Laten we het eens over iets positiefs hebben. Dat gezever in de lerarenkamer over tekorten en ontberingen begint een beetje voor stakingsverzadiging te zorgen. De hoogste tijd dus voor wat sacharinewijsheid. Wist u trouwens dat sacharine (een zoetstof) bij toeval is ontdekt nadat een wetenschapper vergeten was vóór het eten zijn handen te wassen? Echt waar. Moet u ook eens doen. Uw handen niet wassen en dan tijdens het wegnassen van uw schoollunch nieuwe smaken ontdekken. [Hier was ik dan van plan een leuke grap over poep te maken, maar om de schijn van intellect hoog te houden doe ik dat maar niet.] Afijn. Zoetige wijsheid dus. En aangezien al het kunstmatige uit de Verenigde Staten komt, zo ook De 12 Zaken Die Leerlingen Het Meest Belangrijk Vinden Als Een Leerkracht Ze Benadert. De bedenker van al dit moois is Angela Maiers, niet te verwarren met onze eigen Anita Maiers*. U weet wel, van dat spleetje. Hm. Of was dat Tony Willé, die van Pussycat? Ik dwaal af. Hoe dan ook, lees maar even mee:

Als leraar, ouder, familielid, baas of anderszins gerelateerd, een ieder van ons heeft de kans om het verschil te maken in het leven van kinderen. Maar om dat voor elkaar te boksen, moet je wel weten wat van betekenis is. Angela Maiers somt 12 zaken op die kinderen nodig hebben in haar omgeving. What matters to the children in your life? It’s worth a conversation, she promises!

Whether you are a teacher, parent, relative, boss, or fellow community member, each of us has a chance to make a positive and impactful difference in a child’s life. But in order to do this, we must carefully consider this question:

What do you think matters most to our children?

For 20 years I have been posing this question to my students. At the beginning of every school year, I would ask my students to give me advice on how to be their best teacher. I asked them to think about the times they felt most successful and to consider what the adults in their lives did to make this success possible.

The classroom would become immediately silent as the students wrote intensely for longer than they had ever written before. Smiles would appear on their faces as they reflected on the happy experiences they were remembering. After reading their responses I would add to my list all the ideas they mentioned.

Surprisingly, many of the responses were the same. Year after year, in every grade level, content area and classroom I was in, regardless of demographics or background, students were saying the same things and had the same message: It’s the small things you do that mean the most. That is what they remembered. That is what mattered.

Here is a list of the 12 Most Important things that came out of these amazing conversations:

1. Greet me each day

Wish me good morning, and send me off with a “see ya tomorrow.”

2. Smile

When you look at me, let me see happiness in your eyes.

3. Give me your attention

Sit and talk with me privately; even if only for a second.

4. Imagine with me

Help me dream of things I might be able to do; not just the things I need to do now.

5. Give me challenging content and assignments

Show me how to handle it. Teach me what to do.

6. Ask about me

Inquire about my weekend, the game a played, the places I go. It shows you care about my life.

7. Let me have time

Time to let things sink in. Time to think. Time to reflect, process, and play.

8. Demand of me

Hold me accountable to high standards. Don’t let me get away with what you know I am capable of doing better.

9. Notice Me

Leave special messages in my desk or locker. Just a quick note that says you notice something right.

10. Let me ask the questions

Even if they are off topic. It will show that I am thinking about new perspectives, curious, and willing to learn more. Let me have the chance to show what I am wondering about, not just what I know.

11. Engage me

I came to you in love with learning, keep me excited, keep me wanting more.

12. Trust me

Believe that I can do it. Allow me the chance. I promise to show you I can.

These words did not fall on deaf ears. I collected them, honored them, and then promised I would do everything within my power to be the teacher they needed. What matters to the children in your life? It’s worth a conversation, I promise!”

Bij 11 en 12 haakte ik een tikkie af. Toen hoorde ik plotseling aanzwellende violen en begon er een koor “Glory, Glory, Halleluyurrr” te kraaien. Maar in de overige punten zit wel iets moois. Sterker nog, ik ga morgen eens aan mijn leerlingen vragen om op papier te zetten wat zij goede eigenschappen van een leerkracht vinden. En daar geef ik dan een cijfer voor. En als ik mezelf niet herken in de antwoorden, krijgt dat kind een 4 geserveerd. Want het moet wel leuk blijven.

Rest mij u nog te vragen; met welke punten bent u het ‘t meeste eens?

(Met dank aan Anita Meier, die met de komst van de euro in de vergetelheid verdween.)

