Laatst keek ik naar de film Percy Jackson and The Lightning Thief. Een vrij inspiratieloos special effects-werkje met Pierce Brosnan als halfpaard en trainer van een groepje pubers met zwaarden en kruisbogen. De jeugd van Amsterdam Nieuw-West zou er korte metten mee maken. Hoe dan ook, wat me opviel (naast de massieve paardenreet van James Bond) was dat de hoofdpersoon niet mee kon komen op school. Niet omdat hij Percy heette, maar omdat hij leed onder zijn dyslexie en ADHD. Ja, mensen. Op dat punt zijn we nu gekomen. Onderwijstermen die zorgvuldig uitgedeeld moeten worden zijn opgenomen in het Hollywood-jargon. Rondom 10 besteedde er aandacht aan. Want voor je het weet worden de daden van Hannibal Lecter geweten aan Asperger en heeft Rambo PDD-NOS.

“De overgrote meerderheid van het personeel in het basisonderwijs (62%) vindt het op zich een goede ontwikkeling dat kinderen een etiket krijgen wegens een probleem of stoornis. Ook denkt het gros (72%) dat de extra zorg en aandacht voor labelkinderen een positieve invloed heeft op hun leven.

Vier op de vijf docenten (81%) vindt dat labelkinderen tot extra werkdruk leiden. Ruim een derde van de leraren (37%) heeft zo veel probleemkinderen in de klas dat hun werk er onder lijdt. De opleiding is een probleem: die bereidt onderwijspersoneel volgens bijna twee derde van de ondervraagden (63%) onvoldoende voor op de omgang met probleemleerlingen.

Het groeiend aantal kinderen dat medicijnen krijgt wegens leer- of gedragsproblemen, verontrust een deel van het onderwijspersoneel. Een kwart (25%) meent dat gelabelde kinderen te snel medicatie krijgen. Bijna twee derde van de onderwijzers heeft één of meer kinderen in de klas die medicijnen krijgen wegens probleemgedrag.

Het groeiend aantal ‘etikettenkids’ komt vooral doordat kinderen steeds meer prikkels krijgen, menen de ondervraagden. Een andere verklaring voor de toename is dat docenten problemen en stoornissen eerder signaleren. Ook de alsmaar ingewikkelder wordende samenleving en de groeiende druk op kinderen om te presteren spelen een rol. Net als ouders die te weinig tijd en aandacht besteden aan hun kinderen.

CNV Onderwijs is blij met de resultaten van het onderzoek: Voorzitter Michel Rog: ‘Het bewijst dat de bereidheid in de school om kinderen extra zorg te bieden, groot is. Maar het onderzoek toont ook aan dat leerkrachten steeds meer tegen de eigen grenzen oplopen.’ Rog pleit daarom juist voor meer investering in het basisonderwijs in plaats van aangekondigde bezuinigingen, zoals op begeleiders voor kwetsbare leerlingen.”

Met Percy Jackson is het gelukkig allemaal goed gekomen. Hij was verkeerd gediagnosticeerd. Had helemaal geen ADHD. Welnee. Zijn vader was een Griekse god en hij dus een halfgod. Dan krijg je dat.

Lees het hier nog eens na bij Rondom 10.

Kijk het hier nog eens na bij Rondom 10.
(in het geval van dyslexie)

Lees hier het rapport labelkinderen.

24 Reacties op “The Wizard Of PDD-Noz”

  1. erka zegt:

    Is het ook niet zo dat we tegenwoordig alles graag in een hokje duwen? Vroeger was je gewoon ‘dom’ of ‘druk’. Als je maar 2 categorieën hebt, lijkt het veel minder. Natuurlijk wil ik niet zeggen dat we er niets aan moeten doen, maar of het nou zoveel meer is dan vroeger……….

  2. Frank Jongbloed zegt:

    Weet je wat ik ook wel eens lastig vind (let op, nu komt er een controversieel punt), die wikipedia-ouders. Daar zou ik eigenlijk eens een stukje over moeten schrijven. Ouders die al het negatieve van hun kind wijten aan een kant-en-klare aandoening.

  3. erka zegt:

    En dan mis ik vaak één aandoening: parent disease. Niet zelden ligt de oorzaak in de huiselijke sfeer

  4. Frank Jongbloed zegt:

    Erka, wil je erover praten?

