Ramadan: moeten kinderen wel of niet vasten?

Nu bij Laura Dekker voorlopig de wind uit de zeilen is genomen (whoehaha) resteert ons slechts het nieuws dat Antonie Kamerling schoolborden uitdeelt in Malawi. Dat vind ik naast oninteressant ook nog eens ongeloofwaardig. Want die dingen zijn behoorlijk zwaar. Nee, dan richt ik jullie aandacht liever even op de negende maand van de islamitische kalender, inderdaad, Ramadan. Want dat is nu en daar krijgen wij als leerkrachten altijd veel mee te maken. Maar hoe zit dat ook alweer? Mogen kinderen wel of niet meedoen met het vasten? Nou. Lees maar even mee.

Lees verder »

Ontevreden Ouders

De scholen zijn weer begonnen en het is nog steeds behoorlijk warm buiten. Daarom stond ik vandaag bij de kassa van een warenhuis met een plastic ijsblokjeshouder. Zo heet zo’n ding schijnbaar. In ieder geval, de kassameneer stond zich tegenover de man voor mij te beklagen over het rekenniveau van de jeugd van tegenwoordig. Want ‘aan rekenen doen ze niet meer, vandaag de dag is het computer voor en computer na’.

Gelukkig (en geloof me, beste lezer, ik schrijf hier de waarheid) sloeg hij bij mij de ijsblokjeshouder verkeerd aan. ‘Tja,’ zei hij, ‘ik vertrouw altijd blindelings op de scanner’. Grijnzend zei ik dat hij ‘misschien maar wat vaker aan hoofdrekenen moest doen’. Moraal van dit verhaal: men is weer eens niet tevreden over het onderwijs. Maar misschien had u dat al gelezen, het staat namelijk in alle kranten.

Lees verder »

Vietnam

Hallo iedereen. Ik ben er weer. Bedankt voor het wachten. Zo. Een maandje in Vietnam gaat je niet in de kouwe kleren zitten. Niet dat die kleren koud waren, integendeel. Ze waren plakkerig en vies. Maar dat krijg je als je aan de slag gaat in verschillende weeshuizen. Mijn taken daar bestonden vooral uit Engelse les geven, stoeien, aandacht geven en poep en pies opvegen.

De weeshuizen daar verschilden nogal. Van het schokkende stadsweeshuis (waar vastgebonden kinderen aan hun lot worden overgelaten, compleet met wonden, overmedicatie en algehele depressie) tot aan de olivertwistachtige weeshuizen, gerund door monniken en nonnen en bevolkt met relatief vrolijke weeskinderen en jongens en meisjes die niet langer door hun ouders gewild waren.

Dus. In plaats van een stukje over het nieuwe griepvirus, presenteer ik u liever een korte fotoserie. De griep kan altijd nog. Vooral als alle scholen weer begonnen zijn. Dan zijn wij als leerkrachten geloof ik allemaal aan de beurt. Kuch.

Lees verder »