Toen ik laatst klaar was met dansen in de vensterbank van school en mijn blauwe skisokken weer ónder mijn broekspijpen deed in plaats van eroverheen, verzuchtte ik tegen mijn collega; “Ik heb wel eens het vermoeden dat ik tegenwoordig ook makkelijk in aanmerking kom voor een ADHD-diagnose.”

Mijn collega, die mijn vensterbankdansvaardigheden van begin tot schitterend einde genegeerd had, keek even van haar tijdschrift op, beet in haar appel en mompelde iets van: “Ja. Zou kunnen joh.”

Ik heb hier veel over drukke en domme jongens geschreven. Hier, hier, hier en nu heb ik geen zin meer om mijn archief door te spitten. Ik heb namelijk wel eens medelijden met de jongens. Laatst leidde ik een geïnteresseerde ouder door mijn school en ze vertelde mij dat haar zoontje hoopte bij mij in de klas te komen omdat hij dan ‘een stoere meester’ zou hebben. Het arme sufgejufte schaap, dacht ik. Voor hem is een meester op een school net zoiets als een pabostudent die perfect kan spellen. Je weet dat ze er zijn, maar je komt ze nooit tegen. Tijd dat we jongens eens jongens laten zijn. Dat wij ons aanpassen en niet gelijk een ADHD-sticker op de – in onze ogen – te grote mond slaan. En wie kan dat beter zeggen dan Angela Crott? Nou, laat me u dit vertellen; niemand kan dat beter zeggen dan Angela Crott. Lees maar even mee:

“Begin twintigste eeuw werden jongens nog gezien als mannen-in-wording, op weg naar een belangrijke rol in de maatschappij. Dat ze in de tussentijd brutaal en baldadig waren, hoorde erbij. Tegenwoordig zijn diezelfde eigenschappen een probleem, vooral in de klas. Jongens zijn niet veranderd, wel hoe opvoeders naar hen kijken, concludeert historica Angela Crott. Zij promoveerde op 21 december 2011 aan de Radboud Universiteit op onderzoek naar opvoedingsliteratuur over jongens tussen 1882 en 2005.

Jongens doen het in het onderwijs minder goed dan meisjes, daar is de afgelopen tien jaar al veel over geschreven. Dat zou mede komen omdat het huidige onderwijs beter aansluit bij ‘meisjescompetenties’ zoals communicatieve vaardigheden. Angela Crott, gefascineerd door opvoeding en sekseverschillen (in 2004 publiceerde ze het boek Is mijn zoon een macho?), zag er aanleiding in om de geschiedenis in te duiken.
Wat is er aan de hand met de jongen als ‘opvoedeling’? Is er eigenlijk wel wat met hem aan de hand? Om met het eind te beginnen: nee, met jongens is niks aan de hand. Zij zijn, aldus Crott, wezenlijk hetzelfde gebleven. ‘Jongens hebben altijd een drang tot lawaai, actie, exploratie en gelding gehad.’ Wat door de tijd verandert, is de waardering voor dergelijke ‘jongenseigenschappen’ – wat weer een gevolg is van veranderingen in de samenleving.

De geschiedenis overziend pleit Crott voor meer begrip en waardering voor jongensgedrag. ‘Als jongens moeilijk schools kunnen leren, moet je ze dan iedere keer vragen om reflecties op hun eigen gedrag te schrijven en portfolio’s in te leveren? Er moeten toch ook onderwijsvormen te bedenken zijn die meer inspelen op hun fysieke energie, hun durf en nieuwsgierigheid.’
Ze noemt de ambachtsschool, het schooltype waar jongens het altijd goed hebben gedaan en de enige school die positief besproken wordt in de bronnen. ‘Als er nu gesproken wordt over kenniseconomie, dan gaat het niet over deze vorm van kennis. Die verdient meer waardering, zodat ouders hun zonen daar weer met trots naar toe laten gaan.’.

