I met a traveller from an antique land
Who said: Two vast and trunkless legs of stone
Stand in the desert. Near them on the sand,
Half sunk, a shatter’d visage lies, whose frown
And wrinkled lip and sneer of cold command
Tell that its sculptor well those passions read
Which yet survive, stamp’d on these lifeless things,
The hand that mock’d them and the heart that fed.
And on the pedestal these words appear:
“My name is Ozymandias, king of kings:
Look on my works, ye Mighty, and despair!”
Nothing beside remains. Round the decay
Of that colossal wreck, boundless and bare,
The lone and level sands stretch far away.

Uitleg

Ozymandias is een andere naam voor Ramses II, een Egyptische farao. Ramses vond zichzelf een belangrijk man en liet een standbeeld voor zichzelf bouwen. Op dat standbeeld liet hij de tekst zetten die in het gedicht wordt aangehaald. Hij vindt zichzelf de ‘koning de Koningen’ en iedereen die zijn beeld ziet moet maar eens om zich heen kijken wat hij allemaal heeft laten bouwen!

Echter, zo’n 2000 jaar later komt een reiziger het beeld tegen. Alleen zijn benen staan nog. Naast het beeld ligt de rest. En er omheen niet anders dan zand. Dat is waar het in dit gedicht om draait: hoe groot je je ook kunt voelen, uiteindelijk betekent het allemaal niets

Vorm: Ozymandias is een sonnet. Dit is een dichtvorm waarbij het gedicht bestaat uit 14 regels en elke regel 10 lettergrepen bevat. Rhytme is erg belangrijk in een sonnet. Rijmschema’s wisselen nogal eens bij een sonnet. Het ligt er maar net aan in welke tijd het sonnet is geschreven. Voor meer informatie over sonnetten kun je hier kijken.

Het beeld van Ramses II is te zien in het British Museum in London.