Tijd voor een beschamend feit. Hoewel, zo beschamend vind ik dit feit bij nader inzien eigenlijk niet. Goed, you be the judge. Vroeger gebruikte ik mijn wekelijkse zakgeld vaak om waterpistolen van te kopen. Dit werd al snel ten strengste verboden door mijn ouders. Frank-met-waterpistool was vroeger geen pretje. Frank-met-waterpistool betekende onverwacht een plens in je gezicht krijgen als je een boek aan het lezen was. Of nog erger, je ging ergens heen en kreeg daar een waterpistoolschot in het kruis zodat je vol medeleven (en een beetje afschuw) door voorbijgangers werd aangestaard. Dus al vroeg in mijn jeugd moest ik mijn toevlucht zoeken in het jatten van mama's plantenspuit. Dát ding werd mijn nieuwe wapen. Geregeld was ik dan ook te zien in de Vosweide, een boerenzandweg aan de buitenrand van Apeldoorn, sluipend door de maïsvelden en op zoek naar een nietsvermoedend buurmeisje. Vooral Karen, het gereformeerde meisje van drie huizen verder, was een leuk doelwit. Zij ging namelijk altijd hysterisch gillen en rende dan altijd woedend achter mij aan door het veld, helemaal tot aan het huis van de oude Van Os. 
En rennen kon ze niet, met die lange rokken die ze altijd droeg (al had ik vroeger geen idee waarom en was ik er ook helemaal niet in geïnteresseerd). 

Buitenspelen. Ik deed vroeger, Trouwe Lezer, niets anders. Een spelletjescomputer konden we thuis niet betalen en internet bestond nog niet. Tegenwoordig kunnen de kinderen niet meer zo vindingrijk spelen, beweren onderzoekers. Lees maar mee:

 “Het gaat bergafwaarts met onze creativiteit. Amerikaanse onderzoekers publiceerden in november 2011 een analyse van de creativiteitsmetingen bij 300.000  Amerikaanse leerlingen. Gemeten werden eigenschappen als reflectievermogen, originaliteit en outof- the-box-denken. De keurig genormeerde testresultaten  daalden tussen 1990 en 2008 gestaag met zo’n tien procent, terwijl intussen het gemiddeld IQ met vier procent steeg. Amerikaanse kinderen worden dus nog wel slimmer maar minder vindingrijk, origineel en flexibel. Hoe kan dat? Mark Mieras, wetenschapsjournalist, deelt kennis en geeft zijn mening.



Net als in Nederland maken cultuur en spel binnen het Amerikaanse basisonderwijs plaats voor meer rekenen en taal. Buiten school is het al niet beter gesteld met het spel. Onderzoekers van de University of Maryland registreerden tussen 1997 en 2003 een dramatische halvering van de buitenspeeltijd!

Vrije tijd die deels ingevuld wordt met meer televisie en meer gecomputer. Activiteiten die toch niet de rijkdom aan prikkels bieden van verstoppertje spelen, hutten bouwen, toneelspelen, boetseren en schilderen met een kwast. Hoogste tijd dus voor een offensief om de speelsheid in de jeugdcultuur terug te brengen.


 

Lees hier verder. (Trouw)”
 


"Net als in Nederland maken cultuur en spel binnen het Amerikaanse basisonderwijs plaats voor meer rekenen en taal." Is dat echt zo? Ja, ik denk het wel. Maar ik moet toegeven dat ik wat melancholisch van aard ben en soms te snel in een overblown romantic imagination-modus schiet als het mijn jeugd betreft. Maar als ik ‘s ochtends een rondje ochtendkring doe en aan de kinderen vraag wat voor avonturen ze hebben beleefd, dan hoor ik wel heel vaak de woorden ‘computer’ en ehm… tja. Computer dus.

Rest mij nog u te vragen: Werd er vroeger nu echt vaker buiten gespeeld? En met meer creativiteit?