Ik heb toevallig vanmiddag mijn oude Jeep Cherokee naar de garage gebracht waar het bakbeest verkocht gaat worden. In die auto heb ik me drie jaar lang een wilde avonturier gevoeld ook al heb ik zelden een ongeasfalteerde weg onder mijn banden gehad, voelde ik een zucht van testosteron door me gaan als ik het gaspedaal flink intrapte ook al stond ik op het parkeerterrein van de C1000 en had ik onderweg altijd het gevoel bezig te zijn met een mysterieuze queeste ook al reed ik naar de afhaalchinees voor een vegetarische loempia met pindasaus. De jongens in mijn klas vonden het ook jammer toen ik aangaf een nieuwe auto gekocht te hebben. Nu rijd ik in een hele luxe schoolmeesterauto. Wel een 2.2 diesel automaat.

Ik snap de jongens uit mijn klas wel. En zij snappen mij. Meestal. Ik snap die Angela Crott ook wel. Maar de vraag is:

Beste juffen en meesters die dit lezen, snappen jullie Angela Crott ook?

(Met dank aan Brünhilde, die vroeger te vaak behandeld wilde worden als een wilde jongen en nu tegen haar zin is getrouwd met ene Bianca.)

bron
foto

26 Reacties op “Sufgejufte Jongens”

  1. Hester Toonstra zegt:

    Weer iemand die dat ziet! Wanneer gaan we nou eens ons onderwijs aanpassen en wanneer wordt het ‘doe’onderwijs nou eens gewaardeerd?

  2. Frank Jongbloed zegt:

    Ehm, dat kan moeilijk worden:

    http://www.refdag.nl/achtergrond/onderwijs-samenleving/bezwaren_tegen_verplichte_eindtoets_basisonderwijs_1_623468

    Maar er is hoop.

  3. Joke zegt:

    Ik snap Angela Crott wel. Ik denk dat we een bekend beeldhouwer een standbeeld voor de onbekende schooljuffrouw moeten laten maken met de tekst:
    Toen je de jongens eindelijk begreep, ging je met pensioen.
    De beste stuurlui staan aan wal, ook in het onderwijs, haha.

  4. Frank Jongbloed zegt:

    Haha, daar moet ik om lachen, Joke. Ik wil zo’n standbeeld best laten maken, maar onze onderwijsstichting heeft een investeringsstop. Een pakje HB-potloden is al lastig.

  5. Duran Renkema zegt:

    Gelukkig werd me vandaag verteld op onze school dat de jongens niet mogen ballen op het grote plein. Waar wel kletsplekken voor de meiden zijn, zijn de jongens veroordeeld tot het verveeld hangen. Of ze moeten naar de springtouwhoek. “Niet rennen!” hoor ik vaak op het plein…. Zucht… Vorige week kwam een juf twee boeven uit mijn 7/8 afleveren. “Meester, ze waren aan het stoeien op het plein!” zei ze triomfantelijk, alsof ze zojuist Osama Bin Laden aan de USA uitgeleverd had. “Godzijdank!” hoorde ik mezelf zeggen…..

  6. Frank Jongbloed zegt:

    Bij ons mogen ze ook niet voetballen op het plein, maar meer omdat ze blokjesvoetbal spelen met kleuters in plaats van blokjes. Basketballen mag wel, maar helaas ook niet met kleuters, Duran.

