[Noot van de redactie - De volgende situatie is waargebeurd. Gevoelige lezers of lezers met hartklachten kunnen nu nog wegklikken van deze site. Doorlezen geschiedt op eigen risico. Stichting De Digitale School is dan niet verantwoordelijk voor lichamelijke of mentale klachten.]

Middernacht. Buiten is het donker (zwart) en geen ster durft zich aan de hemel te laten zien. Binnen is er slechts het zwakke schijnsel van een slecht onderhouden lampje en het hijgerige gezoem van een koelkast op leeftijd. Ik zit op de bank. In een vreemd huis midden in een vreemd bos, ver van de bewoonde wereld. Prettig zit ik niet. Het is koud en ik heb zojuist iets gehoord, maar ik kan er niet achter komen waar het geluid vandaan kwam. Het is doodstil. Dan hoor ik het geluid weer. Ik kijk naar de openstaande deur rechts van mij. Het licht van het lampje reikt daar niet en het duister achter de deur lijkt bijna een eigen persoonlijkheid te hebben. Iets boosaardigs. Iets … hongerigs. Ik moet denken aan Nietzsche terwijl ik naar de deuropening kijk. “Wenn du lange in einen Abgrund blickst, blickt der Abgrund auch in dich hinein.” Ik sta op. Ik doe net of ik niet merk dat mijn benen licht trillen. Dan loop ik naar het duister. Blijf staan. Loop dan langzaam een trap op. Ik hoor stemmen, maar dat kan niet! Zou niet zo mogen zijn. Bovenaan de trap ruik ik iets afschuwelijks. Een duivelse geur die uit een kamer komt. Ik open de kamer. Weer hoor ik zacht gefluister mijn naam noemen. Ik open mijn ogen zo ver mogelijk om iets te onderscheiden in het donker. Dan hoor ik een zacht gegrom. Of niet?

“Hahaha! Meester! Hoorde je dat? Mark liet een dikke scheet!”

Oh ja. Had ik al gezegd dat ik net terug ben van een paar dagen schoolkamp? En iedere leerkracht die wel eens op schoolkamp is geweest weet dat je nog tot diep in de nacht stemmen hoort. Van kinderen die ‘keten’. Tenzij je in Groningen woont. Daar schijnen ze allemaal stemmen te horen, schoolkamp of niet. Lees maar eens mee:

“Eén op de tien kinderen in de leeftijd van 7 en 8 jaar oud hoort stemmen in het hoofd. Dat ontdekte psycholoog Agna Bartels van het UMC Groningen in een onderzoek onder 3870 kinderen in de provincie Groningen.

De meeste kinderen hebben nauwelijks last van de stemmen, concludeert Bartels. Meestal gaat het vanzelf weer over. Maar soms blijven de stemmen ook op latere leeftijd aanhouden, meestal als een kind nare gebeurtenissen meemaakt. Het is mogelijk een risicofactor voor het ontwikkelen van psychische problemen, meent de onderzoekster.

Het horen van stemmen komt vaker voor bij plattelandskinderen. Maar stadskinderen horen wel vaker nare stemmen. Van alle kinderen die stemmen horen, heeft 15 procent er veel last van. Ze zijn angstiger en hebben vaker buikpijn of hoofdpijn.”

Nu is mijn interesse gewekt. Wie heeft er wel eens een kind in de klas gehad dat stemmen hoorde? Lijkt me best griezelig. Zit je met zijn allen stil te lezen, zegt er eentje opeens dat hij ‘niet het mes uit zijn rugzak wil halen, dus houd op met vragen.’ *twilightzonemuziekje* Maar alle gekheid op een stokje, we hebben allemaal kinderen in de klas die op iets reageren zonder dat het hem of haar gevraagd is. Maar bij welke juf of meester is sprake van kinderen uit bovenstaande tekst? Reageer! Réagir! Reagieren! Erreakzionatzen dute!

Bron

15 Reacties op “Horen, Zien & Zwijgen”

  1. Debby zegt:

    Bij mij in de klas is een kind dat niet alleen stemmen hoort maar ook geesten ziet. Niet overdag in de klas, maar vooral ‘s nachts thuis.

    De juf die overdag stemmen hoort, telt die?
    Nou hoor ik ze vooral overdag in de klas. “jongens even heel stil zijn” dan hoor ik niks, maar ja, dat is maar zo tijdelijk :-) Gezellig stukje weer Frank.

  2. Frank Jongbloed zegt:

    Dat lijkt me geen pretje. Om ‘s nachts geesten te zien. Ik heb wel eens een vriendin gehad die er midden in de nacht niet altijd even levend uitzag. Geldt dat ook?

