(Onderstaand verhaal werd op 11 maart 2014 voorgelezen tijdens de eindpresentatie van het maatwerktraject Basisbekwaam Schoolleider.)

 

Afgelopen zaterdag zat ik bij mijn ouders en ik vertelde ze over deze dag. Mijn vader, inmiddels een paar maanden gepensioneerd, lag languit op zijn stoel en keek met één oog naar zijn laptopscherm terwijl zijn hand druk op het draadloze muisje aan het klikken was. Mijn moeder probeerde de aandacht van haar poedel te krijgen, een wantrouwend wezen met scherpe tanden en scheve ogen dat ze net uit het asiel hebben gehaald. De poedel, hè? Niet mijn moeder.

Pas toen ik het woord opleiding liet vallen, schrikte mijn vader op uit zijn Marktplaats-roes. “Opleiding?” knorde hij, “wat voor een opleiding?” “De schoolleidersopleiding, vader” zei ik, “die nu, na anderhalf jaar, afgesloten wordt.” Hier dacht mijn vader even over na. “Goed zo,” besloot hij, “je moet altijd doorgaan met leren. Mijn vader zei altijd ‘ik werk met de schop, iemand die geleerd heeft, gebruikt zijn kop’. Ik weet nog goed dat…” Maar ik luisterde al niet meer. Terwijl mijn vader zijn redevoering hield, zat ik met mijn gedachten elders. Het zit blijkbaar in de familie om goed naar elkaar te luisteren.

Lees verder »