  7. Carin zegt:

    ik snap Angela Crott ook wel, was zelfs tot vergelijkbare inzichten gekomen met m’n psychologie van de koude grond. De normen zijn verschoven in de richting van braaf cq sociaal gedrag. Of dat nu helemaal op het conto van de juffen moet komen? Het is in de hele samen leving merkbaar. Zou het ook iets te maken kunnen hebben met de oprukkende claimcultuur? Op een Ierse (jongens!)school waar ik wel eens kom, is het VERBODEN te rennen op het schoolplein! Als er een kind valt en zich bezeert, is de school aansprakelijk. Deze kant gaat het hier ook op. Volgens mij mogen kinderen vandaag veel minder dan toen ik kind was (eind jaren 70). Kinderen worden vanaf de babyleeftijd aan een soort ‘Big-Brotherregime’ onderworpen, ze leven onder een vergrootglas. Wat vroeger kattenkwaad was, levert nu een straf op bij Bureau Halt en een kwalificatie als potentieel crimineel. Maar toch… ook bij mij op school wordt stoeien door de meeste vrouwelijke collega’s afgekeurd. Wat dan weer niet in het plaatje past: ik ben zelf ook een vrouw en ik vind het best dat er gestoeid wordt, zolang ze maar niet komen janken. Als ze er niet tegen kunnen, moeten ze maar gaan knikkeren of wat flinker worden ;-)

  8. Frank Jongbloed zegt:

    Knikkeren is oorlog, Carin. Vroeger en nu. Ik kan me nog goed herinneren dat ik eens een handjevol knikkers van Barry Kraaij won en daar smalend om moest lachen. Ik mocht tussen de middag naar huis met een blauw oog, een loszittende tand en twee tijgerbonken in mijn reet.

  9. Laura zegt:

    Jazeker! Om het maar aan het meester tekort te koppelen..
    De pabo bestaat tegenwoordig veel uit reflecteren, veel en veel nadenken over onderwerpen.. Niets mis mee maar ik denk dat het veel jongens afschrikt om zo met zichzelf bezig te moeten zijn. Hier hebben ze inmiddels een mannenhonk, waar de mannen van de pabo zich even lekker kunnen laten gaan en zich nog wel man kunnen voelen! Maak niet alleen de pabo, maar ook de basisscholen aantrekkelijker voor jongens, al dan niet te beginnen met een gemengd team!

  10. Frank Jongbloed zegt:

    Op de pabo een honk waar mannen zich even lekker kunnen laten gaan. Oh ja, dat hadden wij op de pabo ook. Ze heette Marloes. En aan die onzin deed ik niet mee.

  11. Ron zegt:

    Interessant stukje. Ik loop nu liostage als meester in wording. Ik ben opgegroeid en opgevoed in een omgeving met voornamelijk vrouwen. Pa was er al vandoor toen ik vier was. De goede eigenschappen van jongens vind ik lef, kracht, technisch inzicht, voor elkaar opkomen en rationeel zijn en blijven. De meest vervelende eigenschap van jongens vind ik machogedrag met overdreven harde stem praten en opscheppen over hoe goed ze zelf zouden zijn. Maar goed ik kijk waarschijnlijk door een gekleurde bril. De jongens in mijn klas zijn stuk voor stuk op zich allemaal fijne kerels. Het gaat alleen nogal eens mis bij de onderlinge interactie.

  12. Theo 7/8 zegt:

    Drie kinderen uit gr 8 konden echt niet niet meer meekomen met rekenen, na jarenlang vast tot het instruciegroepje te behoren. Omdat ik een combinatiegroep heb vond ik weer meedoen met gr 7 wel een oplossing: tenminste niet nog een subgroepje erbij, waarvoor ik tenslotte toch tijd te kort kom.
    Het resultaat na een half jaar: op m7 niveau scoorden alle drie de kinderen flink hoger ( een b,c en d). Bij de nabespreking met de IB: eigenlijk mocht het niet, want de prognoses zouden dat niet toegestaan hebben, volgens de richtlijnen waarmee de juffen zich op dit moment weer mee bezig ( moeten) houden.
    Dat een van de drie kinderen in een vrolijker zelfverzekerd kind is veranderd en de overige twee rekenen weer zien zitten, daarover gaat de prognose niet.
    Kijk dat is een redenering die ik nu ‘verjuffing’ noem. Door de inspectieterreur opgelegde regeltjes toepassen en de kinderen vergeten, want ‘de cijfers moeten kloppen’. Baaaah, bleèèh.
    Och, dat een jongen eens tot de orde wordt geroepen op het plein is niet zo erg. Die doet toch wel wat ie wil als het een vent is en de meester/juf niet kijkt ;-) . Net zoals een meid zich niet zo maar ‘op haar kop laat zitten’…

