Mijn Hemel Zing Dan

Ik kan me nog goed herinneren dat er momenten waren dat er in alle lokalen van de school gezongen werd en de gouden keeltjes van de kinderen de muzikale klanken tot een schitterend slotstuk brachten waarover in de wijk nog lang nagepraat werd door alle huisvrouwen die met het schort om en de bezem in de hand bij het openstaande raam hadden staan luisteren.

Pff.

Eigenlijk kan ik me dat helemaal niet herinneren. U waarschijnlijk wel, want u bent vast een stuk ouder. Op scholen wordt niet zo vaak meer gezongen. Toch tracht ik dit jaar meer liedjes op het programma te zetten. Ik heb de kinderen dit schooljaar al twee liedjes geleerd. Maar dat die liedjes Engels zijn, kunt u maar beter niet aan Wieteke van Dort vertellen. Nu hóór ik u hardop zeggen: “Wieteke van Dort? Leeft zij nog?” Jazeker. Een beetje. Volgens onderstaand persbericht zingt zij in verzorgingstehuizen oud-Hollandse schoolliedjes. En als ze daarmee klaar is, gaat ze weer naar haar kamer. Maar niet voordat zij zich bedroefd heeft uitgesproken over de toekomst van deze nostalgische liederen. Lees maar even mee!

Lees verder »

Everybody Is A Genius

Laatst kwam ik ergens een quote van Einstein tegen. Die man wordt zo vaak geciteerd dat het maar de vraag is of de woorden wel van hem afkomstig zijn, maar hoe dan ook; het zette me even aan het denken. “Everybody is a genius. But if you judge a fish by its ability to climb a tree, it will live its whole life believing that it is stupid.”

Dit zou je ongeveer kunnen vertalen als: Iedereen heeft een talent. Maar als je iemand voortdurend toetst op een onderwerp waar hij niet goed in is, dan geef je diegene door de slechte resultaten een groot minderwaardigheidsgevoel. En is dat niet een beetje wat wij soms doen in het primair onderwijs? Kinderen die prachtig kunnen zingen en ritmegevoel hebben, kinderen die schitterende tekeningen en schilderijen maken, sportieve kinderen, acterende kinderen. Je weet wat ik bedoel. Die jongens en meisjes hebben bar weinig aan hun talent als ze de overgang naar het volgende leerjaar of het voortgezet onderwijs maken. Onze groeiende toetscultuur is (van hogerhand?) afgestemd op vaardigheden op het gebied van rekenen, spelling en begrijpend lezen. Andere talenten worden beloond met complimenten, maar als er serieus getoetst wordt (bijvoorbeeld door middel van Van Bijsterveldts verplichte eindtoets) in het geheel genegeerd.

En dat doet me weer denken aan dat beroemde filmpje van topviolist Joshua Bell, een man die volle zaal na volle zaal trekt, maar die grotendeels genegeerd wordt als hij in zijn gewone kloffie en met een peperdure viool op een Amerikaans metrostation de moeilijkste muziekstukken speelt. Conclusie: we herkennen talent niet meer. Niet als de kans klein is dat we er onze economie mee kunnen spekken.

Gelukkig zijn er ook andere geluiden. Zoals het pleidooi van de Engelse hoogleraar onderwijskunde Robin Alexander. Hij zegt dat de nadruk op taal en rekenen in Engeland en de VS het onderwijs heeft geschaad en dat ‘een volwassen land als Nederland’ niet die route moet gaan volgen. Lees maar even mee:

Lees verder »

Klassengebarst en Uitpuilerij

Volgens het AD ‘puilen de schoolklassen uit’. En ‘barsten klassen uit hun voegen’. Men ‘vreest serieuze gevolgen voor de kwaliteit van het onderwijs’. Budgetten gaan ‘fors’ achteruit en hier en daar dient er ‘gesneden’ te worden. Het leest een beetje weg als een Tolkien-veldslag. De beschuldigende vinger wordt natuurlijk gewezen naar onze Marja.

Daarnaast keren veel leerlingen met een handicap of gedragsproblemen terug naar het reguliere onderwijs, een wens van onderwijsminister Van Bijsterveldt.

Ik snap haar wel een beetje. Voor de besluitvorming van nu kijken we allemaal vaak terug naar de eigen jeugd. En Marja zal wel gedacht hebben, als ík vroeger het reguliere onderwijs kon volgen, dan kunnen de hedendaagse kinderen met een handicap dat ook. Dus deed ze een wens, smeet er een pot geld tegen, nam twee potten terug en nu zitten wij allemaal te puilen en te barsten in de klas. Mooi is dat. Wat wordt er nog meer geschreven in het paniekerige artikel?

Lees verder »

In Zomer Kind Gaat School

De laatste twee weken van mijn maand in Australië werden deels doorgebracht op oncomfortabele busstoelen, in adembenemende tankstationtoilethokjes, langs tientallen kilometers rood woestijnzand en sporadisch langs doodgereden fauna (iemand wel eens een dode kameel langs de weg zien liggen, gevolgd door een koe en drie kangoeroes?). Maar het is, bij gebrek aan een betere omschrijving, wel authentiek. De hitte, de mensen, de natuur.

Eenmaal terug in Nederland was het de hoogste tijd om weer een stukje onderwijscommentaar neer te tikken. En laat het maar aan de politiek over om met wat kolderieke citaten aan te komen kakken. Waar de ongeloofwaardigheid vanaf druipt. Neem nu onderwijswethouder Hugo de Jong van het CDA. Je weet wel, die van “het centraal stellen van kwalitatief goed onderwijs en talentontwikkeling en aandacht voor het gezin als hoeksteen van de samenleving.” Alleen die zin al. “Het centraal stellen van kwalitatief goed onderwijs en talentontwikkeling en aandacht voor het gezin als hoeksteen van de samenleving.” Hugo, Hugo. In die bewoordingen zit net zoveel passie en bevlogenheid als in die dode kameel langs de Stuart Highway. Afijn. Er is meer. Lees maar even mee:

Lees verder »