Evangelische basisschool Tabitha is dit schooljaar uitgerust en vol goede moed begonnen met nul leerlingen. Ondanks een intensieve wervingsperiode (“U zijt wellekome”) kwam er niemand en zijn de juffen druk bezig met het maken van “allerlei documenten”. In Gorinchem daarentegen zat er wel een roedel leerlingen klaar in het zogenaamde Tiener College, een school voor leerlingen (10 tot 14 jaar) die beter presteren door persoonlijke aandacht van docenten en veelvuldig gebruik van deodorant. "Op het Tiener College benaderen we de leerlingen op basis van hun talenten en kwaliteiten, en minder op basis van wat ze niet kunnen", zegt initiatiefneemster Mariska van Wijngaarden. Dit in tegenstelling tot het reguliere onderwijs, waar men schijnbaar leerlingen benadert op basis van wat ze niet kunnen. Of in tegenstelling tot basisschool Tabitha waar ze… nou ja, helemaal geen leerlingen benaderen. Hahaha. Dan gaan we het nu hebben over Apple. Lees maar even mee:

Als schoolzoekende ouders de voordeur van de school waar jij werkt opentrekken om te kijken of het een geschikte leerplaats is voor Danny, Wouter, Alaa, Rachida of Shenaynaynay, dan baseren ze die beslissing vrijwel altijd op hun gevoel. Niet op citoresultaten, niet op onderwijspijlers, niet op taal- en rekenmethodes, maar op de signalen die ze ontvangen vanuit het drassige, duistere oerbosbrein dat gevoelens in elkaar draait. Dus als ouders op een feestje tegen de kaasknagende overbuurman zeggen dat ze “niet voor die school hebben gekozen vanwege een dip in de rekenresultaten, afgezet tegen het landelijke gemiddelde” dan liegen ze. Ze liepen de school in, snoven de sfeer op en ergens in een obscuur hersenhompje begon een stemmetje te roepen: “School slecht. Ren!”

Een school moet zich dus, net als een zakelijk bedrijf, afvragen: “Waarom voor ons?” En om die vraag te kunnen beantwoorden, moet een school zich eerst de volgende vraag stellen: “Wat willen wij met onze school?” Of: “Waarom sta ik elke dag voor de klas?” Ik kan je daar nog wel meer over vertellen, maar motivational speaker Simon Sinek stond hier net voor de deur met het verzoek of hij het eens mocht proberen. Pff. Oké dan. Maar rap een beetje!

Klik hier voor het inspirerende filmpje (avec ondertiteling).

Dus de vraag die ons nu allen op de lippen brandt is: Wat vindt Robert Ten Brink eigenlijk van kinderen?

“Waarom kiezen ouders voor de school waar u werkt? Welke gevoelens worden bij binnenkomst losgemaakt?”

Reageren mag dit keer natuurlijk incognito! Of onder een schuilnaam! Wat eigenlijk hetzelfde is! Ik houd namelijk rekening met mensen met een woordenschatuitdaging. 

 Foto

14 Reacties op “School Slecht. Ren!”

  1. Astrid zegt:

    Laat ouders zien/voelen/ervaren waar jullie op school in geloven en je hebt heel snel lokalen te kort… Wauw, wat een mooi filmpje!

  2. Frank Jongbloed zegt:

    Bedankt voor je reactie, Astrid. Boeiend filmpje, he?

  3. Elise schrijft zegt:

     

    Mijn twee jongsten zitten op een school waar iedereen net zo wit is als zij. Mijn oudste op een school waar iedereen net zo gehandicapt is als hij. Diversiteit is zó 2011.

  4. Frank Jongbloed zegt:

    Je foute reactie wordt toegestaan, Elise. Maar alleen omdat je een gehandicapte zoon hebt. (Politieke correctheid is… is eigenlijk nooit zo mijn ding geweest.)

  5. an zegt:

    Verwijs NOOIT meer…echt NOOIT meer naar ROBERT TEN BRINK!!!
    Ik ben me gek geschrokken!!!

  6. an zegt:

    Gelukkig zitten we nu in een fris, nieuw gebouw want het eerste wat ouders (en wij) voorheen tegenkwamen was de psilucht uit de verzadigde voegen bij de toiletten, reslutaat van meer dan 50 jaar naast de pot piesen…..

