Toe, kom, ssst!

De Angelaschool in Boxtel start een proef met nieuwe schooltijden. Van 8:00 uur in de ochtend tot 14:30 uur is er een “educatief programma”, daarna kunnen de kinderen paintballen, lasergamen of bungeejumpen “van een nader te bepalen brug over de Dommel”. Ik zit dit te typen met een glimlach, Trouwe Lezer. “Van een nader te bepalen brug.” Haha. Afijn. Het kan nog erger want ‘s middags is er een siësta. Waarom? “Dit omdat er nogal wat seniordocenten op school zijn.” Ik stel me zo voor dat de kinderen zich even zelfstandig vermaken terwijl juf Gertie weer wat energie in haar ouwe donder snurkt. Really? “Nee, het spijt me. Meester Rob kan nu niet aan de lijn komen. Over een minuutje of tien is hij wakker. Zal ik vragen of hij u terugbelt?” Toch beweegt er iets interessants achter al die malle fratsen die de “Angela Schooltijden Denktank” bij elkaar heeft gesprokkeld. Daar gaan we het zo over hebben, eerst het artikel maar even lezen:

Lees verder »

Is Een Leerkracht Zonder Kinderen Een Minder Goede Leerkracht?

In mijn omgeving is het kinderen wat de klok slaat. Dat krijg je als je 34 jaar bent. Want statistisch gezien zijn je vrienden dan ook ongeveer van die leeftijd en statistisch gezien worden de voorbehoedsmiddelen dan steeds vaker in het nachtkastje gelaten. R&P hebben een dochter, J&J hebben een dochter en een zoon, K&B hebben een zoon, M&A krijgen over twee weken een kind (geslacht nog een geheim) en R&J zijn al een poosje bezig zwanger te worden. Ik, De Eeuwige Vrijgezel, word dan steeds vaker aan het denken gezet. Wil ik kinderen? (Ja.) Zie ik het snel gebeuren? (Nee.) Zou ik het jammer vinden als ik nooit kinderen zou krijgen? (Ja.)

Mijn ouders waren er vroeg bij. De laatste tijd denk ik er vaak aan dat mijn vader op mijn huidige leeftijd zijn vier kinderen al had. Een vreemde gedachte. Hij had al vier kinderen en was jonger dan ik. Hoe zou ik op mijn vader reageren als hij een ouder was van een kind in mijn klas? En daaruit voortkomend; was mijn vader op die jonge leeftijd een goede vader?

Toen ik net geboren was, stierven mijn vaders ouders vlak na elkaar. De een was ziek en overleed, de ander werd daar ziek van en stierf. Mijn zus was toen een klein meisje van 7 jaar. Toen mijn vader afscheid nam van zijn vader, lag ze in het midden van de nacht in bed te slapen. Later, in het donker, werd ze wakker van iemand die op de rand van haar bed ging zitten. Het was mijn vader. Mijn zus vroeg wat er aan de hand was. Mijn vader haalde haar tussen de warme dekens vandaan en nam haar op schoot. “Opa is dood,” zei hij en begon te huilen met die zachte en hoge uithalen die ikzelf in mijn leven maar twee keer heb gehoord. Mijn zus huilde mee. Ik denk dat mijn vader (ook) toen een goede ouder is geweest.

Dan de volgende vraag: Is een leerkracht zonder kinderen een minder goede leerkracht? Het volgende (Engelse) artikel denkt van wel. Lees maar mee:

(null)