De eerste koning van het huis van Tudor, Henry VII, verenigde het koninkrijk en bracht vrede en stabiliteit in het land. Dit werd verder versterkt door zijn zoon, Henry VIII, doordat hij de macht van de staat centraliseerde in de persoon van de koning. Hij stichtte de Anglicaanse kerk, met zichzelf als leider ervan.

Uit deze tijd verdienen drie schrijvers aandacht: Sir Thomas Wyatt, Henry Howard (Earl of Surrey) en Sir Thomas More.

Sir Thomas Wyatt (1503 – 1542)

Sir Thomas Wyatt was een diplomaat aan het Engelse hof onder Henry VIII. Hij werd op diplomatieke missies gestuurd naar Frankrijk en Italië en kwam daar in aanraking met de dichtkunst. Hij wordt dan ook gezien als degene die de sonnet introduceerde in de Engelse poëzie.

Van Wyatt wordt gezegd dat Anna Boleyn mogelijk zijn geliefde is geweest, voordat Henry VIII in 1532 met haar trouwde. Veel van zijn gedichten gaan over de liefde en geven een mooi beeld van hoe er in die tijd aan het hof van Henry VIII over gedacht werd.

Zijn werk werd overigens pas gepubliceerd na zijn dood.

Lees en beluister hier een van zijn gedichten ‘They flee from me’

Henry Howard, Earl of Surrey (1517 – 1547)

Howard Henry was, samen met Sir Thoma Wyatt, de eerste die de sonnet als versvorm gebruikte. Terwijl Wyatt de sonnet in het Engels schreef, gaf Howard het een rijmschema dat later bekend werd als de Shakespearean sonnet: 3 coupletten van vier regels (een kwatrijn) met een rijmschema abab, cdcd, efef dat afgesloten wordt met twee regels die op elkaar rijmen, dus gg.

Sir Thomas More

Thomas More was een staatsman, jurist en schrijver. Zijn belangrijkste werk is Utopia, uit 1516. Het origineel was geschreven in het Latijn. In 1551 is het uitgegeven in het Engels. Utopia geeft een goed beeld van hoe men dacht en waar men op hoopte in het begin van de 16e eeuw.

Utopia is opgedeeld in twee delen. Het eerste deel is een aanklacht tegen de maatschappij zoals More hem kent: onderdrukking van de gewone mens door koning en edelen. Het tweede deel beschrijft de samenleving op een niet-bestaand eiland Utopia: haar politieke, sociale en godsdienstige gebruiken.

Het boek is geschreven als een gesprek tussen drie mensen: Peter Giles, Thomas More zelf en Raphael Hythlodaeus, een filosoof en wereldreiziger. Deze laatste vertelt het verhaal van zijn bezoek aan Utopia. Volgens hem is de samenleving op Utopia de beste die er bestaat. Men kent geen privébezit. Hierdoor richt men zich op het algemene belang en niet op eigenbelang. Het is een staat die gebaseerd is op sociale gelijkheid.

Of More het zelf eens was met Raphael Hythlodaeus, valt te betwijfelen. De naam die hij voor hem gekozen heeft, heeft namelijk een dubbele lading: Raphael = boodschapper van de Heer en Hythlodaeus = verkoper van onzin. Utopia, dat Nergensland betekent, kent meer woorden met een dubbele lading, die allemaal de nadruk leggen op de illusie van een staatsvorm als op Utopia.

Links het eiland Utopia en rechts het alfabet van Utopia.

Voor meer informatie:

–> Utopia (wikipedia)
–> Utopia (tekst)
–> Utopia (audio, ook als mp3 te downloaden

–>

Utopia (herdruk uit 1869)