Suske en Wiske en De Wonderbaarlijke Woordenschat

 

Vroeger had ik een doos vol met Hip Comics. Volgens mij had ik ze van een vriendelijke volwassene gekregen, een collega van mijn vader of iemand die ergens op een verre, dunne tak van de familie zat. In ieder geval, het was vast iemand die had gehoord dat de kleine Frank dol was op superhelden. Zo dol zelfs dat hij af en toe satéprikkers op zijn handen vastplakte en dacht dat hij Wolverine was. Of zijn eigen creatie, Silver Cat, maar daar zwijg ik liever over (al doen mijn broers en zus dat nog steeds niet). Trouwens, voor een oud-superheld is het niet chique om over het verleden te palaveren. Het kan zelfs gevaarlijk zijn. Oud-vijanden zouden me op kunnen zoeken voor een revanche! (Al twijfel ik of de snode maisplanten die vroeger voor ons huis groeiden dezelfde kwaadaardigheid uitstralen als toen.) Hoe dan ook, die Hip Comics verslond ik. Ook al kwamen ze uit de jaren zestig en werden helden als Spider-Man en The Hulk vertaald als Spinneman en Rauwe Bonk. (Voor de duidelijkheid; ik kom niet uit de jaren zestig. Maar ik vond het wel leuk om deze verhalen te lezen.)

 

(null)

En Dergelijke Zeer Verwerpelijke Uitingen

 

En met het bovenstaand plaatje van Dorothy en Toto, dat geen enkele relatie heeft tot onderstaande tekst, maar dat terzijde, verzoek ik vriendelijk uw aandacht voor het volgende onderwijsnieuws, dat ik wederom op gemoedelijke wijze aan u toevertrouw;

Serious Request heeft dit jaar een uniek lespakket voor het primair onderwijs ontwikkeld waarmee aandacht wordt gevraagd voor de rampen die in ontwikkelingslanden ontstaan door gebrek aan hygiënische leefomstandigheden. Het lespakket wordt in vier delen online aangeboden. Zo gaat het eerste deel over diarree en het tweede over hygiëne. Op 5 december komt het derde deel uit, dit gaat over kindersterfte. Misschien voor als de cadeautjes in de klas zijn uitgepakt en de pepernoten op zijn. Het laatste deel gaat over de vraag wat kinderen er zelf aan kunnen doen. Ikzelf ga niet meedoen met het lesprogramma omdat ik ooit eens op een uitgeblust verjaardagspartijtje als een dode wezel vier uur achtereen naar Serious Request op televisie heb zitten staren en er sindsdien een omvangrijke hekel aan heb.

Lees verder »

Al Dat Ik U Geboden Heb


Terwijl ik op de hoek van het schoolgebouw sta met een kop dampende koffie in mijn hand, stromen de kinderen (met of zonder ouders) langzaam het schoolplein op. Het is maandag, het is kwart over acht ‘s ochtends en ik heb pleinwacht. Na wat slaperige mogguhs en enthousiaste goedensmorgens stapt er een vader op mij af. “Je praatje laatst maakte indruk,” vertelt hij mij, refererend aan het gesprek dat ik laatst en op zijn verzoek met zijn zoon had. “Je hebt het in de vingers hoor, de kinderen hebben groot respect voor je.” Dan loopt hij weer door, want er hangt nog een kleuter aan zijn vinger en die wil graag naar binnen. Ik sta enigszins overrompeld aan mijn koffie te slurpen en denk aan het belang van complimenten. En dat, Trouwe Lezer, doet me denken aan een verhaal dat ik een poos geleden schreef, lees maar mee;

 

Lees verder »