(Met dank aan Nico, de broer van Karen, die mij inhaalde in het maïsveld, mijn fietssleutel afpakte en deze in een drol van de waakhond van Van Os duwde. No kidding.)

Bron: HetKind.org
F
oto

25 Reacties op “Spelen Of Spellen?”

  1. Cecile zegt:

    Het valt me op zodra ik (mijn nostalgische) schoolpleinspelletjes introduceer aan mijn groep, ze alleen spelen zolang ik er bij sta. Ze pakken het niet zelf op. Denk aan: touwtje springen, overlopertje, bokspringen, zangspelletjes, koningsbal. Knikkeren is gelukkig nog wel populair maar dan uitsluitend met de grote "Bonken". Daarnaast zijn ze vooral druk met de ene supermarktverzameling na de andere.Heeft het ook te maken met het feit dat alle schoolpleinen struikjes-vrij zijn?

  2. Frank Jongbloed zegt:

    Een bijzondere reactie, Cecile. Ik deel enkele van je ervaringen. Soms koop ik mooie, ouderwetse spellen voor in de klas die vervolgens nauwelijks uit zichzelf worden gepakt. Aan de andere kant zie ik ook dat kinderen met heel weinig materiaal leuke zelfverzonnen spellen kunnen bedenken. 
     

  3. Paul zegt:

    Koningsbal is enorm populair in de buurt van mijn school. Ik zie nu al overal weer met stoepkrijt de vakken op de straten, stoepen en fietspaden. Vaak gaat het met vlagen. Als er een paar touwtje springen leuk vinden kunnen ze er opeens weer tijden mee bezig zijn. Ik had een paar jaar terug een klas die steeds in de pauze het record wilde verbreken. Kan me wel voorstellen dat bokspringen en andere wat oudere spelen nu niet meer zo aanslaan.

  4. Frank Jongbloed zegt:

    Ik ken dat helemaal niet, Koningsbal. Of ik ben heel jeugdig en jong, of gewoon onnozel. Touwtjespringen is bij ons met vlagen populair. Voetbal is heel populair, maar mag niet vanwege de loeihard rondvliegende voetballen. Bedankt voor je reactie, Paul!

  5. Inge zegt:

    Een tijdje terug heb ik ze een oud spel aangeleerd (de zevensprong, een spel met een bal tegen de muur gooien)
    Dit hebben veel meiden daarna wel 6 weken gespeeld! Leuk om te zien. Nu zwakt het wel weer wat af en 'vervelen' ze zich weer…..

  6. Frank Jongbloed zegt:

    Ze vervelen zich weer, hahaha. Het is wat met die kinderen. De zevensprong ken ik ook niet. Ja, die serie wel. Met de meester met het rode haar. Vind ik nog eng, al weet ik er niks meer van. En de muziek van Tony Eijk!

  7. Frank Jongbloed zegt:

    (Mijn hemel, ik ben wél oud!)

  8. Maud zegt:

    Wij proberen zo vaak mogelijk een spel aan te bieden op het plein (tikspellen, balspelen etc.). Het is jammer genoeg vaak zo, dat als je er bij weg gaat omdat je bijvoorbeeld even iets anders op het plein moet doen, het spel stopt. Wel heel leuk dat je je eigen spelletjes die je vroeger altijd deed weer kan doen!

  9. Frank Jongbloed zegt:

    Ik weet het niet wat je laatste zin betreft, Maud. Gereformeerde meisjes nathozen met een plantenspuit is niet langer mijn favoriete tijdverdrijf, vrees ik. 

  10. Cecile zegt:

    1. En toch zijn hier dan ook wel weer materialen voor op de markt. Zoals bijvoorbeeld: "Buitenspeelkaarten". en Had Malmberg niet een map voor ideeën voor leskisten voor het buiten spelen? Ouders moesten/mochten die kist vullen en beheren. Daar zaten dan lappen in voor hutten. Of flesjes voor water. Ik vind het niet terug op de website. Ik kan me een kraampje herinneren op een onderbouwdag in het Twente-stadion.
    2. Op Hyves kaj je je aanmelden voor http://spelletjesvanvroeger.hyves.nl/ Daar werd ik wel gelukkig van.
    3. Op http://www.onlineklas.nl/lessen/sportspel/koningsbal/koningsbal.html wordt zo duidelijk uitgelegd dat zelfs Frank dit snapt en belangrijker nog: morgen meteen wil uitproberen! 

