Speelkwartier

Het is een zonnige ochtend in mei en het is een paar minuten over half elf. De zon ligt als een winterdekbed over het schoolplein en de verhitte kinderen bewegen zich traag over de stenen, op zoek naar verkoeling, een leuk spelletje en zuurstof. Bij het schoolhek zit een meester op een krukje. Hij vraagt zich af waarom hij een spijkerbroek aanheeft en alle juffen een zomerse rok (niet dat hij dat om wil draaien), maar hij is ook blij dat hij zijn teenslippers weer aan kon doen die ochtend. Als de meester een slok neemt van zijn koffie (huismerk van de naastgelegen supermarkt, om de kosten te drukken), staat er opeens een klein meisje voor hem.

Lees verder »

De Laatste Loodjes (En Die Oud-Collega van Groep 5) Wegen Het Zwaarst

De laatste tijd word ik overstelpt met persberichten. Vreemd woord eigenlijk, ‘persbericht’. Klinkt als een roddel van een proctoloog. (Nu moet u opzoeken wat een proctoloog is, anders is mijn spitsvondigheidje niet geslaagd. Als u wel weet wat een proctoloog is; u heeft mijn medeleven.) Vandaag ben ik bijzonder gemakzuchtig en trakteer ik u op een van deze persberichten. Waarom? Omdat ik ook in de werkgroepen Schoolreis en Schoolkamp zit en ik tot aan de rand gevuld ben met kamplijsten, plakjes ontbijtkoek, vervoerschema’s en Levend Stratego (waarvan ik áltijd de spelregels vergeet – maar de kinderen gelukkig nooit). Afijn. Vraagt u zich ook wel eens af wat nu écht werkt, kijkend naar ict-toepassingen in het basisonderwijs? Nee? Dit persbericht hieronder wel. Lees maar even mee: 

Lees verder »

Vetpuisten & Mee-eters

Op de website van Nu.nl staat een bericht over kinderen en gezonde voeding. De toon is een beetje negatief, want we leven nu eenmaal in een maatschappij waar je op elke straathoek achter elk beeldscherm een moddervet chipsvretend blaag kind met overgewicht kunt aantreffen. Tenminste, dat lijkt het algemene oordeel te zijn. Nu.nl gebruikt de volgende woorden; “Een groot gedeelte van de 12-jarigen heeft weet van gezonde voeding. Toch brengen zij dit niet dagelijks in de praktijk.” “Meer dan de helft eet niet elke dag genoeg groente en fruit.” “Tien procent ontbijt niet doordeweeks.” Ook scheppen ze te weinig groente op hun bord ‘s avonds. Ik deed dat vroeger als klein Frankie natuurlijk wel. Als je mij destijds de keuze gaf tussen een zak chips en een fikse stronk broccoli, nou dan duurde het niet lang of ik lachte mijn groengestukadoorde tandjes gelukzalig naar je bloot. Of niet. In ieder geval, op de site van het Voedingscentrum (de bron van Nu.nl) staat het allemaal wat koolkleuriger. Lees maar even mee:

Lees verder »

Wie Wil Er Een Sticker?

Over sommige onderwerpen schrijf ik makkelijker dan andere. Met mijn acht jaar ervaring val ik niet bepaald onder de noemer ‘onderwijsveteraan’, maar ik ken mijn vak terwijl er voldoende zijn die dat niet kunnen (of mogen) beweren. Over het zogenaamde ‘etiketteren’ van kinderen heb ik een duidelijke mening. Ik vind dat het te vaak en te onzorgvuldig gebeurt. Of vanwege verkeerde beweegredenen. Maar ik waak er ook voor om mijn mening te specifiek te debiteren. Dat wil ik soms wel, maar op weg naar de schrijftafel trekt mijn beroepshouding met een aan hysterie grenzende dramatiek aan mijn broekspijpen, onderwijl jammerend dat ik “het niet moet doen, doe het niet!” En hoewel ik ooit eens door een opdrachtgever ‘geëtiketteerd’ ben als zijnde eigenwijs & arrogant, wil ik zo nu en dan best iets van een ander aannemen. Bijvoorbeeld van m’n beroepshouding. Dus geef ik het woord aan Micha de Winter, wiens achternaam niet bij dit meivakantieweer past, maar wiens boodschap ik het hele jaar zou willen horen. En ‘zou willen horen’ is heel lelijk Nederlands. Lees maar mee:

Lees verder »