Het Wegle Keffect

Misschien heeft u wel eens van het weglekeffect gehoord. Voor de duidelijkheid: het weg-lek-effect, niet het wegle-keffect. Het weglekeffect heeft niets met de vergrijzing in het onderwijs te maken. Zelfs vrij weinig met oude mensen, hoewel ik de associatie oude mensen met lekken goed te begrijpen vind. Neen, het heeft te maken met Nederlandse ouders die hun kinderen op Belgische scholen laten inschrijven. Want in België hebben ze naast Mechelse kapoenen en de Brabançonne namelijk ook gratis kinderopvang en onderwijs vanaf 2,5 jaar. En een warme maaltijd tussen de middag! Dus nu opent de Zeeuws-Vlaamse scholenkoepel Leertij de aanval op het weglekeffect door een soortgelijk onderwijs aan te bieden. En mocht uw topografische kennis hier tekortschieten; Zeeuws-Vlaanderen is het zuidelijkste gedeelte van de provincie Zeeland. Herman den Blijker komt er vandaan. Dus met die gratis warme maaltijd komt het wel goed! Lees maar even mee:

Lees verder »

Khalili en De Schoongeschreven Leeuw

De Nieuwe Kerk in het centrum van onze hoofdstad wordt al lang niet meer als kerk gebruikt. God trok er daarom weg en op koninklijke ceremoniën na gebeurt er weinig belangrijks. Des te meer bijzonder is het dan als je weet dat er, vlakbij het graf van Michiel Adriaenszoon de Ruyter, vreemde verschijningen worden waargenomen. “Meester,” fluisterde een van de jongens uit mijn groep mij vandaag toe, “ik zie een leeuw!” Hij keek me enthousiast aan. “Waar,” vroeg ik zonder hem daarbij aan te kijken want de gids zat midden in haar relaas en ik probeerde haar niet te storen. De rest van groep 7/8 had al moeite genoeg om haar Jiddische tongval te ontrafelen. “Daar, meester! Bij het thema Schroonschrijven.” Ik keek en inderdaad, tussen de door gelovige achterwerken gladgewreven bankjes van het hoofdstedelijke kerkgebouw sloop een leeuw. Honderd jaar oud en met vijf uitgestrekte nagels aan elke klauw. “Probeer je niet te bewegen, het beest ziet er humeurig uit,” mompelde ik naar de jongen, “en wat je ook doet, niet rennen.” Maar rennen deed sowieso niet één van de negentien leerlingen. Want regel 1 tijdens excursies is: Gedraag Je.

Lees verder »

En De Rest Kan Stikke

Jongens en meisjes *klapt in handen*, we gaan een spelletje doen! Het gaat als volgt; ik geef jullie twee recente nieuwskoppen en dan moeten jullie er een hele foute conclusie uit trekken. Ja? Let op, komen ze. ‘Zestigduizend scholieren ademen veel fijnstof in.’ Dat was één. Nu nummer twee. ‘Strikt dieet helpt kinderen met adhd.’ Trekken maar, die conclusies! Hahaha. Hee. Niemand lacht behalve ik. Eten-fijnstof-dieet-adhd? Nee? Afijn. Ik vond het wel geestig. Maar goed, ik lach wel vaker om mijn grapjes. Zo stond ik laatst in een bekend warenhuis waar ik twee singlets op de balie legde (voor in de sportschool). Toen vroeg de dame achter de kassa; anders nog iets? Toen vroeg ik; zo’n anti-rimpel BH als hier op deze reclamefolder, waar voorkomt deze de rimpels, op de BH of…? Vond ze niet leuk. Jij ook niet, geloof ik. Excuses. Naar het nieuws, dan maar!

Lees verder »

Wij Lenen Niet Aan Negers

Dit jaar heb ik voor het eerst een groep 8 onder mijn hoede (samen met een groep 7) en ik moet je eerlijk bekennen; ik ben er nog niet helemaal uit. Wat ik ervan vind, zo’n cito-toets. Normaal gesproken is mijn klas best een gezellige plek. Met woordenlijsten en zelfgemaakte posters aan de muur. Waar de kinderen lol hebben tijdens het werken en waar men zich op sokken over de vloerbedekking begeeft. Cito verandert dat wel een beetje. Groep 7 is eruit gemieterd, de tafels staan in jaren tachtig opstelling en er is nog wel plezier, maar dat uit zich voornamelijk in nerveuze lachjes en schichtige blikken naar rechts of links. Als leerkracht zou je jezelf bijna schuldig voelen, ware het niet dat de wereld nu eenmaal een plek is waar je wordt getoetst naar wat je kunt. We gaan voor de ervaring, dacht ik vanmorgen en deed de daaropvolgende uren mijn uiterste best om niet opeens heel hard te gaan schreeuwen. Want die neiging heb ik altijd, als het dood- en doodstil is. Weet je wie nog meer ging schreeuwen, maar om een veel betere reden? De 9-jarige Ronald McNair! Lees maar even mee:

Lees verder »