf ik makkelijker dan andere. Met mijn acht jaar ervaring val ik niet bepaald onder de noemer ‘onderwijsveteraan’, maar ik ken mijn vak terwijl er voldoende zijn die dat niet kunnen (of mogen) beweren. Over het zogenaamde ‘etiketteren’ van kinderen heb ik een duidelijke mening. Ik vind dat het te vaak en te onzorgvuldig gebeurt. Of vanwege verkeerde beweegredenen. Maar ik waak er ook voor om mijn mening te specifiek te debiteren. Dat wil ik soms wel, maar op weg naar de schrijftafel trekt mijn beroepshouding met een aan hysterie grenzende dramatiek aan mijn broekspijpen, onderwijl jammerend dat ik “het niet moet doen, doe het niet!” En hoewel ik ooit eens door een opdrachtgever ‘geëtiketteerd’ ben als zijnde eigenwijs & arrogant, wil ik zo nu en dan best iets van een ander aannemen. Bijvoorbeeld van m’n beroepshouding. Dus geef ik het woord aan Micha de Winter, wiens achternaam niet bij dit meivakantieweer past, maar wiens boodschap ik het hele jaar zou willen horen. En ‘zou willen horen’ is heel lelijk Nederlands. Lees maar mee:

Lees verder »

Ons Draadloos Netwerk

In het Engels gebruikt men dezelfde letters voor de woorden ‘listen’ en ‘silent’. Daarachter zit vast een diepere betekenis verscholen, die we in het Nederlands niet kunnen toepassen. Want hoezeer ik het ook probeer, ik kan de link niet vinden tussen ‘luisteren’ en ‘urinestel’. Maar laten we even teruggaan naar luisteren en stilte. Want die twee vaardigheden hebben te maken met concentratie. En steeds meer kinderen hebben daar moeite mee. Veroorzaken problemen met hun gedrag. Vooral in de Verenigde Staten waar zo’n 500.000 kinderen dezelfde medicijnen ontvangen die volwassen schizofrenen krijgen voorgeschreven tegen onder andere hallucinaties.

Maar steeds meer stemmen vragen zich het volgende af: worden de gedragsproblemen van kinderen veroorzaakt omdat het gezin/de omgeving/de maatschappij faalt om de kinderen sociale vaardigheden, empathie en inzicht aan te leren? En zo ja, wat heeft het dan voor zin om medicijnen voor te schrijven en weinig te doen aan het correct ontwikkelen van emoties? Is de moderne maatschappij een groot, draadloos netwerk waar een flink deel van onze jeugd geen connectie mee krijgt? *dramatische muziek* Nou? NOU!? Lees maar even mee, maar denk eraan; in het Engels. Want de lat voor leerkrachten ligt tegenwoordig hoog. En als je het toch te moeilijk vindt, oefen dan de volgende zin: ‘Wilt u frietsaus bij uw bestelling of neemt u het zo mee?’ Ik moet een beetje streng zijn, nowadays.

Lees verder »

En De Rest Kan Stikke

Jongens en meisjes *klapt in handen*, we gaan een spelletje doen! Het gaat als volgt; ik geef jullie twee recente nieuwskoppen en dan moeten jullie er een hele foute conclusie uit trekken. Ja? Let op, komen ze. ‘Zestigduizend scholieren ademen veel fijnstof in.’ Dat was één. Nu nummer twee. ‘Strikt dieet helpt kinderen met adhd.’ Trekken maar, die conclusies! Hahaha. Hee. Niemand lacht behalve ik. Eten-fijnstof-dieet-adhd? Nee? Afijn. Ik vond het wel geestig. Maar goed, ik lach wel vaker om mijn grapjes. Zo stond ik laatst in een bekend warenhuis waar ik twee singlets op de balie legde (voor in de sportschool). Toen vroeg de dame achter de kassa; anders nog iets? Toen vroeg ik; zo’n anti-rimpel BH als hier op deze reclamefolder, waar voorkomt deze de rimpels, op de BH of…? Vond ze niet leuk. Jij ook niet, geloof ik. Excuses. Naar het nieuws, dan maar!