  11. Frank Jongbloed zegt:

    Waterflesjes. Dat is inderdaad de nieuwe hype in mijn klas. Ziten ze de hele dag op te liptuiten als een kudde pasgeboren baby's. Overigens word ik per definitie niet gelukkig van Hyves. 

  12. Joke zegt:

    Ik geloof dat we twee dingen door de war gooien. Wat er op het schoolplein gespeeld wordt, is meestal niet hetzelfde als wat er 'buiten' gespeeld wordt. Die tijd zal ook niet meer komen. Veel te druk op straat en veel te veel tv's, dvd's en (spel)computers tegenwoordig. Jammer, want zelf was ik een echte 'straatmadelief' zoals mijn moeder me noemde. Bussie trap, hoelahoepen, stoepranden, voetbal, knikkeren, met drie ballen tegen de muur (kaatseballen). Je hoort er nog nauwelijks over. Wat wel leuk is, is dat je aan de spelletjes kunt horen hoe oud iemand is. En aan de naam van het spel kun je vaak horen in welke streek iemand woont. Het is altijd al zo geweest dat er een bepaalde tijd voor een bepaald spel was: knikkertijd, elastieken, hoelahoepen, touwtje springen enz. En dat zal altijd wel zo blijven. Heeft ook met het jaargetijde en het weer te maken. Aan fantasie ontbreekt het de huidige jeugd niet. Knikkeren met flippo's vond ik een van de meest bizarre nieuwe spelletjes, evenals het spelletje met de Pokamonkaarten. Dasn stonden ze te gooien en er was er altijd een die de kaarten mocht oprapen, vraag me niet waarom, maar het had met de waarde van de kaarten te maken. Beide heb ik nooit echt begrepen.
    Ik heb de kleuters, toen ik daar voor een langere periode inviel, touwtje springen en stelten geleerd. Dat is lang in zwang gebleven, ook bij de oudere leerlingen ( Hij pakt het laatste streepje niet helaas en dat moet erbij: http://www.positiefleren.nl/jufjedermann/eigenwijze-of-eigen-wijze- )
    En diaboloën was ook met regelmatig terugkerende periodes 'in' al was ik daar niet blij mee i.v.m. de steeds in de knoop zittende touwtjes, net als bij de jojo's.
    Het kan me eigenlijk niet schelen welke spelletjes ze spelen (al zijn er grenzen), als ze maar spelen. Loesje wist het al: wat er ook speelt in een land, laat het vooral de kinderen zijn.
     
     
     

  13. Frank Jongbloed zegt:

    Je schetst een zwartgallig beeld, Joke, door te beweren dat "die tijd ook niet meer komt." Is dat zo? Zullen kinderen nooit meer zo buitenspelen als voorheen?
    Verder moet ik lachen om je onwetendheid wat betreft de spelletjes van de kinderen. Dat heb ik ook vaak. Dan denk ik; wat is dit voor vreemde regel?! Maar goed, de kinderen snappen het dan allemaal. 

  14. Joke zegt:

    Nee, niet zwartgallig, hoe kom je daar bij? De helft van hun vrije tijd wordt op (sport)clubs doorgebracht. Dat was vroeger voor een enkeling weggelegd, nu zijn er fondsen voor zodat het voor iedereen mogelijk is. De andere helft wordt verdeeld onder een keur aan speelmogelijkheden. Het wordt dus nooit meer vroeger. Tijden veranderen, net als de regels waarover ik al schreef.

  15. Frank Jongbloed zegt:

    Dan was het mijn interpretatie. Helder. 

