Stelt u zich eens voor; u leefde in de twaalfde eeuw na Christus en u had huidvraat. Niet zo leuk, natuurlijk. En u was ook nog zwerver. Dus zat u de hele dag onder een boom een beetje schichtig en melaats om u heen te kijken. Tot overmaat van ramp kwam er ook nog een man uit de struiken tevoorschijn die driftig met een eekhoorn stond te converseren. En de eekhoorn praatte terug.

Wat was er allemaal gaande? Nu, dat zal ik u vertellen. U had een ontmoeting met Fransiscus van Assisi, de zeer vrome monnik die met dieren en planten kon praten en wiens feestdag wij nu vieren onder de naam ‘Werelddierendag’. Maar dat hele dierendaggedoe begon pas in 1930, nadat een Tsjechische dame een brief aan de voorzitter van de wereldvereniging van de dierenbescherming had gestuurd met het verzoek om dieren één keer per jaar in het zonnetje te zetten.

Een heel verhaal, of niet? Maar als op 4 oktober uw leerlingen de klas inlopen met een verbleekt, zurig  teddybeertje of een paniekerige huiskat die de spelletjeskast onderzeikt, dan kunt u in ieder geval vertellen waar dierendag vandaan komt. Lees nog even met me mee:

Er zijn legio sites te vinden met leuke lessuggesties voor 4 oktober. Kringgesprekken, verwerkingsopdrachten en knutselwerkjes genoeg. Ongegeneerd geef ik hier wat extra aandacht aan het lespakket van Wakker Dier, omdat ik toevallig weet dat Fransiscus van Assisi niet de gewoonte had om de dieren na de ellenlange gesprekken in zijn stoofpotje te stoppen. Zo van: ‘Boeiend om met u gesproken te hebben, nu maar eens achterhalen hoe u smaakt.’ Of, zoals Wakker Dier het zelf formuleert:

“Op Dierendag worden poezen en honden verwend. Ook op school wordt vaak aandacht gegeven aan huisdieren, dieren rondom het schoolplein en soms aan wilde dieren in andere landen. Ook dat is allemaal goed natuurlijk. Maar op diezelfde dag gaan er ook 1,3 miljoen dieren naar het slachthuis. 95% van deze dieren kwam nooit buiten en had een rotleven – ook op Dierendag.

Veel leraren zijn huiverig om die eerlijke informatie te verstrekken – het kan zo maar leiden tot een boze ouder omdat het kind thuis komt met de boodschap: ‘ik wil geen (goedkoop) vlees meer eten’.”

Het lespakket kunt u hier bestellen.

Nog een laatste opmerking; van mij mag u een vleeseter zijn, een vegetariër, veganist, Arie Ribbens of flexitariër. Het bovenstaande stukje is niet bedoeld om u over te halen dit lespakket in de klas te gaan gebruiken of om uw voeding aan te passen. Ikzelf eet al ruim tien jaar geen vlees of vis en voel me daar prettig bij, maar laat iedereen in zijn of haar waarde.

Rest me u nog te vragen: op welke manier besteedt u aandacht aan Werelddierendag in de klas?

17 Reacties op “Dierendag Of Dierendagschotel, Wat U Wilt”

  1. Charles zegt:

    Als ik dit zo vertel heb ik de hele klas aan het huilen. Het is nog waar ook.

  2. Frank Jongbloed zegt:

    Toevallig, ik luister nu naar El Camino van Amos Lee en hij heeft mij al bijna aan het huilen. Maar kinderen, tja, gevoelige wezentjes. Het blijft een lastige kwestie; overslaan, uitleggen of afschermen?

  3. Kristel zegt:

    Ik zeg gewoon uitleggen. Volgens mij moet dat vanaf groep 4 best kunnen. Het ligt er maar net aan hoe je er zelf mee omgaat. Kinderen kunnen meer hebben dan wij denken. Als je het gewoon uitlegt zonder poes-pas en zielige verhalen er omheen dan kan een klas dat accepteren. Onder het mom “we kweken hier geen watjes” kom je best ver!

  4. Frank Jongbloed zegt:

    “Watjes haal je bij Het Kruidvat” zeg ik altijd als er weer eens eentje “Huh? Wat!?” als antwoord op mijn vraag geeft.

  5. WillemICT zegt:

    Gewoon vertellen en beginnen met al die vrouwelijke collega’s tussen de middag onder de lunch, als die om zijn dan ‘s middags alle klassen langs. De waarheid moet nu maars eens vertelt worden.

  6. Frank Jongbloed zegt:

    Wel verdulleme, Willem. Wie had dat gedacht! Een dierenwelzijnactivist. Je krijgt bij deze een lintje. Of een lintwormpje, om in de sfeer te blijven.