Lees verder »

De Rugzak van Sinterklaas

Nog eventjes mensen en dan mag ik weer een paar stukjes schrijven over Sinterklaas. Het liefst in combinatie met ADHD en/of autisme. Altijd goed voor de kijkcijfers, zo zeggen de statistiekjes. Misschien gooi ik dat postertje er wel bij. Schijnt ook wat consternatie te veroorzaken onder hockeyouders en bijstandsregisseurs. Kunt u zich onderwijl druk maken over de aankomst van de goedheiligman. Bij ons in Harderwijk komt hij per NPS. Ik had onlangs (en ik spreek hier de waarheid, mensen) de Sinterklaas aan de telefoon die normaliter in Harderwiek de intocht verzorgt. Hahaha, die voelt zich geschoffeerd nu Bram en zijn knechten de stad met veel commerciële bombarie binnenvaren. Tja, trouwe lezers, you win some, you lose some. Die baard past ons niet allemaal voor de camera. En waar maken we ons toch druk om? Nondeju! “Laten we gewoon weer gaan lesgeven!” Aldus twee Haarlemse schooldirecteuren. Lees maar even mee:

Lees verder »

Million Dollar Babies

We hebben het tegenwoordig toch maar makkelijk. Als je vroeger beweerde dat de aarde rond was werd je bij gebrek aan bewijs blootgesteld aan iets vervelends als, laten we zeggen, een onthoofding. Tegenwoordig hoef je alleen maar Google Earth op te starten om de ongelovigen de mond te snoeren. Voor ingewikkelde berekeningen hebben we allerlei apps op onze smartphones en als je ‘s avonds geen zin hebt om de piepers in het water te gooien, dan kun je online kiezen uit 15 verschillende restaurants met gratis bezorgservice. En kinderen die te druk zijn, geef je Ritalin. Nu wil er bij de diagnosticering van ADHD wel eens een missertje zitten. Neem nu het vooruitstrevende Amerika, je weet wel, land of the free, home of the brave enzo. Daar kwamen ze er laatst achter dat ze een paar kinderen een verkeerd etiketje hebben gegeven. Geen reden voor paniek hoor. Het zijn er maar een miljoen.

Lees verder »

Computers Het Euvel Achter ADHD

Laten we even duidelijk zijn. ADHD bestaat. PDD-NOS ook en autisme is ook officieel (kijk maar naar Rain Man voor het bewijs). Zo zijn er nog wel meer Echte Aandoeningen die kinderen kunnen hebben. Ik weet het, want ik ken een paar van die kinderen. Maarrr! Laten we als leerkracht niet drie diagnosticerende instellingen inschakelen als moeder de klas binnenkomt omdat ze vermoedt dat Latatishia dyslectie heeft. Het zou namelijk ook wel eens kunnen dat Latatishia eenvoudigweg niet zo’n helder licht is. Of beter in creatieve vakken. Verlegen kinderen hebben niet gelijk Asperger en de wild rondspringende Daryll zou thuis voor de verandering eens ouderwets op zijn lazer moeten krijgen. En sinds kort weten we dankzij intensief Amerikaans onderzoek dus ook dat we kinderen niet te lang achter de computer of televisie mogen laten zitten. Want daar krijgen ze dus ADHD van. Neem maar eens notie van deze belachelijke zinnen:

Lees verder »

Hoor De Wind Waait Door De Hoofdjes

Een paar jaar geleden vond ik in het stookhok van school een versleten kartonnen doos met daarin (zorgvuldig verborgen) het Heilige Pak van Sinterklaas. Omdat de kinderen al lang naar huis waren en er alleen nog maar leerkrachten in school zaten, bedacht ik me geen moment en knoopte met elastiekjes de Heilige Baard voor mijn gezicht. Vervolgens ging ik mijn collega’s lastigvallen met de vraag ‘zijn er nog stoute juffen in de school?’. Hilariteit alom, maar de waardering voor mijn humor sloeg al snel om in pesterig gekraai en gekir toen ik de Heilige Baard afdeed en er duidelijk zichtbaar een roestbruine snotsnor aan de binnenkant zat (door de verschillende Klazen bij elkaar gespaard). Terwijl ik met terpentine mijn lippen aan het afschrobben was werd er door de collega’s snel een nieuwe (frisse) baard besteld.

Met de viering van Sinterklaas kan er veel misgaan. Extra aandacht is er vaak voor kinderen met een autistiforme stoornis. Het lijstje van Carla Visser biedt altijd veel goede tips.

