Jezus Wil Wel Met Jou Te Maken Hebben

Mijn klas zucht soms om mij. Vooral als ik een zin begin met: “Ik zat in de auto en ik dacht…”. Het is geen vervelende zucht. Het is eigenlijk een nepzucht. Een zucht die klinkt als een geïrriteerde zucht, maar zich laat vertalen als ‘vertel verder, meester, want we zijn best benieuwd naar je verhaal.’ En ik zit vaak in de auto. Te denken. Over van alles. Soms over de schooldag en dan krijg ik een idee over een les of een aanpak en dan vertel ik daar de volgende dag over. Laatst zat een leerling in de klas met een gekwetste blik. Ik vroeg; wat is er? Zij zei; niks. Later zat ik in de auto en ik dacht. De volgende dag zei ik; blijf eens zitten na schooltijd. Kom eens hier. Ga eens zitten. Nogmaals; wat is er? Boem. Raak. Later was alles duidelijk. Ik was boos geweest en zij niet schuldig. Later was ik niet meer boos, maar zij voelde zich slecht. En dat zag ik en ik dacht. Gelukkig maar.

Lees verder »

Een Kort Stukje Over Een Groot Kwaad

Deze site trekt behoorlijk wat bezoekers. Daar ben ik best blij mee. Ik denk dat de meeste mensen het leuk vinden als ik een beetje zuur schrijf over de ontwikkelingen in het onderwijs. Je weet wel, een beetje prikken en steken. Dat doe ik graag, geen dank. Niet dat ik het altijd met mijn schrijfsels eens ben of dat ik ‘in het echt’ enorm zeur, klaag en van me af trap. Integendeel. Ik ben heel blij met mijn werk en ik vind dat leerkrachten naast een didactische ook een integriteitsfunctie hebben. Practice what you preach. Niet te strak. Ik verbied vloeken in het klaslokaal, maar als iemand mij snijdt in het verkeer ga ik ook geen liedjes van Sesamstraat zingen. Toch mag de wereld wel wat verwachten van zijn onderwijzers. Des te droeviger vind ik het als er een meester gevonden is die kinderporno op zijn computer heeft staan. Kinderporno. Brr. Daar schrijf ik liever niet over en daar denk ik liever niet aan. Maar het is ook dom om je ogen er voor te sluiten. Kinderporno is, hoe triest ook, een feit. En een business. En het dient streng aangepakt te worden. Maar het Openbaar Ministerie denkt daar blijkbaar anders over:

Lees verder »

Operatie Onderwijs: The ABC-Team

Sta het me toe om met u een denkbeeldig scenario te bespreken dat bij het lezen van het nieuws bij mij (en misschien alleen bij mij) naar boven kwam drijven. U zit in de klas en u zit zich te ergeren aan de vingerafdrukken op uw instructietafel. Uw tafel lijkt wel een connect-the-dots-tekening van smoezelige vingertopjes en u vraagt zich af of de schoonmaakster wel eens een huishouddoekje van dichtbij heeft gezien. Op dat moment komen er schreeuwende geluiden uit de gang. Ja, schreeuwende geluiden. Ik zit nu in mijn verhaal en ik heb geen zin om op te zoeken of dat wel goed Nederlands is. Dus. Er klinken geluiden en er wordt geschreeuwd. U rent naar de gang en ziet daar groep 6, angstig bezig met opdrukken en muren schrobben. De boze juf staat ernaast en roept: “Nog tien keer, dames en heren! Hup, één-twee-drie, hup!” Vervolgens vraagt u zich af of het wel zo’n goed idee was om iemand van defensie op uw school te laten werken:

Lees verder »

Kikker Is Pissig

Gebruikt u op school wel eens een digitaal prentenboek dat gebaseerd is op een bestaand (papieren) prentenboek? Ja? BENT U HELEMAAL BELAZERD!? Aldus ©Annette Portegies, de directeur van uitgevers Querido, Leopold en Ploegsma. Want dat mogen leerkrachten helemaal niet. Okay. Er zit copyright op die boeken. Klopt. En dus mogen we ze niet gebruiken in de (voornamelijk) onderbouwen van onze scholen. En daarover valt te twisten. Sterker nog, daar wordt nu flink over getwist, Chubby Checker is er niets bij. De Digischool moest alle prentenboeken onmiddellijk verwijderen uit de ruime leermiddelendatabase. Genoeg joligheid! Tijd voor: Een Discussie. Laten we er eens een citaat van ©Annette uit 2004 bijhalen:

“Ik maak me grote zorgen over het literatuuronderwijs: jonge mensen leren geen literatuur meer lezen. … Alsof het niet belangrijk is dat beginnende lezers de maatschappelijke en culturele context van een boek leren kennen! Ik praat er veel over met mensen uit het onderwijs. Omdat het literatuuronderwijs een grote rol speelt bij het behoud van ons cultureel erfgoed. En ja, ook omdat literaire uitgeverijen er een zakelijk belang bij hebben dat het publiek voor hun boeken op den duur niet verdwijnt.”

Aha! ©Annette wil dus graag dat jonge mensen leren om van boeken te houden. Maar… dan moet er wel voor betaald worden! Het klinkt mij een beetje discussierijp in de oren, wat u? Is het geoorloofd om voorbij te gaan aan auteursrecht als je als doel hebt om jonge kinderen te enthousiasmeren voor het lezen? Voor boeken? Mogen daar afspraken zoals bij Creative Commons over gemaakt worden? Oh, Trouwe Lezer, wat een vragen. Help me eens uit de brand. Hieronder gaarne uw reactie. En eerlijke he, niet van dat sociaal-wenselijk gedoe! U bent bij voorbaat bedankt.

Lees verder »

De Wereld Draait Door

Mensen vragen vaak aan mij hoe ik aan inspiratie kom voor ‘die stukjes’. Het is niet zo moeilijk hoor. Er wordt altijd wel ergens iets gemeld over het onderwijs. Er wordt ook altijd heel veel herhaald. Ik schrijf  ‘die stukjes’ nu al een paar jaar en elke week begint er ergens in de media een ‘verlichte’ geest te kraaien over de teloorgang van het taal- en rekenonderwijs. Kinderen worden dommer, als we deze artikelen moeten geloven. Dat de gemiddelde peuter efficiënter overweg kan met een iPad dan de doorsnee volwassene laten de artikelenschrijvers even buiten beschouwing. Toetsinstituut Cito (door hippe mensen afgekort tot ‘toetsinstituto’) heeft er deze week ook een paar waarschuwingen uitgedraaid. Want “tien jaar geleden wisten kinderen meer over de prehistorie dan de kinderen van nu.” Maar wat het toetsinstituto (want ik ben hip) zich niet realiseert is dat kinderen het heel vaak over de prehistorie willen hebben. Alleen hebben ze het dan over mijn jeugd. Toen er nog geen kabeltelevisie was. Of internet. Of mobiele telefoons. Momentje lezers, ik ga even in een hoekje zitten wenen.

Lees verder »