  7. WillemICT zegt:

    De waarheid moet vertelD worden.

  8. Frank Jongbloed zegt:

    *neemt lintje weer af*

  9. st.smeets zegt:

    Leer de kinderen ook wat mededogen is.

    Vraag de kinderen eens hoe zij zich zouden voelen

    als zij in de plaats zouden zijn van.

  10. Frank Jongbloed zegt:

    Kinderen mededogen leren is een goede zaak. Maar je zult zien dat kinderen ons vaker mededogen kunnen leren dan andersom. Zie de 1e reactie.

  11. Toos Zeguers zegt:

    Hoezo “zonder poespas en zielige verhalen er omheen” en “we kweken hier geen watjes” (Kristel)? Dus als de kinderen het zielig vinden voor de dieren zijn ze watjes? Ze moeten dus maar flink zijn en het accepteren zoals het is?
    Als je kinderen niet op hun gevoel mag aanspreken, verandert er natuurlijk nooit iets!

  12. Charlotte zegt:

    Vorig jaar het lespakket besteld en uitgevoerd in groep 7. Noodzakelijk, omdat ik vind dat we naast al het taal en rekenonderwijs ook tijd moeten maken voor wat echt belangrijk is. Zeker in een tijd waarin kinderen niet eens meer weten waar de melk vandaan komt en de huisdieren thuis in te kleine hokjes worden gestopt en dat normaal gevonden wordt!

  13. Kristel zegt:

    Beste Toos,

    Natuurlijk mogen ze het zielig vinden. En natuurlijk is het goed als de kinderen hun gevoel laten spreken. Maar met “we kweken hier geen watjes” bedoel ik dat we de wereld niet mooier hoeven te maken dan hij is. Kinderen mogen wat mij betreft weten hoe het er in de maatschappij aan toe gaat. Te vaak merk ik dat we kinderen willen behoeden voor de “boze buitenwereld” terwijl dat volgens mij helemaal niet nodig is. Kinderen geven dit soort zaken zelf een plekje op hun eigen manier.

  14. Frank Jongbloed zegt:

    Ik denk dat Toos je reactie verkeerd gelezen heeft, Kristel. Maarrr, gelukkig heb je het even verduidelijkt. En helder ook.

    Charlotte, ik ben het helemaal eens met je laatste zin. Al weet ik niet of het echt zo is.

  15. Gertie Ploeg zegt:

    Waarom mogen kinderen niet weten hoe we, met dieren die we eten, omgaan? Kinderen krijgen via tv, spelletjes, tijdschriften etc. veel nare dingen te zien. Ze kunnen de waarheid best aan volgens mij! Mijn dochter was ook 10 toen ze met dierenleed in aanraking kwam. Ze heeft nooit meer vlees gegeten. Het hele gezin is uiteindelijk, na veel erover te lezen, vegetarier geworden. Goed voor het Wereldvoedselprobleem, het milieu, de gezondheid en de dieren. Wij voelen ons allemaal prettiger!

    Ik juig het toe als de scholen adviseren op Wereldierendag geen vlees te eten. Misschien daarna plantaardige maandag of veggie donderdag?

  16. Beatrice zegt:

    Ik vind het fantastisch om hier te lezen dat er leerkrachten zijn die erover nadenken om dit te vertellen aan hun leerlingen. Ik hoop dat jullie het gaan doen! Én inderdaad aan collega’s.
    Ik vind het van het grootste belang dat kinderen dit horen.

  17. Frank Jongbloed zegt:

    Niemand hier die beweert dat kinderen dat niet mogen weten, Gertie. Maar ik geloof wel dat het soms een lastige kwestie kan zijn voor leerkrachten. Voeding is een persoonlijke (en soms religieuze) aangelegenheid en (vooral in het primair onderwijs) ben je als meester of juf een rolmodel, een voorbeeld. Ik denk dat kinderen wel op de hoogte gebracht moeten worden van wat ze eten en hoe dat eten van koe in avondeten verandert. Wakker Dier kan daar inderdaad bij helpen. Maar school kan maar tot een bepaalde hoogte invloed uitoefenen op wat er ‘s avonds op tafel verschijnt. Daar zijn ouders verantwoordelijk voor. En dus ook voor een deel informatieverschaffing.

    Dat gezegd hebbende, ben ik altijd bijzonder onder de indruk als een kind (ook uit andere leerjaren) voor mij een vlees- en visloze verjaardagstraktatie heeft. Je weet wel, zo’n spiesje. Vind ik namelijk belangrijk, dat ze denken aan verschillen en deze respecteren.

Reageer


+ zes = 15