What passing-bells for these who die as cattle?
Only the monstrous anger of the guns.
Only the stuttering rifles’ rapid rattle
Can patter out their hasty orisons.
No mockeries now for them; no prayers nor bells;
Nor any voice of mourning save the choirs, –
The shrill, demented choirs of wailing shells;
And bugles calling for them from sad shires.
What candlesmay be held to speed them all?
Not in the hands of boys but in their eyes
Shall shine the holy glimmers of goodbyes.
The pallor of girls’ brows shall be their pall;
Their flowers the tenderness of patient minds,
And each slow dusk a drawing-down of blinds.

Extra

Wilfred Owen, de schrijver van dit gedicht, was een soldaat in de Eerste Wereldoorlog, in Groot-Brittannië ‘The Great War’ genoemd. Veel Britse soldaten hebben hun leven verloren in de loopgraven van België en Frankrijk. Wilfred Owen is er daar één van. Hij stierf in 1918, vlak voor het einde van de oorlog. In het gedicht beschrijft hij de verschrikkingen van de oorlog.

Vorm
Owen heeft het gedicht geschreven in de vorm van een sonnet: het heeft 14 regels en elke regel bestaat uit 10 lettergrepen. Het rijmschema  (= de rijmwoorden aan het eind van de regel) is volgens het Engelse sonnet: ABAB – CDCD – EFFEFF. De eerste regel rijmt op de derde, de tweede op de vierde en zo verder. Bovendien maakt hij gebruik van alliteratie (= opeenvolgende woorden beginnen met dezelfde letter) om sommige woorden meer kracht mee te geven. Je kunt dit bijvoorbeeld zien bij ‘rifles rapid rattle’. De steeds terugkerende ‘r’ wordt gebruikt om het geluid van schietende geweren mee te geven.

Hier kun je het origineel zien van ‘Anthem for Doomed Youth’