Met een zon die laag over de straatstenen schijnt rijd ik moe maar tevreden naar huis. De kofferbak van mijn auto is gevuld met plastic bekertjes, flessen vol limonade, roerstaafjes, poedermelk, suiker & zoetjes en twee thermoskannen; één voor koffie en één voor thee. Morgen houden we namelijk de jaarlijkse sportdag en ik zit in de commissie. Dan zie ik via mijn ooghoek iets donkers bewegen op het voetgangerspad. Ik doe de zonneklep naar beneden en knijp mijn ogen samen. En zie een vrouw in een boerka.

Mijn eerste Harderwijkse ‘boerka in het wild’. Oh, ik ben vaak genoeg op reis geweest naar (streng) islamitische landen en zag daar boerka’s bij de vleet, maar ik had er nog nooit eentje zo dicht bij huis gezien. Ik moet meteen denken aan het eerder deze week aangekondigde boerkaverbod in het onderwijs.

“(Novum) – Op alle scholen in Nederland wordt een boerkaverbod ingevoerd. Naast leraren en leerlingen mogen ook andere personeelsleden, ouders, bezoekers en leveranciers geen gelaatsbedekkende kleding dragen op dagen dat de school open is. Het streven is om halverwege volgend jaar een wetsvoorstel aan de Tweede Kamer voor te leggen.

Voor goed onderwijs is het van ‘essentieel belang’ dat leraren en leerlingen elkaar kunnen zien, licht het ministerie van Onderwijs maandag toe. Zo zouden leraren moeten kunnen zien hoe een leerling zich voelt en reageert op ‘zaken die in de les of op het schoolplein’ worden besproken.”

Ook moet ik grinniken om de weinig genuanceerde reactie van de Haagse schooldirecteur René van der Hoek in de Trouw die niet van plan is naar aanleiding van het verbod ‘moeders van het schoolplein te sleuren’. Hahaha, blijkbaar is René niet in staat om de dialoog met de moeders op zijn schoolplein aan te gaan, maar denkt hij meteen in termen als ‘van het schoolplein sleuren’.

Rustig maar René, volgens het kabinet telt Nederland maar zo’n 100 tot 150 boerkadraagsters. Eentje daarvan loopt in Harderwijk over een straat waar de zon laag over de stenen schijnt. Ze passeert een rijdende auto, een Fiat gevuld met sportdagbenodigdheden. De chauffeur van die auto, een dertigjarige basisschoolleerkracht, kijkt gefascineerd naar haar. Misschien kijkt zij ook terug. Dat blijft door de sluier voor haar gezicht giswerk.

*’Gezichtsbedekkende kleding niet op scholen’, artikel op Regering.nl
*’Schoolhoofden zien niets in boerkaverbod’, Cyntha van Gorp en Seada Nourhussen, Trouw
*’Boerka’, Wikipedia

12 Reacties op ““Wie de boerka niet kent…””

  1. Penny zegt:

    ik keek terug, hoor.

  2. Geartsje zegt:

    Dat heb ik nou altijd al willen hebben, een boerka.

    Had je hier al gezocht. Was lid, ingelogd, maar kennelijk te onnozel om jouw hier te vinden.

    Gelukkig stuurde je ‘n e-mail aan iedere idioot die ‘t niet zelf kon. Thanks.

  3. Frank Jongbloed zegt:

    Naast briljante stukjesschrijver en geliefde leerkracht, ben ik ook ICT-coördinator, Geartsje. Nooit te beroerd om iemand digitaal op weg te helpen.

  4. Elisabeth zegt:

    Maar goed, waarschijnlijk verwacht je ook een serieuze reactie…
    Op mijn school, die heeeeeel toevallig ook in Harderwijk staat zie ik dagelijks zeker 50 hoofddoeken in alle kleuren, soorten en maten met daaronder vriendelijke gezichten van moeders die net als moeders zonder hoofddoeken vreselijk veel van hun kinderen houden. Dat kan ik zien. Zien aan hun houding, maar vooral aan hun gezicht. En ik ben heel blij die gezichten te zien. Sommigen dragen hoofddoeken die errug gesloten zijn, meestal zwart en dan ook nog zo’n grote jas eronder. Dat vind ik al minder, want het straalt afstand uit. (vind ik) Een boerka ben ik nog niet tegengekomen en daar ben ik heel blij om. Het voelt niet goed en het sluit alle vorm van contact uit. Waarschijnlijk heeft bovenstaande Rene daar dan ook last van. Voor mij voelt het hetzelfde als praten met iemand die een zonnebril opheeft. Vind ik ook heel vervelend. Moet ook verboden worden!
    GRoet!

  5. Geartsje zegt:

    Ow, over ict coördinatoren,
    Wij hadden ooit een ict coördinator die bij problemen naar mij toe liep.
    Gelukkig huppelt er nu een coördinator rond die wel weet waar ze ‘t over heeft.

  6. Natasja zegt:

    Zat heel lang naar de foto te staren en dacht na over het stukje van Elisabeth.

    Zij schreef: “met daaronder vriendelijke gezichten van moeders die net als moeders zonder hoofddoeken vreselijk veel van hun kinderen houden. Dat kan ik zien. Zien aan hun houding, maar vooral aan hun gezicht”.

    Ik zie op de foto en vrolijk jongetje en een moeder die haar kind stevig op haar heupen draagt. Hij ziet daarentegen niet de uitdrukking op haar gezicht of haar houding. Het lijkt mij als kind raar om je moeder niet te kunnen zien. Hij is natuurlijk niet anders gewend.

