Ontschoold

 

Dat ‘onderwijzen’ blijft toch een opmerkelijk gegeven. Men neme een groep van ongeveer, wat zullen we zeggen, 25 kinderen. Deze stop je in een lokaal en je laat ze zitten op een stoel, aan een bureau. Dit doe je van ‘s ochtends vroeg tot laat in de middag. Er zijn pauzes, sommige van een kwartier, andere van een uur. De kinderen mogen tussendoor ook naar het toilet, hoewel ze dat in de meeste gevallen moeten vragen. Aan jou, want jij bent de onderwijzer. Dat betekent dat jij ervoor moet zorgen dat de kinderen van ‘s ochtends vroeg tot laat in de middag iets te doen hebben. Of beter gesteld; iets te leren.

Lees verder »

Stront In Je Koffie

 

“Ik heb nog nooit een wild dier ten onder zien gaan aan zelfmedelijden. Een klein vogeltje zal stijf bevroren van een tak af vallen zonder een greintje mededogen voor zichzelf.”

Dat schreef D.H. Lawrence ooit over mensen die iets te zeuren hebben. Dus we kunnen nog wat leren van de dieren om ons heen. Mij hoor je ook niet snel klagen, hoewel ik in principe mensen wantrouw die beweren dat je hen niet snel hoort klagen. Als schoolleider hoor ik ook niet graag leerkrachten zuchten en steunen over het werk dat ze verzetten. Een keertje stoom afblazen, dat mag natuurlijk altijd. Maar omvangrijke declaraties over ernst en ongemak van het dagelijks werk mogen wat mij betreft in de ochtend achtergelaten worden naast het bordje muesli en de half leeggedronken mok ontbijtthee. Gelukkig hoor ik weinig verzuchtingen binnen mijn school, dat mag gezegd worden. Dat gezegd hebbende, wil ik toch onderstrepen dat wij als leerkrachten veeleisend en omvangrijk werk hebben.

Lees verder »