Lees verder »

Grieperdepiep Hoera

Het is herfst, het is koud en tegenwoordig doet de pleinwacht het bovenste knoopje van de winterjas ook maar dicht. Binnen kunnen we gezamenlijk onze handen warmen aan andermans burn-out (wees er vlug bij) en in de klassen is er nauwelijks nog een griep-resistent kind te bespeuren. De paar schaapjes die nog wel netjes klaarzitten met werkboek en liniaal worden levend opgevreten door grote hordes agressieve hoofdluizen. Kortom: als we het onderwijsnieuws moeten geloven, donderen de Nederlandse scholen van korsten en koorts uit elkaar. Natuurlijk valt het best wel mee. Sterker nog, leerkrachten hebben er een nieuw spelletje bij. Schuif de vergadernotulen maar aan de kant, maak plaats voor de Belgische ADHD-toolkit!

Lees verder »

Dealer Or No Dealer

Okay, spelletje. Ik zeg iets en dan roep jij waar je aan moet denken. Ja? Daar gaan we dan. Een opbrengst van 20 miljard dollar in 2008, wereldwijd de nummer 10 op het gebied van farmaceutische middelen, de eerste distributeurs van heroïne-afkickmiddel Methadon en de uitvinders van het antidepressivum Prozac. Nou? Inderdaad! Kinderwebsite!

Lees verder »

ADHD’ers, Staakt Uw Wild Geraas!

Of ik wist dat de sinterklaasviering een bijzonder onplezierige ervaring kan zijn voor kinderen met autisme of ADHD? Nou, nee. Dat wist ik niet. Maar ik kan mij er wel een voorstelling bij maken. Vroeger was ik ook bang voor Sinterklaas (mocht u zich afvragen wie dat knulletje met dat kekke coltruitje op de foto is) en ík was geeneens gediagnosticeerd met een stoornis. Ik had vast wel een stoornis (of twee), maar men was destijds nog niet zo rap met het uitdelen van beperkingen. Vertoonde ik in die tijd afwijkend gedrag, dan kreeg ik simpelweg op zaterdag geen bakje chips bij The Flying Doctors.

“Drs. Carla Visser, onderwijskundige verbonden aan Groenendaal, het behandelingsinternaat voor kinderen met ADHD en/of PDD-NOS in Groningen, gaf enkele jaren geleden een aantal praktische tips.

  • Om spanning te voorkomen is het wijs om zo veel mogelijk de dagelijkse structuur (vaste patronen van rekenen, taal, lezen en andere vakken) te handhaven tot kort voor de vieringen.
  • Om onrust te voorkomen en duidelijkheid te verschaffen is het aan te raden de gang van zaken rond de vieringen vooraf door te spreken (zelf inschatten hoe lang van te voren, een of meerdere dagen, en herhalen op de dag zelf).
  • Voor een aantal kinderen met PDD-NOS is de spanning rond het te verwachten cadeau te groot; in dat geval is het een optie samen met het kind het cadeau te kopen en iets af te spreken rondom het vervolg. Een tip voor thuis en op school!
  • Om de spanning te verminderen op de dag zelf kan het voor een of meerdere van deze kinderen helpen als ze een taak krijgen in het geheel. Te denken valt (met betrekking tot Sinterklaas) aan het bewaken van de zak, cadeautjes aanreiken, trakteren, enz. enz.”

Voor verdere informatie kunt u ook het boekje ‘Sint, wie ben ik?’ lezen, geschreven door Jolanda van der Meijden.

“Sinterklaas, wie ben ik? is geschreven vanuit het perspectief van autisme binnen het gezin. Echter, het kind dat het woord voert bestaat niet. Sinterklaas, wie ben ik? toont namelijk de vele gezichten die autisme kan hebben. In ieder hoofdstuk komt een kind aan het woord dat zijn/haar problemen verhaalt met betrekking tot Sinterklaas en de spanningen die dat met zich meebrengt. … Wanneer het boekje gelezen wordt als ware het de zienswijze van één kind, dan zou je Rainman menen te herkennen. Maar zo’n kind bestaat niet. Elk kind met autisme is anders. Dat is tegelijkertijd het antwoord op de vraag Sint, wie ben ik? Met dit boekje is ernaar gestreefd op een toegankelijke manier uit te leggen hoe een kind met autisme zomaar het spoor bijster kan raken.”

Een toegankelijk boekje dus, volgens de wervingstekst geschreven door een kind dat niet bestaat waarin we een rainman kunnen herkennen die ook niet bestaat. En dat is ook het antwoord op de vraag van Sint over dat vernieuwde tv-spelletje op SBS6. Je weet wel. Met Gerard. En Patty.

*”December-tips voor leerlingen met PDD-NOS of ADHD “, drs. Carla Visser, Kennisnet
*”Sint, wie ben ik?”, Landelijk Netwerk Autisme.