    Ik vraag me nu werkelijk af of kinderen zich sociaal/emotioneel minder goed ontwikkelen als hun moeder altijd een Burka draagt.

  7. Frank Jongbloed zegt:

    Elisabeth, gisteren had ik het met een aantal mensen over hoofddoeken en boerka’s (de grote verschillen tussen de twee nu buiten beschouwing latend). De mensen die per definitie niet voor een verbod waren, hadden het over het recht om uiting te geven aan je geloof. De mensen die tegen waren, hadden het voornamelijk over vrouwenonderdrukking. Zo wordt de kwestie dus vanuit twee verschillende hoeken benaderd.

    Het verbod wordt ingevoerd onder het mom van ‘oogcontact’ en ‘gezichtsuitdrukkingen’. Dat is vrij waterdicht. Toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat men de onderdrukkingsgeluiden heeft laten meetellen. Simpeler gezegd; de angst voor achteruitgang.

    Geartsje, ik voel dat ik hier nog eens een stukje over ga schrijven. Opmerkelijk dat de eerste coördinator liep en de tweede coördinator liever huppelt. Misschien ligt daar ergens de oplossing van het ICT-euvel.

    Natasja, dat waren mooie woorden he, van Elisabeth? Natuurlijk draagt de moeder op het plaatje niet altijd een boerka. Binnenshuis hoeft dat (meestal) niet. Maar dat weet jij ook. Ik denk dat het wel van invloed is op de ontwikkeling. Ik denk namelijk dat het vrouwbeeld van zo’n jongetje beïnvloed wordt door wat hij ziet (of beter gezegd; wat hij niet ziet).

  8. Elisabeth zegt:

    Ik ben ook absoluut niet tegen hoofddoeken! Maar die Boerka ontneemt zoveel; zowel zicht als (inderdaad) vrijheid. Niet alleen van de draagster, maar ook van mij als degene die contact met haar zou willen hebben. Onderdrukking is ook wel het woord dat mij te binnen schiet bij het zien van een Boerka. Hoofddoeken daarentegen vind ik soms zelfs wel leuk en ik zie vrouwen ze vaak met trots dragen, als uiting van hun geloof. Kun je trouwens met die vrouwen ook hele leuke gesprekken over voeren. Zo vertelde een moeder mij ooit dat ze weliswaar een hoofddoek droeg, maar nog wel eens vergat haar decollete te verbergen….
    Groet, Elisabeth

  9. Elisabeth zegt:

    hallo…….?

  10. Frank Jongbloed zegt:

    Soms moet je gesprekken even laten bezinken voordat je weer met een schitterend antwoord op de proppen kan komen. Ik heb er dus over nagedacht. Ik kan niet zonder twijfel zeggen dat ik voor hoofddoeken ben of dat ik er niets op aan te merken heb. Persoonlijk zie ik vrouwen liever zonder.

    Daarentegen zijn er genoeg vrouwen die mij ook liever anders zien of… hahaha… mij liever helemaal niet zien.

    Gedwongen of vanuit onderdrukking een hoofddoek dragen is verkeerd. Dat is logisch. Toch gebeurt het nog vaak dat jonge meisjes een hoofddoek moeten of dat een vrouw een outcast is als ze het niet doet. Allemaal fout, als je het mij vraagt. Als je het een willekeurig verstandig persoon vraagt, lijkt mij.

    Toch zijn er ook legio vrouwen die een hoofddoek dragen omdat zij het willen. Omdat ze trots zijn op hun geloof en dat op die manier willen uitdragen. Dan kan ik er niks over zeggen en wil ik dat ook niet. Dan is het op een bepaalde manier zelfs mooi. Net als tatoeages een uiting kunnen zijn van het innerlijk. Of driekwartsbroeken.

    Wat ik persoonlijk soms vervelend vind, is dat het niet altijd duidelijk is of een meisje/vrouw een hoofddoek uit eigen wil draagt. Zo ja, slecht. Zo nee, mooi.

  11. Gerda Lawa zegt:

    Frank, ben het met je eens, maaaaaar, al die nonnen dan, die ook hun hoofd bedekt hielden, en ook vanuit hun geloof, zijn nu totaal verdwenen uit ons beeld.
    Vanaf het moment dat het geloof< voor hun volgelingen afgedaan had, deden zij de muts af, en gingen als mijn buurvrouw gekleed.Zou het voor hun een desillusie geworden zijn, al die tijd als ingepakte vrouw erbij gelopen te hebben, ondanks dat dit toendertijd hun heilige overtuiging was.Ken er nog een enkele, en die reist en winkelt er wat af.de schade inhalen,denk ik soms.Dus denk ik toch,het zal ooit nog wel eens goed komen met deze vrouwen als ze de kans krijgen zoals als onze nonnen.
    Al is het ERGslecht voor de klandizie van de kapper…….

  12. Frank Jongbloed zegt:

    Hey Gerda. Leuk dat je even reageert en wat een eer om zo’n bejubelde schrijfster op mijn site te hebben. Eigenlijk geldt datgene wat ik boven jouw reactie schreef net zo goed voor nonnen. Een desillusie? Misschien. Mensen laten hun eigen identiteit vaak te veel afhangen van externe factoren. Regels van buitenaf bepalen hoe iemand zich van binnen dient te voelen. Jammer, maar misschien onvermijdelijk.

Reageer


3 − = een