  13. Frank Jongbloed zegt:

    Bedankt voor je reactie, Ron. Ik heb je jongenseigenschappen bij mezelf getoetst, omdat het me leuk leek en omdat ik eigenlijk moet hardlopen maar hier geen zin in heb. Ik heb geen harde stem, ik schep af en toe wel op (maar via omwegen), ik heb wel lef, geen technisch inzicht what so ever, ben absoluut rationeel en kom altijd voor mezelf en anderen op. Nou. Dat je het even weet.

    Theo, je speelt weer met vuur! Dat je zegt dat het toepassen van opgelegde regels en de kinderen daarbij vergeten een verjuffing van het onderwijs is. Ik ben benieuwd of je daar nog reacties op gaat krijgen…

  14. Kristel zegt:

    De verjuffing…….! Dat roept bij mij de reactie op:”"dus alle juffen zijn tegenwoordig roze, zoete, lieve snoezige juffies met Oilily sjaaltjes en een iets te hoog PABO gehalte, waardoor de jongens geen jongens meer mogen zijn?!” Natuurlijk is het niet zo eenzijdig, maar ik erger me eraan. Vooral omdat ik zelf alles behalve zo’n juf ben! (hoop ik) Bij mij in de klas hangen de voetbalposters ook gewoon aan de muur. Dit onderwerp is natuurlijk niet nieuw en aan de reacties te lezen zouden een aantal kleine aanpassingen binnen de scholen al een hoop kunnen veranderen. Laat kinderen voetballen op het plein, laat ze stoeien tijdens de gym, rennen op het plein, breakdancen in de klas en ga zo maar door. Begin bij het begin en bespreek dit met je team. Heel veel collega’s zullen er niet eens bij stil staan dat de jongens soms een beetje last kunnen hebben van te veel juf! Maar zorg er wel voor dat je ongewenst gedrag niet goed gaat praten door te denken: “ach het zijn jongens!”

  15. Frank Jongbloed zegt:

    Bij breakdancen in de klas gingen mijn wenkbrauwen even omhoog, Kristel. En bij Oilily, want dat is zó 1992!

    Zelfs ik heb wel eens last van teveel juf.
    Vooral als de koffiekamerconversatie weer richting zwangerschap koerst.

  16. an zegt:

    De kleuters in mijn groep mogen best met elkaar stoeien hoor. Wel vraag ik ze soms of het spel nog wel voor iedereen leuk is want het ziet eruit als “ruzie”. Is het idd leuk dan lekker doorgaan met elkaar neerhalen. Maar niet bij mij komen janken als het opeens niet leuk meer is. De kans dat iemand zich pijn doet is hoog en daarna stopt het gestoei vaak. Dan ben ik aan de beurt om te stoeien met ouders over een evt. blauwe plek of schram. Want hoe komt dat nou en had ik dan niets gezien en ingegrepen en ons schatje ook nog gestruikeld bij het rennen? Had ik dat niet zien aankomen en een kussen weg kunnen leggen? Ik word gillend gek van die overbeschermende mama’s…………

  17. Frank Jongbloed zegt:

    Stoeien met ouders, haha, die An. Daar kan ik je wel wat verhalen over vertellen. Dat doe ik niet natuurlijk.