  5. Rosalie zegt:

    Zelf ben ik ook niet zo van de labels. Maar in de uitzending van Rondom 10 werd er door een hoogleraar gezegd dat het niet zozeer om het label gaat maar meer om de gebruiksaanwijzing die bij dat label hoort. En tja daar heb ik dan wel meer gevoel bij want dan kom je bij de vraag: “hoe kan ik dit kind het beste helpen?”. Dit geldt dan zowel op school als thuis.

  6. Frank Jongbloed zegt:

    Sowieso moet dat bovenaan de prioriteitenlijst staan; hoe help ik het kind het beste? Of misschien is deze beter; hoe help ik dit kind het beste binnen een klas met andere kinderen die onderwezen moeten worden? Het is een moeilijk te omschrijven uitdaging. Labels, etiketten en wikipedia-printjes helpen daar niet bij.

  7. Renee Ligtvoet zegt:

    Kernkwadranten (Daniel Ofmann) helpen je om “moeilijk gedrag” van kinderen in een ander perspectief te zien. Kinderen met een etiket of anders gedrag zie je ineens anders, kwaliteiten worden zichtbaar. Deze kan je juist gebruiken. Je gaat het kind zien, erkennen zoals deze is. En je komt je eigen valkuilen tegen in een kerenkwadrant.

    Daarnaast vind ik inderdaad dat we in een andere maatschappij staan met elkaar en dat de kinderen hier op reageren. Ook zie ik dat de kinderen echt anders kijken op hen vragen. Het zijn andere kinderen dan 40-50 jaar geleden!

  8. Frank Jongbloed zegt:

    Ik vind dat wat naïef, Renee. Door kernkwadranten toe te passen plaatsen we kinderen plots in een magisch licht en wordt het werken met groepsverstorend gedrag deels verlicht, sterker nog, we onderstrepen opeens de kwaliteiten van het ‘moeilijke kind’. Ik wil het niet afdoen als onzin. Er zit een theoretische waarheid in je verhaal, die helaas (advocaat van de didactische duivel) voor veel leerkrachten niet in de praktijk uit te voeren is. Alleen in een-op-een situaties.

    Dat kinderen van 40 jaar geleden wezenlijk anders zijn valt te betwijfelen. De maatschappij is zeer zeker veranderd, maar daar weten deze kinderen weinig van. Zij leven in het nu.

  9. an zegt:

    Dat er kinderen met gedragsmoeilijkheden in de groep zitten is een feit. Hoe dat dat komt en dat dat vroeger niet of wel was doet er eigenlijk niet zo veel toe. Dat de groepen te groot zijn doet er wel toe.
    Dat er te weinig handen in de klas zijn ook.
    Is de oplossing echt zo moeilijk?

  10. Frank Jongbloed zegt:

    Ik heb 15 kinderen in de klas, An. Daar hebben wij als school bewust voor gekozen. Maar ik begrijp dat niet iedere school die keuze kan maken.

  11. Saskia zegt:

    Ja, minder kinderen zou schelen. Toch ben ik meer van het voorkomen dan genezen. Er zijn natuurlijk vele gradaties qua problemen. De echt zware gevallen (oneerbiedig gezegd)voorkom je niet. Maar drukke kinderen, kinderen die slecht luisteren e.d. zijn volgens mij zeker gebaat bij meer rust, ritme en ouderlijke aandacht. Tja, dat klinkt ouderwets (terwijl ik pas 34 ben ;-) ), maar toch zou dat al zoveel schelen.

  12. Frank Jongbloed zegt:

    Mee eens, Saskia. En ik ben jonger! Maar. Vind jij dat ouders van nu te weinig van wat jij zegt aanbieden?

  13. Jeroen zegt:

    Ik behoor ook tot de “jongeren” en vind dat er ouders zijn die hun kind teveel uitbesteden (in de breedste zin van het woord) en zo onvoldoende tegemoet komen aan de behoeften (thuis, rust, …)van de kinderen.

  14. Frank Jongbloed zegt:

    Mee eens. Sommige kinderen nowadays leren niet meer hoe het is om niets te doen te hebben. Ergens leeft er een idee dat verveling een slecht iets is, maar Wijze Mensen zoals ik *kuch* weten dat het tegenovergestelde waar is. Neem mij nu vandaag. Verveel me rot! Heerlijk. Net mijn boek uit en zin in patat.

