Beste leerkracht, heeft u ook wel eens het gevoel dat u liever kraaiend door de bossen rent, dan dat u door de bladzijden van een rekenmethode bladert? Vindt u het ook prettig om het analfabetisme bij achtjarigen te cultiveren? Vraagt u na het introduceren van een nieuwe regel ook altijd aan de leerlingen of ze ‘een overwegend bezwaar’ hebben? Vindt u het prettig als de leerlingen tussen half negen en tien uur binnen komen druppelen? Is sociocratisch een woord dat u graag laat vallen in discussies? Geeft u graag les aan kinderen met de naam Talinka, Yonian, Frodo of Septemberwindje? Dan is onze school wat voor u! Tenminste, als de kinderen het goed vinden.

“De organisatie van (school) De Ruimte (in Soest) is opgebouwd uit verschillende kringen: groepen die ieder een eigen doel, beslissingsgebied en verantwoordelijkheid hebben. Beslissingen binnen deze kringen worden op een sociocratische wijze genomen. Deze manier wordt al eeuwen gebruikt in diverse culturen en wordt steeds meer in de Westerse samenleving toegepast. Bij deze beslissingen tellen alle stemmen van de aanwezigen door middel van consent. Consent betekent dat er geen overwegend bezwaar is, die met argumenten onderbouwd kan worden. Wanneer dit wel het geval is, wordt er gezamenlijk gezocht totdat het bezwaar weggenomen is. De persoon die eventueel een bezwaar heeft moet ook een bijdrage leveren aan het vinden van de oplossing waardoor zijn bezwaar wordt opgeheven. Op deze manier hoeft er niet gestreden te worden om gehoord te worden; er is ruimte om naar elkaar te luisteren. Ieder voelt zich gehoord, er wordt gebruik gemaakt van ieders inzichten en het besluit ontstaat daarmee vanuit het proces. Belangrijk is dat het besluit daarna wordt gedragen door iedereen en dat je elkaar daarna kunt aanspreken op gedrag wanneer dit niet volgens de gemaakt afspraken is.”

Het interessantste staat bij een artikel op de website van Trouw. Helaas zit hier copyright op, dus zul je er zelf even heen moeten surfen. Ach, vooruit dan, laat ik eens gek doen. Ik pluk er toch een stukje vanaf:

“Schoolleider Margo Bruins: „Studenten kunnen eindexamen doen als ze willen, vmbo, havo of vwo, staatsexamen kan ook.” Maar er zijn leerlingen die zonder examen van school gaan, erkent zij. „Dat geeft niks. Door met vervolgopleidingen te praten en daar toetsen te laten afnemen, lukt het om ze goed verder op weg te helpen.” Worden de leerlingen in dit systeem wel goed voorbereid op de wereld na hun achttiende? Juist wel, vindt Bruins, „want ze leren hier zichzelf goed kennen en weten wat ze werkelijk willen in het leven”.”

Leerlingen die zonder examen van school gaan. “Geeft niks.” Ach welnee, dat geeft ook niks. Er zijn een heleboel ongeschoolde mensen met een gezin, huurhuis, kapotte auto en bloed-zweet-en-tranen-baantje die maar wat graag krankzinnig gillend in het bos de bomen beklimmen. Maar er zijn er maar weinig die opgeleid worden om dat te durven.

*’De leerling beslist’ Trouw, 10/09/09
*Website De Ruimte in Soest

Reageer


× 4 = twintig