  18. ine zegt:

    Ook in 1992 droeg ik geen oiliy. Nu nog niet trouwens. Ik ben zelf moeder van 2 zonen en merk inderdaad dat er enorm getut wordt met kinderen. ruzie maken mag niet etc tec. Er is mijns inziens niks tegen een lekkere pot ruzie maken ( doe ik thuis ook, vooral het goedmaken bevalt mij prima maar dat terzijde ) Het hoort er allemaal bij. Net zoals je knie schaven tijdens het potje voetbal de roestige spijker tijdens het klimmen over een hekje enz. Wat jammer dat er tegenwoordig zo een gedoe is over bewegelijk zijn. Mijn jongste heeft ADHD Er is wel een hele tijd getest voor dit er uit kwam. Dus je krijgt niet zomaar dat stickertje !
    Als net startende juf had en heb ik een trampoline naast mijn klas staan waar een kind dat dit nodig heeft op mag springen. ( en soms ook als ze het niet nodig hebben maar het gewoon verdienen of het leuk vinden ) Bewegen is nodig. Net zoals ik soms in de middag sluiproutes naar het speelplein neem om stiekem nog even naar buiten te gaan terwijl dit eigenlijk met de bovenbouw niet meer iedere middag mag. Teveel juffen ? Teveel mensen aan het roer denk ik. Die werkelijk niet begrijpen dat goed onderwijs niks met mannetje vrouwtje te maken heeft maar met gezond verstand.

  19. Joke zegt:

    Valt het beslag leggen op aanstekers ook in de categorie onbegrip, want nu begin ik te twijfelen. Zo ja, dan zal ik het nooit meer doen. :-)
    http://www.positiefleren.nl/jufjedermann/zure-regen-en-zuurstof

  20. Frank Jongbloed zegt:

    Ik zie je al sluipen, Ine. Wegduikend voor de strenge blikken van je collega’s. Al zegt iets mij dat jij daar niet zo gevoelig voor bent. Ik denk wel dat er teveel juffen zijn. Trouwens.

    Tsk, tsk, Joke. Voor straf een paar leerlingen aan je lip. Van die dikke.

  21. Joke zegt:

    ‘t Is wel zo’n 15 jaar geleden hè, toen waren er nog niet zo veel dikke leerlingen en kon er na mij nog het een en ander goedgemaakt worden door de mannelijke collega’s die nog na groep 3 kwamen ;-) Misschien kom ik nu in aanmerking voor strafvermindering?

  22. Frank Jongbloed zegt:

    Strafvermindering? Hm. Nou, oké. Alleen omdat je ook gediagnosticeerd bent.

  23. ine zegt:

    Teveel juffen Frank ????????
    Te weinig zul je bedoelen !!!!!
    Lekker al die extra aanduidingen. :)
    Hoe het ook zij liever een paap extra man ( of vrouw erbij )

    En ja Frank het sluipen is enig. Meestal hebben de kinderen hier nog meer lol om dan het buiten spelen.
    Echt een aanrader.
    Ga ik nu verder met proefwerken nakijken terwijl ik eigenlijk liever wil gaan buiten spelen!!!!!!!!!

  24. ine zegt:

    I.pv. paap moest er paar staan natuurlijk. :(
    Het schaamrood staat me op de kaken.

  25. Frank Jongbloed zegt:

    Ik laat ‘paap’ lekker staan.
    Je straf vanwege excessief gebruik van uitroep- en vraagtekens.

  26. Gaston zegt:

    Akan sangat maegmbunlkan nama Ponpin dan juga akan menghasilkan murid2 yang cerdas, apabila SEJAK AWAL perkuliahan, mata pelajaran Major sudah diajarkan oleh Yohanes Radianto dan Nikita Dompas (dua major sekaligus), dan juga dua kelas band/combo sekaligus untuk menguatkan kemampuan bermain dalam band/combo. Guru yang cocok untuk kelas band/combo menurut saya adalah Doni Sunjoyo dan Indro Harjodikoro. Sedangkan dua major sekaligus untuk drums yang cocok adalah Elfa Zulham Rayendra Sunito. Dua major sekaligus untuk Contra Bass: Doni Sunjoyo Indrawan Tjhin. Bagaimanapun, metode double major dan double combo class SEJAK AWAL KULIAH ini terbukti one of a kind, juga obviously ampuh menciptakan musisi menjadi lebih siap pakai, while they’re still have any abilities in composing arranging. Semoga ide ini dapat direalisasikan, dan semoga sukses.

Reageer


zeven + 1 =