Spelen Of Spellen?

Tijd voor een beschamend feit. Hoewel, zo beschamend vind ik dit feit bij nader inzien eigenlijk niet. Goed, you be the judge. Vroeger gebruikte ik mijn wekelijkse zakgeld vaak om waterpistolen van te kopen. Dit werd al snel ten strengste verboden door mijn ouders. Frank-met-waterpistool was vroeger geen pretje. Frank-met-waterpistool betekende onverwacht een plens in je gezicht krijgen als je een boek aan het lezen was. Of nog erger, je ging ergens heen en kreeg daar een waterpistoolschot in het kruis zodat je vol medeleven (en een beetje afschuw) door voorbijgangers werd aangestaard. Dus al vroeg in mijn jeugd moest ik mijn toevlucht zoeken in het jatten van mama's plantenspuit. Dát ding werd mijn nieuwe wapen. Geregeld was ik dan ook te zien in de Vosweide, een boerenzandweg aan de buitenrand van Apeldoorn, sluipend door de maïsvelden en op zoek naar een nietsvermoedend buurmeisje. Vooral Karen, het gereformeerde meisje van drie huizen verder, was een leuk doelwit. Zij ging namelijk altijd hysterisch gillen en rende dan altijd woedend achter mij aan door het veld, helemaal tot aan het huis van de oude Van Os. 
En rennen kon ze niet, met die lange rokken die ze altijd droeg (al had ik vroeger geen idee waarom en was ik er ook helemaal niet in geïnteresseerd). 

Buitenspelen. Ik deed vroeger, Trouwe Lezer, niets anders. Een spelletjescomputer konden we thuis niet betalen en internet bestond nog niet. Tegenwoordig kunnen de kinderen niet meer zo vindingrijk spelen, beweren onderzoekers. Lees maar mee:

Lees verder »

Heidense Rituelen & Afgebrande Ragebollen

Ach ja, laat ik eens mal doen. Ik begin dit stukje met een gemeend compliment. En ik gooi het in uw richting, Trouwe Lezer. Want deze site bestaat inmiddels al aardig wat jaartjes. En gedurende die tijd heeft het een flinke groep lezers aan zich verbonden. Dat bent u! En hoewel de meeste van u liever lezen dan reageren (en dat mag) kan ik toch zien dat u er bent. Aan de statistieken. En hoewel een dwaas statistieken gebruikt zoals een dronken man een lantaarnpaal (voor de ondersteuning in plaats van de verlichting), ben ik toch iedere keer verheugd om te zien dat u er nog bent. En dat u vrienden heeft meegenomen. Dus. Bedankt voor het lezen. En dat is dan gemeend. En ja, die mooie uitspraak over die dronken man en de lantaarnpaal heb ik schaamteloos gejat. Maar ik zie u paniekerig kijken naar het beeldscherm en denken 'Is er dan geen onderwijsnieuws, Frank?' Ja hoor, Trouwe Lezer. En ik voorzie het weer graag van semi-geestig en oerflauw commentaar. Lees maar mee:

Lees verder »

Er Mag Weer Geschaamdoucht Worden

Toen ik nog op de basisschool zat, twee decennia and some years geleden, zat er een schichtig jongetje in mijn klas met een permanent bleek gezichtje en een kapsel alsof iemand een plakkaat koude herfstbladeren op zijn kruin had gedrukt. Wat ik me nog van dit ongelukkige jongetje kan herinneren was zijn aanhoudende weigering om zijn ondergoed uit te doen als we na de gymles moesten douchen van de leerkracht. Ik denk dat ik ook wel weet waarom. In Afrika heb je een gazelle die de bijnaam 111 draagt omdat er drie streepjes op zijn achterwerk staan (twee op zijn billen en eentje op zijn staart). Als mijn vroegere klasgenootje destijds in zijn witte onderbroekje door Afrika had geparadeerd, had hij vast de bijnaam 1 gekregen. Misschien een wijdlopige vergelijking, but you do the math. Toevallig is het schooldouchen deze week ook weer in het nieuws, ditmaal naar aanleiding van de zogenaamde schaamdouches die een school uit Groningen heeft geïnstalleerd. In het noorden des vaderlands kun je jezelf dus heden ten dage op reine en propere wijze schamen. Lees maar even mee:

Lees verder »

Een Goede Leraar Moet Soms Een Beetje Respect Hebben Voor Kinderen

In 'Stakingsverzadiging & Sacharinewijsheid' schreef ik over de enigszins amerikaanstellerige Angela Maiers en haar uiteenzetting voor hoe een leerkracht zich dient te gedragen in de ogen van zijn of haar leerlingen. Vandaag wil ik daar een stap mee verder gaan en u presenteren hoe míjnzevenentwintig leerlingen (+ 1 Duitse uitwisselingsstudente – die overigens Engels spreekt) een 'Goede Leraar' zien. Iets eenvoudiger gesteld; ik vroeg vandaag aan mijn klas wat zij nou een goede leraar vinden. Ze moesten ieder vijf kenmerken opschrijven. Ik gaf expres geen voorbeelden (als u daadwerkelijk een juf of meester bent weet u waarom) en de jongens en meisjes mochten tijdens de opdracht niet met elkaar praten. De kinderen gingen met concentratie en ernst aan de slag (het was deze opdracht of rekenblok 7, les 5 – procenten). Ik schonk mezelf nog een kopje koffie en de Duitse uitwisselingsstudente einer tasse kaffee in en wachtte de resultaten af. Vijftien minuten later had ik de papiertjes op mijn bureau en ik vond de uitkomsten… ontroerend. Nee heus. Lees maar even mee:

Lees verder »