Bron: HetKind.org
Foto

9 Reacties op “Stakingsverzadiging & Sacharinewijsheid”

  1. Kristel zegt:

    Ik vind nummer 1 en nummer 9 heel belangrijk! Elke dag begroet ik mijn kinderen met een hand en een kort praatje en elke dag bij het naar huis gaan geef ik de kinderen ook weer een hand! Vooral bij binnenkomst ‘s morgens zorgt dit er voor dat ik elk kind even kort gesproken heb voor de dag begint! Punt 9 vind ik belangrijk omdat ik op zo’n manier kinderen kan laten weten dat ik iets bijzonders gezien heb van ze. Kinderen vinden het vaak ook leuk om “post” op hun tafel te vinden. Je deelt op dat moment iets samen wat niet je niet met de hele groep hoeft te delen!

  2. Frank Jongbloed zegt:

    Ik begroet ze ook elke ochtend, Kristel. Niet met een hand. Eigenlijk wil ik dat ook.

    Wat het andere punt betreft; ik stop wel eens een geheim briefje in een leesboek. En dan de reactie van een afstand bekijken.

  3. Rosalie zegt:

    Het is inderdaad wat Amerikaans, met een hoog Oprah-Winfrey-gehalte, maar toch vind ik het mooi! Vooral het idee erachter van het niet zelf invullen, maar vragen wat de kinderen nodig hebben. Bij punt 12 haak jij af, ik vind het wel mooi;”Believe that I can do it”. Ik geloof dat het een wezenlijk verschil uitmaakt voor kinderen of er een leerkracht voor de klas staat die gelooft in het kunnen van de kinderen of een leerkracht die uitstraalt ‘dit wordt niks’. Mooi ook dat je het zelf met de kinderen uit je klas gaat doen. Ik hoor graag wat er uitkomt. Yes we can! ;-)

  4. Rosalie zegt:

    Oja…”(Met dank aan Anita Meier, die met de komst van de euro in de vergetelheid verdween)”
    Hehehehehe :-)
    (Ik ben vandaag denk ik gevoelig voor puberale giechelbuien door flauwe grappen…)

  5. Frank Jongbloed zegt:

    Jij doet zeker iets met management, Rosalie?

    (Even voor de andere lezers: dat is mijn baas, die Rosalie. Ze doet dat wel aardig. Ook al heb ik als enige meester geen eigen toilet.)

  6. Rosalie zegt:

    Misschien moet ik het ook eens doen, aan de leerkrachten vragen wat zij goede eigenschappen van een schoolleider vinden. Mag jij dat van je eigen toilet met stip op één zetten…

  7. Frank Jongbloed zegt:

    Dat vond je zeker wel leuk, dat ik je ‘baas’ noemde. Nou. Als je het maar onder ons houdt. Ja?

  8. Joke zegt:

    Ik vind de formulering typisch Amerikaans, maar wat elk punt inhoudt is wel een schot in de roos. Ze zijn allemaal inderdaad belangrijk, maar geforceerd uitvoeren heeft geen enkele zin. Het moet uit jezelf komen, dus begin niet aan handen geven als je bij voorbaat al weet dat je zo’n typ niet bent. Kinderen voelen en weten hoe ‘echt’ je bent.

    Voor mij zijn punt 2 (When you look at me, let me see happiness in your eyes.) en punt 11 (Keep me excited, keep me wanting more) de belangrijkste twee.

  9. Leerkracht PO » Blog Archive » Een Goede Leraar Moet Soms Een Beetje Respect Hebben Voor Kinderen zegt:

    [...] In 'Stakingsverzadiging & Sacharinewijsheid' schreef ik over de enigszins amerikaanstellerige Angela Maiers en haar uiteenzetting voor hoe een leerkracht zich dient te gedragen in de ogen van zijn of haar leerlingen. Vandaag wil ik daar een stap mee verder gaan en u presenteren hoe míjnzevenentwintig leerlingen (+ 1 Duitse uitwisselingsstudente – die overigens Engels spreekt) een 'Goede Leraar' zien. Iets eenvoudiger gesteld; ik vroeg vandaag aan mijn klas wat zij nou een goede leraar vinden. Ze moesten ieder vijf kenmerken opschrijven. Ik gaf expres geen voorbeelden (als u daadwerkelijk een juf of meester bent weet u waarom) en de jongens en meisjes mochten tijdens de opdracht niet met elkaar praten. De kinderen gingen met concentratie en ernst aan de slag (het was deze opdracht of rekenblok 7, les 5 – procenten). Ik schonk mezelf nog een kopje koffie en de Duitse uitwisselingsstudente einer tasse kaffee in en wachtte de resultaten af. Vijftien minuten later had ik de papiertjes op mijn bureau en ik vond de uitkomsten… ontroerend. Nee heus. Lees maar even mee: [...]

Reageer


een × 8 =