In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.

Extra

Majoor John McCrae schreef dit gedicht in 1915 tijdens de Eerste Wereldoorlog, na de dood van een vriend van hem op het slagveld bij Ieper (België). De klaproos is het symbool geworden van ‘Remembrance Day’, ook wel ‘Poppy Day’ genoemd. Op 11 november 1918 werd om 11:11 uur de wapenstilstand getekend. Jaarlijks worden op deze dag in Groot-Brittannië en Canada de gevallen soldaten herdacht. Veel mensen dragen een poppy op hun kleding.