Uit Het Oog Verloren

En zo stond ik vandaag een dagje op de Nationale Onderwijs Tentoonstelling (NOT) om daar het passerende volk te vertellen over Kennisnet. En houd dan je visitekaartjes maar paraat, want mensenkinderen, er wordt daar flink genetwerkt. En dan sta ik (voltijd leerkracht) toch het liefst te praten met de ‘gewone’ juf of meester. Die ook niet alle afkortingen, instanties en leersubkerndoelen uit zijn of haar hoofd weet. Welnee. Die geef je gewoon een gratis doosje mintjes en een balpen en dan heb je alletwee een gezellig gesprek. En nuttig ook. Zo kwamen er zelfs wat Trouwe Lezers voorbij. Die vriendelijk naar mijn gezwets bleven luisteren terwijl ze eigenlijk naar de 3D-film van Kennisnet wilden kijken. En alle leuke dames lopen altijd automatisch naar mijn collega Leen Faas. Damn! Hoe dan ook, ik heb ook nog wat nieuws voor u. Over dronken juffen, niet-dronken juffen en over waarom we binnenkort allemaal rondlopen met een bril. Ook onze leerlingen. Waarom? De digiborden hebben het op onze ogen voorzien! HOED U! DE BORDEN SLAAN TOE!

Lees verder »

Van-De-Hak-Op-De-Tak-Meester

Het is mijn kracht en mijn zwakte. En zij zijn zich er uitermate goed van bewust, iedere ochtend weer. Na het lezen en als ik met mijn mok koffie plaatsneem aan de ronde tafel. Ik begin dan een praatje met de kinderen terwijl ik de rekenboeken al opengeslagen heb. Even kletsen voordat we beginnen aan de breuken en procenten. Maar iemand vraagt door. Een ander verzoekt een plaatje of bewegende beelden. En ik, aangespoord door de nieuwsgierigheid van de kinderen, spring weer eens van de hak op de tak. En maar vertellen. En nog wat vertellen.

Zo nam ik vanmorgen een slok koffie en zei “Goedemorgen, groep 7/8. (Goedemorgen, meester Frank) Het is vrijdag, de laatste dag van de week en… bijna weekend. Free at last, free at last, thank god almighty, I’m free at last!” De twintig kinderen keken me schaapachtig aan. “Weten jullie niet wie dat zei? Kennen jullie die beroemde woorden niet?” Nee, dat wisten ze niet. En daar ging ik dan. Van Martin Luther King naar Rosa Parks, van Rosa Parks naar Elizabeth Eckford, van haar naar de VOC, van de VOC naar William Shakespeare en van hem naar Stephen King. En toen hadden we nog voldoende tijd voor het rekenen, maar begrijpend lezen vloog van de weektaak af. Ik heb er maar begrijpend luisteren van gemaakt, ook een soort kerndoel.

Kinderen zijn ook dol op oorlogsverhalen. Een feit. Ze lezen bij mij in de groep graag in Het Achterhuis van Anne Frank, al vraag ik me wel eens af of ze het allemaal daadwerkelijk begrijpen. En nu spring ik weer van de hak op de tak door je te wijzen op een interessant artikel. Lees maar even, ga ik ondertussen koffie zetten:

Lees verder »

Pakora’s, Asbest & Albert Verlinde

Vandaag heb ik teveel pakora’s gegeten en nu voel ik me zwanger. Een pakora is een gefrituurde uienbeignet en toen ik de snack vanmiddag bestelde bij de voluptueuze Indiase man in zijn witte karretje naast de supermarkt dacht ik dat ik er één zou krijgen. Niet een stuk of tien. En vroeger dacht ik dat beignet rijmde op frituurvet. En als jij dat nog steeds denkt –> hahaha! Desalniettemin serveer ik u vandaag een heerlijke ratatouille van onderwijsnieuws. Dus. Laat je spullen staan, schuif gezellig aan. Rest mij niets anders dan zeer gaarne uw gewaardeerde aandacht te vestigen op het recent verschijnen van dit didactisch nieuws:

Lees verder »

Houra Voor Het Journaille!

Wist u dat het Journaal voor de Jeugd dit jaar al drie decennia op het televisiescherm te bewonderen is? En dat de eerste aflevering gepresenteerd werd door Leontine Ceulemans die we verder ook kennen van… van… (maakt ook niet uit) en dat Robert Ten Brink ook vijf jaar het Jeugdjournaal heeft gepresenteerd? En wist u dat het doel van het programma “het aanbieden van kennis en handvatten aan kinderen zodat zij meer begrip en inzicht krijgen in hun eigen problematiek en de problemen die in hun land spelen” is? En wist u dat ik ook een keer geïnterviewd ben door het Jeugdjournaal over het onderwerp kunstmatige inseminatie bij koeien en dat die videoband door mijn familie op elke verjaardag werd afgespeeld zodat Tante Annie zich verslikte in de stukjes kaas met druiven en Ome Gerrit spontaan schuine moppen begon te tappen? Nee? Nou. Lees maar mee!

Lees verder »

The Yellow Breuk Road

En zo zat ik op oudejaarsavond met een oliebol in mijn linkerhand en een glas moscato voor mijn neus en opeens dacht ik: het zal toch niet zo zijn dat er dit nieuwe jaar wéér structurele aansluitingsproblemen zijn tussen het breukenonderwijs in groep 8 en de onderbouw van havo/vwo! En ik had het nog niet gedacht of iemand in het beschonken gezelschap duwde mij het promotieonderzoek van Geeke Bruin-Muurling in het gezicht. “HIER,” werd er gebruld waardoor er stukjes aardappelsalade op mijn hippe blouseje belandden, “moet je maar eens lezen!” En terwijl de klok twaalf keer sloeg en men natte champagnezoenen uit begon te delen, dacht ik voornamelijk aan oplossingsstrategieën, begrijpelijke redeneringen en standaardprocedures bij breuken. En besloot ik: het gat tussen het primair en het voortgezet onderwijs moet dit jaar worden gedicht! Het MOET! Al is het het enige wat ik dit jaar voor elkaar krijg! De volgende ochtend was ik het echter allemaal weer vergeten. Ook nu interesseert het me weinig, maar als jij daar anders over denkt; lees maar even verder dan:

Lees verder »