  15. Saskia zegt:

    Kinderen die thuis een boterham eten zijn over het algemeen rustiger als ze ‘s middags weer op school komen dan kinderen die overblijven. Dat alleen al. Daar komt ook nog bij dat veel kinderen (lees: kleuters) naar de nso gaan. Die worden daar 17.30 / 18.00 uur opgehaald en liggen pas om 20.00 uur in bed. Zij hebben nauwelijks aandacht en rust gekregen en krijgen ook nog eens te weinig slaap. Ik wil niet moraliserend overkomen, maar de regering die zoveel mogelijk mannen en vrouwen aan het werk wil hebben voor een betere economie….? Ik zet mijn vraagtekens erbij. Nu ga ik ook mijn boek weer pakken, want vervelen kan heel nuttig zijn. :-)

  16. Frank Jongbloed zegt:

    Ja, een tijdje geleden woedde hier al een discussie over overblijven en andere soorten van opvang en de conclusies waren zo’n beetje hetzelfde als die van jou.

    Ik denk dat het inderdaad een kwestie van geld is, dat hele opvanggebeuren. Maar ja, uiteindelijk is er helaas zoveel een kwestie van geld.

    Ga jij maar lekker lezen.
    Als het maar niet zo’n huisvrouwenboekie is.

  17. Jeroen zegt:

    Over geld gesproken: Door goed te investeren in onderwijs kunnen landen hun economische groei stimuleren. Wie dat nalaat, laat veel kansen op economische groei liggen.
    http://www.kennisland.nl/nl/filter/opinies/oecd-investeren-in-goed-onderwijs-levert-economische-groei

  18. Frank Jongbloed zegt:

    Toch is het een beetje jammer, Jeroen.

    Ergens investeren landen blijkbaar flink in het onderwijs met als resultaat een mooie economische groei. Je mag dus concluderen dat die landen investeren in het onderwijs omdat ze een economische groei mogen verwachten.

    Nu snap ik wel dat het een win-winsituatie is: kinderen goed onderwijs & economische groei, maar ik had liever gezien dat deze leiders het belang van goed onderwijs boven het verdienen van geld zetten.

    Maar dat is denk ik niet zo.
    Afijn, beter zo dan helemaal niet, toch?

    Dan ga ik nu weer verder met genieten van mijn hoofdpijn en Antony and The Johnsons (het een heeft niets met het ander te maken).

  19. Jeroen zegt:

    Het onderwijs vormt de toekomst van een land, wat uiteindelijk in cijfers kan worden uitgedrukt.
    Persoonlijk vind ik ook dat het onderwijs meer bepalend is dan de economie en zo ook wel benaderd zou moeten worden!

  20. Frank Jongbloed zegt:

    Hm. Dat heb je sterk uitgedrukt.

  21. Saskia zegt:

    Amen!

    (nee, het is een thriller)

  22. Renee zegt:

    Naief? Om kwaliteiten van kinderen te zien?
    Kinderen (mensen) hebben in potentie kwaliteiten. Het “lastige” gedrag komt in een ander daglicht en niets magisch. Het kind wordt gezien ook in zijn kwaliteiten en je kan ze gebruiken in je lessen.
    Niets een op een, met je hele groep kan je de kwaliteiten van dit kind in een b.v. filosofieles naar voren halen en iedereen helpt mee. Van alle kinderen worden hun kwaliteiten belicht, niet alleen het “moeilijke”, “lastige” kind. Er komt zichtbaar en voelbaar verandering!

  23. Coby zegt:

    Het samen-naar-school principe vind ik prima, maar faciliteer dat dan ook. Breng de vakleerkrachten gym, BeVo en muziek weer in de school. Hebben wij de handen vrij om in die spaarzame minuten handelingsplannen te schrijven. Zorg voor extra handen in de klas = creëren van een-op-een situaties. Soms voel ik me meer een maatschappelijk werker dan docent. En steeds vaker incompetent omdat de zorgvraag steeds groter wordt en ik niet meer weet waar ik bij wie moet zijn om de juiste zorg te krijgen. Komt bij dat er nog pakweg 20 andere kinderen in de klas zitten die “normale” aandacht te kort komen hierdoor.

    Dat drempels verlagen vind ik prima, maar grenzen moeten er toch wel getrokken worden.

  24. Frank Jongbloed zegt:

    Helder verwoord, Coby. En ik ben het met je eens, al verwissel ik het schrijven van handelingsplannen liever voor het uitvoeren van deze plannen.

Reageer


− 3 = nul