Boys, Boys, Boys

Het is weer lachen met de onderwijsberichtgeving. Neem nu Ferry Haan in de Volkskrant. Over de vermeende jongenscrisis in het onderwijs. Nee, het gaat eens niet over het gebrek aan meesters (hoewel er in het stuk wel melding van wordt gemaakt), maar het betreft een nerveuze column over de slechte internationale prestaties van jongens in het onderwijs. Hoewel. “Zwitserland en Turkije zijn de enige van de 26 OESO-lidstaten waar meer jongens dan meisjes de hoogste niveaus in het voorgezet onderwijs volbrengen. Het is natuurlijk niet toevallig dat beide landen niet bepaald bekend staan als feministische bolwerken.”

Oftewel: zo slim zijn de jongens daar ook niet, het is alleen dat de meisjes er druk bezig zijn met het verbranden van hun vingers als ze de baklava, lahmacun of apfelkugeln uit de oven halen. Het stukje is aan de bovenkant versierd met een foto getiteld “Jongens op het schoolplein”, waarbij drie van de vier afgebeelde jongens grijnzend chips naar binnen zitten te kaggelen en de vierde eruitziet alsof hij aan het bijkomen is van een fiks pak puberrammel. Enfin, uw leesvoer voor vandaag:

Lees verder »

It’s A Kind Of Magic

Als kind was ik dol op spannende verhalen. Maar ik was ook vrij gemakkelijk bang te krijgen en dit maakte mij een probleemloos slachtoffer voor de pesterige praktijken van mijn broers en zus. Zo hebben ze eens – waargebeurd verhaal – een cassettebandje opgenomen met zachte mekkergeluiden van onze geit (ik woonde op een klein boerderijtje) en dit onder mijn bed gelegd. Toen ik ‘s avonds sliep hebben ze  het bandje gestart en ging mijn broer op het dak zitten zodat hij aan mijn slaapkamerraam kon krabben. Ik schrok wakker en zeek in mijn bed. Ik zal jullie de rest van het verhaal besparen. Afijn. Kinderen zijn gek op grappige en enge verhalen.

Behalve als het over Harry Potter gaat natuurlijk. Want we weten allemaal dat hij een telg van de hel is, nazaat van Satan of des duivels descendent. Of leerling van een homoleerkracht (die vuige Perkamentus). Want we weten allemaal dat orthodox-christelijke scholen daar niets van moeten hebben. Expecto patronum! Da’s duivels voor: lees maar even mee:

Lees verder »

Vijftien Procent

Je moet eens weten hoe vaak mij wordt gevraagd naar mijn mening over het dalende aantal mannen dat zich aanmeldt voor een lerarenopleiding. Nou, ik zal het je vertellen; er wordt mij heel vaak gevraagd naar mijn mening over het dalende aantal mannen dat zich aanmeldt voor de lerarenopleiding! Zo’n vraag begint meestal met: “Frank, jij bent ook een man. Wat vind je van…” En dat vind ik vaak zo onnozel. Alsof ik op telepathische wijze in contact sta met alle mannen in Nederland en dat een gedeelte daarvan mij ‘s avonds, voor het slapengaan, doorseint waarom zij niet gekozen hebben voor een toekomst als onderwijzer. Ik weet het niet, mensen. Ik wil best gokken. Het bescheiden salaris? Het zachtaardige imago van de dorpsonderwijzer met de witte baard en ronde bril?  De nieuwsberichten over pedo’s en pornosites? De vele juffen die alleen maar over kinderen en zwangerschappen kunnen praten?

Nogmaals; ik weet het niet. Het interesseert me ook vrij weinig. Ik heb namelijk voldoende mannelijke vrienden die niets van didactiek of onderwijs weten en die geregeld een sms’je beginnen met “ik vindt”. Heerlijk! Het is geen ‘continu klokslag onderwijs’ hier in Huize Frank Jongbloed. (Ook al typ ik dit stukje op zondagmiddag en ziet mijn woonkamertafel eruit alsof er een vette cijferregistratiemap op is overreden.) Afijn. Hier, nog wat paniekerige nieuwsartikelen vol vooroordelen. Voor uw amusement:

Lees verder »

Beren Op De Weg Zien

In de film Artificial Intelligence krijgt de jeugdige protagonist van zijn stiefmoeder een humeurig teddybeertje met een stem als een verstopte Zündapp en een bekkige gezindheid. Deze Teddy (“I am not a toy.“) begeleidt het jongetje gedurende een reis langs verschillende karakters en plaatsen. De film is inmiddels alweer tien jaar oud, maar als je wilt kun je nog altijd vrienden worden met Teddy op Facebook. En wie heeft er nu niet Facebook? Ik. Ik zou nog niet dood gezien willen worden op Facebook.

Afijn. Basisschool de Veldrakker (vernoemd naar … een rakker in het veld?) heeft een internationale prijs gewonnen met het project Give Me A Hug, waarbij een teddybeertje langs 24 basisscholen door heel Europa mag om door honderden kinderen geknuffeld en gezoend te worden. Iedere basisschool geeft het beertje (Columbus) een presentje mee. De 24e school krijgt naast beertje Columbus en de presentjes waarschijnlijk ook een massale uitbraak van staphylococcus aureus, want wedden dat niemand eraan denkt het besmeurde beertje in de handwas te duwen vóór het met een postzegel op de kop naar de volgende windrichting wordt verscheept? Lees maar even mee dan:

Lees verder »

Dress To Impress (Of Just To Geef Les?)

Kent u die ouderwetse rokersstoelen? Vaak van die hoekige houtbouwsels met grauwe kleuren en een dessin dat eruitziet alsof het een poosje vast heeft gezeten onder de band van een tweedehands giertanktractor. Een paar jaar geleden zag ik er eentje staan op de bovenverdieping van de school waar ik werk. Ik ging zitten en kwam er tot mijn grote schrik achter dat ik bij een van mijn collega’s op schoot had plaatsgenomen (zij zat op een krukje). Doet me ook denken aan die keer dat een andere collega ‘s ochtends op school kwam met van die feestwinkelpantoffels waardoor het net leek alsof ze gigantische, dooraderde steenpuistvoeten had. Haha! Met zo’n dikke laag eelt eronder alsof ze een pond gebarsten Edammer aan haar zolen had hangen.

Haha. Ha. Hm. Tja. Het werd wat minder geestig toen bleek dat ze die ochtend had besloten haar teenslippers naar school aan te doen en er van feestwinkelproducten geen sprake was. Hee! Wacht eens even! Dit is HET moment om weer eens een van mijn befaamde snertbruggetjes te maken naar een actueel onderwijsnieuwtje! “Leraar in vrijetijdskleding.” Dat belooft weer wat! Lees maar even mee:

Lees verder »