Leerkrachten zijn eigenwijze wezens. En dat is maar goed ook. Oh, hoed je maar, Trouwe Lezer. Ik ben in een complimenteuze stemming. Ik zal uitleggen waar deze vreemde introductie opeens vandaan komt. Elke dag spit ik verschillende onderwijsnieuwsbronnen door op zoek naar een onderwerp om een stukje over neer te tikken. Daarbij probeer ik de overduidelijke zaken het liefst uit de weg te gaan. Want er wordt al flink gepraat over de verplichte eindtoets, de bezuinigingen zijn voor iedereen duidelijk en voor kleine dorpsscholen dreigt sluiting. Dat ik er geen stukje over schrijf betekent niet dat ik vind dat men er maar beter over kan zwijgen. Integendeel. Maar ik word er ook wel eens moe van.

Jaja, denk ik dan als ik de ‘nieuwtjes’ doorneem; kinderen kunnen niet rekenen en schrijven, zijn te dik, leerkrachten zijn niet voldoende opgeleid (en zijn ook te dik), we moeten bezuinigen op de koffiepads en het toiletpapier, gym en muziek worden te weinig gegeven, enzovoorts en ga zo nog maar even door. Blabla. ‘Men’ heeft er de mond van vol.

Wij leerkrachten gaan ondertussen gewoon door. Voeren troostgesprekken met huilende kinderen over de uitslag van de Citotoets, stappen op onze fietsen om een groep kinderen veilig door de binnenstad te krijgen op weg naar een tentoonstelling, weten ouders gerust te stellen in de gang en op het plein (koffie in de hand en de jas nog aan), duwen een ijskompres tegen een bult en leggen voor de vijfde keer met plezier uit hoe dat ook alweer zit met ‘t kofschip.

Dus ben ik blij als er ook nog eens kleine juweeltjes in het nieuws zitten. Verhalen waarbij de goede prestaties van kinderen de boventoon voeren. Want dan denk ik, misschien hebben wij als leerkrachten daar ook een steentje aan bijgedragen. Lees maar eens mee:

“DEN HAAG – De 12-jarige Akram Kouta van basisschool De Springbok uit Den Haag heeft het allereerste politiek dictee gewonnen.

Hij maakte vijftien fouten en daarmee was hij zelfs beter dan de meeste ouders die meededen. Het dictee werd woensdagmiddag gehouden in de Eerste Kamer. In de tekst waren veel instinkers als de woorden lynx, gestrest en rodekool.

De prijswinnaar Akram Kouta zei dat hij zo weinig fouten had gemaakt door oefeningen voor de citotoets. De wedstrijd was een initiatief van Groenlinks. De partij wil het politiek dictee volgend jaar weer wil houden.”

“MIDDELBURG – Sem Kilsdonk (8) uit Middelburg en Jan Tarabula (13) uit Polen zijn winnaars van Poem Award International.
Zij hebben de prijs gisteren ontvangen in Rotterdam. De gedichten van de genomineerde kinderen uit negen landen zijn te zien op de reizende internationale expositie die in Warschau op 17 april geopend wordt. De expositie is in het najaar op verschillende plekken in Nederland te zien. De Poem Express is een internationale gedichtenposterwedstrijd voor kinderen.”

Goed nieuws, mensen. Laten we dat niet vergeten, tussen alle stemadviezen, maakbare kinderen, verplichte geweldregistraties en ontslagen door. Ga ik nu de vouwfiets in de auto doen. Want we moeten morgenvroeg om negen uur bij een presentatie over de ruimte zijn. En ‘s avonds hebben we een spellingcompetitie. En hoofdpijn. Waarschijnlijk.

bron
bron
foto

11 Reacties op “When The Going Gets Tough, De Juf Gets Going (en de meester ook, maar anders werd de titel te lang)”

  1. Debby zegt:

    Even een complimentje, ik geniet van je stukjes. De waarheid met humor gebracht. We hebben tenslotte een prachtig vak!

  2. Frank Jongbloed zegt:

    Met complimentjes hoef je nooit gierig te zijn, Debby. Zeker niet als ze over mijn stukjes gaan. ;] Maar zonder gein: bedankt voor de aardige woorden. We hebben inderdaad een heel mooi vak, waar we zorgvuldig mee om moeten gaan.

  3. Kristel zegt:

    Wat een vrolijk stuk. Zeker wel eens fijn om ons vak op een positieve manier in het nieuws terug te zien! Het is ook goed om te merken dat er ondanks alle negatieve berichten (ook binnen de school) collega’s rondlopen die het vak op dezelfde manier ervaren.
    Veel plezier morgen! Hier in midden Nederland genieten we nog even van de vakantie! ;-)

  4. Frank Jongbloed zegt:

    Leerkrachten moeten in het ‘echte’ leven toch ook een beetje vrolijk zijn, nietwaar? Ben ik wel, tenminste. En ik weet zeker dat veel van de lezers hier dat ook zijn. Moet wel.

    Bedankt, Kristel!

  5. WillemICT zegt:

    Op deze ‘trieste’ verkiezingsdag, die niets meer met het oorspronkelijke doel te maken heeft, een mooie opsteker. Gelukkig wordt de jeugd opgevoed door vrolijke leerkrachten en niet door cynische en liegende politici. Wanneer word jij minister of staatssecretaris van onderwijs Frank? Dan heeft het onderwijs tenminste nog een toekomst.

  6. Frank Jongbloed zegt:

    Je geeft weer mooie complimenten, Willem (as usual), maar teveel eer. Ik zou een hele slechte minister zijn. Laat mij maar fijn klooien met breuken en zelfstandige naamwoorden.

  7. 'Meester' Koert zegt:

    Prachtig stukje, Frank. De verleiding om in het negativisme mee te gaan is groot. En zo slecht is het toch allemaal niet. Gelukkig hebben we elke dag weer 29 (in mijn geval dan) verschillende kinderen voor onze snufferd om van te genieten, ons over te verbazen en te inspireren. Wat een schitterend vak toch.

  8. Frank Jongbloed zegt:

    Dat gevoel heb ik ‘s ochtends ook altijd. Zo van “wat gaat er vandaag weer gebeuren?”. Sterker nog; ik heb het op DIT moment. Maar nu eerst koffie!

  9. Joyce zegt:

    Wat heerlijk om te lezen! Ik ben een trouwe lezer, maar had nog niet eerder gereageerd. Bij deze: bedankt voor iedere keer weer van die leuke en originele stukjes!

  10. Joyce zegt:

    Is er trouwens nog iets spannends gebeurd na de koffie? :)

  11. Frank Jongbloed zegt:

    Bedankt voor je reactie, Joyce. Altijd weer een plezier om te lezen dat mensen mijn stukjes met plezier lezen. En na de koffie? De spellingcompetitie. Niet gewonnen, maar het was wel s-p-a-n-n-e-n-t

Reageer


twee + = 10