  7. Coby Koelink zegt:

    Wow, wat inspirerend.
    Dit filmpje helpt mijheel erg opweg in mijn studie.!!

  8. Frank Jongbloed zegt:

    Ik zal het niet meer doen, An. Ik begrijp dat je geen fan bent van pislucht en Robert Ten Brink. En al helemaal niet een combinatie van die twee. 
     
    Yep, Coby. Ik heb hier thuis ook een goed boek van hem liggen. Start With Why. Niet zo duur op Bol.

  9. Kristel zegt:

    Zo jammer dat ik een reactie geef via mijn telefoon en dat ik dan mijn reactie kwijt ben omdat ik een sommetje niet gemaakt heb!! Maar goed! ;-)
    Ouders kiezen voor mijn school omdat er rust heerst binnen de school. En natuurlijk omdat er leerkrachten werken die hun uiterste best doen om het beste in de kinderen naar boven te brengen! 

  10. Frank Jongbloed zegt:

    Dat hoor ik ook vaak, Kristel. Rust. Ouders vinden het "een verademing". Wat betreft het modereren van reacties; een poos geleden is er vanuit Digischool een update geweest en sindsdien is het ellende hier. 

  11. Anja zegt:

    het filmpje is inspirerend. de vraag is goed. waarom doen wij het op onze school zoals we het doen. ik zal de gevoelens van nieuw binnengekomen ouders ook eens gaan peilen.

  12. Frank Jongbloed zegt:

    Ik zeg: Peilen, die nieuw binnengekomen ouders!

  13. MissM zegt:

    Normal
    0
    21

    Mijn jongste is net begonnen en ik dacht laat ik eens delen wat ik en andere ouders zoal besproken hebben als het om die schoolkeuze gaat.
    Het meest doorslaggevende punt: de directeur (m/v) en de indruk die ontstond tijdens zijn praatje bij de introductie. Dat is serieus het meest besproken onderwerp. De directeur is blijkbaar een verpersoonlijking van de school. Aansluitend bij de Ted talk van Simon Sinek (dank voor de link was goed om te zien) draagt deze persoon voor de toehorende ouders het waarom van de school uit met diens verhaal, voorkomen en reacties op vragen en opmerkingen van ouders.
    Als ik zelf nog nadenk over de manier waarop er een oordeel ontstaat over de school dan zijn de drie belangrijkste factoren voor mij: de eerste indruk, de directeur, het gevoel dat je 'bekruipt' als je door de school loopt.
    De eerste indruk is het binnenkomen. Hoe is alles georganiseerd en wat is de reactie als er iets mis gaat. Daarbij hoort ook de ruimte waarin je ontvangen wordt: informeel en op gelijke voet (bijvoorbeeld de docentenkamer) of formeler en schoolser (een gymzaal of ander niet-persoonlijk lokaal).
    De directeur (m/v) die in onze gesprekken langskwamen werden zowel positief als negatief beoordeeld op de eigenschappen: zakelijk, informeel, bevlogen, betrouwbaar, uit de hoogte en mate van interesse in de mening of juist de kostbare tijd van de ouders.
    De school werd naast de specifieke onderwijsmethode of filosofie,  met name positief of negatief beoordeeld op een gevoelde 'vertrouwdheid.' De mate van chaos of rommeligheid kwam daarbij vaak ter sprake. Voor de een is een beetje chaos charmant en voor de ander een gruwel.  En ja, bij vertrouwdheid speelt ook mee hoeveel kinderen er rondlopen die eruit zien en zich gedragen zoals jouw kind en die in je directe omgeving. Dat kan dus ook een voorkeur geven voor gemengde scholen boven een witte of zwarte! Misschien is wijkgerelateerde plaatsing in dat opzicht nog zo gek niet.
    En de grap is: dezelfde scholen en directeuren werden in precies dezelfde termen toch zeer verschillend beoordeeld. Het is echt persoonlijke smaak en …tja, de charme waarmee de directeur het waarom van de school uit kan dragen?
    (hopend dat dit geen dubbele post is door het vergeten van de som)

  14. Frank Jongbloed zegt:

    De dag nadat ik je reactie las, Miss M, had ik een gesprek met nieuwe ouders. Ik heb mijn charmes in de strijd gegooid! Bedankt voor je uitvoerige reactie, daar houd ik van!

Reageer


− 4 = drie