  16. an zegt:

    De computer en de tv zijn gemakkelijke manieren om je te vermaken en een mens is nu eenmaal lui van aard……

  17. Frank Jongbloed zegt:

    Televisie kijk ik zelden. 
    [LEUGENDETECTOR ZWIJGT]
    Aan computers doe ik niet.
    [KRRIIIIIIII!!!!!!!!!]

  18. Ron zegt:

    Wat ik het leukste vond aan buitenspelen was boompje klimmen en vlotten bouwen met zwerfmateriaal van bouwplaatsen. Ik heb toen ontdekt dat als je met zijn allen aan een kant gaat staan, het vlot omkiepert. Wat ik me nog goed kan herinneren is dat ik met vriendjes na het zien van een film over het bouwen van de afsluitdijk zelf probeerde een klein slootje af te sluiten. Het was zwaar werk en we kwamen maar tot de helft omdat het water steeds sneller ging stromen door de kleinere doorgang. Ons speelplein was eigenlijk een plein waar de garageboxen en achtertuinen van de huizen aanlagen. Daar deden we veel voetbaltrukjes met een in het doel. Smokkelaartje, waarbij je telkens rondjes om een huizenblok fietste en een blaadje van de heg mee moest smokkelen. Ergens in de ronde werd je opgewacht door de douane die je dan controleerde. Ook maakten we van takken en touw zelf pijl en boog, waarmee we dan op langpootmuggen schoten. (bijna altijd mis natuurlijk) en maakten we zelf boemerangs van houten latjes als kruisvorm. (Die doen het veel beter dan de v-vorm) Slootje springen is natuurlijk ook een klassieker. Ik had dan wel het geluk in een dorp te wonen waar nog veel weiland, slootjes, bomen en stukken braakliggend of bouwterrein waren.
    Ik merkte op een basisschool dat kinderen het ook leuk vinden om hun schoolomgeving te verkennen aan de hand van gerichte opdrachten over natuur, geschiedenis en aardrijkskunde. Ze moesten eerst een hele ochtend buiten een park verkennen en de antwoorden op vragen zoeken naar alles wat er te zien was over dieren, inrichting, speelplekken, (oude) gebouwen en sportvoorzieningen. 's Middags op school gingen ze proberen een uitwerking te maken voor natuurlijke speelruimte d.m.v. maquette in de zandtafel, bouwtekeningen van klimspeelopstelingen, brief opstellen aan de plaatselijke verantwoordelijke bestuurder van de deelgemeente enz.  Zowel leerkracht, begeleidende ouders als de kinderen vonden het een onvergetelijke dag. 

  19. ine zegt:

    Zelf ben ik van mening dat de ouders bepalen of een kind ook buiten gaat spelen. Computers horen er in deze tijd nu eenmaal bij. Niks mis mee maar wel met mate. Zo hadden we het in mijn groep over de behuizing van de mier. ( jawel )
    De kinderen wilden wel eens proberen om er iets anders voor te verzinnen. Al die gangetjes vonden ze maar niks. We hebben er een heuse wedstrijd van gemaakt. De klas in groepjes gesplitst . Ieder groepje voorzien van allerlei materialen. Zand takjes steentjes zaden enz. De meester van groep 8 was de jury want die had er verstand van ( ? )
    Uiteidelijk is het heel erg mooi geworden en zijn we ook nieuwe behuizingen voor de slak de kikker en het lieverheersbeestje gaan bedenken. Het was echt geinig om te zien hoe ze hun bouwsels zowat met hun leven beschermden. Deed me denken aan de boomhutten die we vroeger maakten en er hele gevechten uitbraken als iemand van het "andere kamp "probeerde in te breken.
    Spelletjes komen en gaan. Net zoals juffen en meesters die hopelijk iedere keer weer iets verzinnen samen met de kinderen ( dat dan weer wel ) om het buitenspelen creatief en gezellig te maken.

  20. Frank Jongbloed zegt:

    Twee prachtige reacties, Ron en Ine. 
     