  3. Kristel zegt:

    Ik heb twee jaar geleden een jongen in de klas gehad die stemmen hoorde en allerlei dingen zag die wij niet zagen. Dan was iedereen aan het werk en ineens hoorde je vanaf zijn plek gegrinnik. De eerste keer liep ik naar hem toe en zei: “wat is er zo grappig?” waarop hij reageerde: “Ziet u dat dan niet? Ziet u dat echt niet? Al die gekke gezichten?” Dit ging zelfs zo ver dat de stemmen hem opdroegen een leerling uit een lagere klas te vergiftigen. Hij wist er dan voor te zorgen dat er elke dag een nieuw briefje in de la van die jongen lag. Daarop stond dan: Nog 5 en de volgende dag, nog 4 en zo verder.
    Het blijft voor mij en mijn collega’s een raadsel hoe die briefjes daar terecht kwamen. Deze jongen stond al snel onder toezicht zelfs wanneer hij naar het toilet ging. Hij werd een gevaar voor zichzelf en voor anderen. Daardoor is hij overgeplaatst naar een speciale instelling waar hij 24/7 onder toezicht stond. Het is en blijft een bijzonder verschijnsel dat mensen stemmen horen! Vooral heel erg vervelend voor het kind zelf.

  4. Frank Jongbloed zegt:

    Mensenkinderen. Daar krijg ik kippenvel van. Kijk, ik ben me er heel goed van bewust dat dit serieuze, vervelende problemen zijn, maar ik vind dit ook een spectaculair verhaal. Vooral de briefjes die zomaar verschenen! En dan de gekke gezichten. Hoewel. Ik ken je twitterprofielfoto, Kristel…

  5. Kristel zegt:

    Haha ja dat zegt genoeg! Dit kind was ook echt het meest extreme wat ik ooit heb meegemaakt. Dit waren nog maar heel kleine dingen, maar er zijn zoveel verhalen over deze jongen. Gelukkig konden we om sommige dingen ook heel hard lachen en dat relativeert dan wel lekker op vrijdagmiddag met wat collega’s. Gelukkig kwam ik laatst zijn moeder tegen die vertelde dat het nu wel wat beter gaat. Wel met flinke medicatie, maar toch……

  6. ine zegt:

    Stemmen

    Ja met alles wat we de afgelopen tijd ook onze hoede mogen nemen komen ook kinderen met stemmen in het hoofd voor. De eerste keren dat ik dit mee mocht maken dacht ik echt : Ben jij nou gek of ben ik het ! Voor dat kind of die kinderen waren die stemmen en of verschijningen zo normaal dat ik soms echt dacht dat er wat zou staan als ik me om zou draaien.Het duurde even voordat ik wist wat ik hier nou mee aan moest. Gelukkig heb ik een bevriende kinderpsycholoog die eigenlijk niets te gek is en kan ik daar nog eens wat navragen. Daar ieder kind toch uniek is vraagt toch ieder kind een andere aanpak. Wat me vooral op het hart gedrukt is om rustig te blijven en niet te zeggen dat er niks is. Voor dat kind zijn ze er echt wel. Probeer eens met het kind te praten als er geen andere leerlingen bij zijn en neem het serieus. Maak afspraken als het gedrag te storend wordt voor de klas. En dat doe ik dan maar. Er is toch niks afwisselender dan werken in het onderwijs. Op dit moment klinkt er een stem mijn hoofd die zegt : Je moet gaan stijken. Maar die kinderpsycholoog gaf als raad vaak aan die kinderen door : Probeer als je kan de stemmen te negeren. Ga ik nu ook lekker doen. Heerlijk met een boek op de bank. Joe Cocker op de achtergrond. Die heeft ook een stem. Nou nee heerlijke strot.

  7. Frank Jongbloed zegt:

    Als ik thuis op de bank zou zitten met een boek en Joe Cocker staat ergens op de achtergrond, dan zou ik me waarschijnlijk doodschrikken.

    Maar goed, bedankt voor je advies al moet mijn ervaring met kinderen die stemmen horen nog komen.

    Wat zeg je? Nee, dank je. Ik heb al genoeg gegeten.

  8. Barteld Stam zegt:

    Het is een hele kunst om dit “verschijnsel” te beleven en te overleven maar JIJ wint.

  9. Frank Jongbloed zegt:

    Welk verschijnsel, Barteld? Kinderen die stemmen horen of kinderen die dikke scheten laten tijdens schoolkamp?

  10. ine zegt:

    O o

    Geen Joe Cocker ? Wat erg. Wat dan ?
    Ik snap niet zo goed wie je zou kunnen bedoelen met “jij “Barteld. Of is het toch Joe Cocker ?

  11. WillemICT zegt:

    Uit eigen ervaring weet ik, dat bij sommige kinderen die stemmen horen, er sprake is van een (soms ernstige) psychiatrische stoornis. Neem het absoluut serieus en neem (in overleg met ouders/verzorgers)contact op met Jeugdzorg, huisarts of psycholoog.

  12. Frank Jongbloed zegt:

    Goede raad, Willem! En ik verbaas me over de reacties die ik krijg. Ik wist niet dat het zoveel voorkomt.

  13. jeanet zegt:

    Ik kom zelf van het platteland van Groningen maar heb nergens last van.Nooit gehad ook trouwens.

  14. Frank Jongbloed zegt:

    Omdat ik je ken, Jeanet, houd ik wijselijk mijn mond.

  15. Barteld Stam zegt:

    De persoon die stemmen hoort in het hoofd die wint uiteindelijk want ze (de stemmen) houden er ook mee op.

Reageer


vijf + 1 =