    Mede dankzij jullie reacties ben ik vanmiddag gelijk met groep 7/8 op de fiets gestapt en heb ik koers gezet richting het bos. En het was heel leuk. 

  21. Jose zegt:

    Ik vond buiten spelen fijn. De buurkinderen waren er ook altijd te vinden en samen verzonnen we wat we gingen doen. Verstoppertje…. We staken de schoenen bij elkaar voor een aftelversje. de laatste was 'm. Of we deden stand in de mand, bomenlet (boompje verwisselen), kleur overlopertje, waarbij je niet getikt werd, als je de genoemde kleur in je kleding kon laten zien. Hilarisch, maar we waren o zo serieus. Weten jullie ook nog hoe je moest pinkelen met een houten stokje dat je weg moest slaan? Landje pik deden we op zand, bijvoorbeeld in de poort. Je maakte de wereldbol en verdeelde dat in evenveel stukken als er spelers waren Je moest een mes in het vak van de ander laten vallen, daar een lijn trekken zodat jouw land groter werd.                                                 Wat hebben we ook veel pijltjes gemaakt van tijdschriften en met een plastic buis over het dak geblazen. Later zelf in de tuin weer opruimen, hoor!                                                         Kinderen hadden vroeger niet zoveel speelgoed, slaapkamers waren alleen om in te slapen en ook nog onverwarmd. Ik vind het voor de kinderen van nu jammer dat ze door de multimedia in een "afstandelijke" wereld leven. Ze gebruiken niet alle zintuigen meer. Ogen en oren wel met de tv programma's, computerspelletjes, mobieltjes en play-stations. Maar het gevoel, de ervaring  missen ze. Iets beleven wat je zelf of samen bedacht en buiten gedaan hebt. Rennen, springen, klimmen, graven, bomen klimmen, beestjes verzamelen, spinnenwebben vangen, van een groot blad een bootje maken en in de goot laten varen als het geregend had, steentjes keilen in de vijver, competitie, met elkaar communiceren, vriendschap sluiten, tegen je verlies kunnen…                     nou je ziet wel …..ik laat me helemaal meeslepen….. ,maar ik heb ervan genoten! 

  22. Anja zegt:

    Buiten spelen was in mijn tijd heel erg leuk, van het moment dat de bel ging om naar huis te gaan totdat je binnen moest komen om te eten. Op de berg spelen (bouwland), in de weilanden, op het opgespoten land noem maar op. En als ik dan weer onder de modder of andere viezigheid thuiskwam, dan was moeder niet blij, maar ze zette me onder de douche en gaf schone kleren.
    Laatst sprak ik moeders op school die het vervelend vinden als hun kinderen vies worden door het spelen. Naar buiten gaan ze niet met de kinderen want dan moeten ze er bij blijven zitten, omdat het onveilig is om ze alleen te laten spelen. De kinderen in mijn groep 3-4 hebben voor het merendeel tv op de kamer. De laptop, of een i-phone en of een wii tot hun beschikking. Zo worden ze niet vies en ze zijn makkelijk in de gaten te houden.
    Op avontuur gaan en dingen ontdekken is er niet echt bij voor deze kinderen. Jammer want daardoor leer je flexibel te denken en handelen. Wat ze wel veel doen is oefenen voor school, want het goed doen in de klas met rekenen, schrijven en lezen wordt heel belangrijk gevonden door deze ouders.

  23. Estela zegt:

    Awesome Bulli wished it lokoed more like an old micro-bus but still cool, hoping if it ever comes out it won’t look too weird and small

  24. Sandra zegt:

    Leuk dit te lezen frank we hebben een hoop lol samen aan de vosweide gehad . Zelfs nog een eigen krant de vosweide safra ( Sandra en frank) 

  25. Frank Jongbloed zegt:

    Aah, een ooggetuige. Haha. 
     
    De Vosweide Safra. (Zucht.)

Reageer


− drie = 5