De kunst van het verliezen beheers ik maar al te goed. Mijn schoolsleutels verlies ik het hele jaar door. Ze verdwijnen om vervolgens weer miraculeus op te duiken: in het toilet, naast de computer in de docentenkamer of in mijn tas, die ik al minstens vier keer grondig had doorzocht. Toetsen die ik net nog gekopieerd heb, verstoppen zich listig in mijn tas of in mijn kast. Gemaakte schriftelijke overhoringen en repetities vis ik hyperventilerend uit de papierbak waarin ik ze in een onverklaarbaar moment van verstrooidheid heb gegooid.

Moeiteloos verlies ik een schooljaar lang secondes, minuten, uren bij een weinig meewerkend kopieerapparaat. En een computer backup verlies ik in een zee van nullen en enen. Mijn energie sijpelt gedurende het jaar langzaam weg maar ik weet haar nog met noodreparaties op peil te houden. Tegen het einde van het schooljaar verlies ik meer dan objecten en tijd: er vallen gaten in mijn geheugen, gemaakte afspraken verdwijnen in een zwart gat. Ik kan de school nog maar nauwelijks verlaten. Bij elke poging weg te fietsen blijkt dat ik agenda, smartphone, regenkleding of welke noodzakelijkheid dan ook in die %&^$#& school heb laten liggen. Dan sjok ik de trappen weer op en dwaal door de lege gangen.

Mijn geduld heb ik dan nog niet verloren. Dat verlies bewaar ik voor het einde van het schooljaar. Ergens als het heel erg slecht uitkomt, tegen de verkeerde persoon of klas, merk ik dat ik mijn elasticiteit ben verloren. Dan verlang ik nog alleen naar de eindstreep: dat het voorbij is en dat het vakantie is. Want dan verlies ik mijn werkgeheugen. Zodra die gezegende tijd begint, zullen onmiddellijk alle gedachten aan school, de PTAs, de studiewijzers, de methodes verdwijnen. Alsof iemand bij mij Ctrl Alt Del heeft ingedrukt en het scherm op zwart gaat. Waarna ik geheel en al ‘restored’ volgend schooljaar weer aan een nieuwe ronde begin.

Een hele fijne vakantie toegewenst!

6 Reacties op “De kunst van het verliezen”

  1. Christien van Gool zegt:

    Heel herkenbaar!

    Jammer dat de herstelperiode korter wordt…

    Wat sleutels betreft: een keycord om je nek is misschien een tip – het helpt mij heel goed.

  2. Marcel oosting zegt:

    Ik hoop dat Brazilië vanavond de kunst van het verliezen ook beheerst. De ruststand in de finale tegen Argentinië op dit moment is 0-0. Duitsland moet winnen, want als Argentinië vanavond wint in Rio de Janeiro, dan is dat slecht voor het moreel in Brazilië. Und Mutti ist auch da ins Maracanã, mit dem Putin aus Rusland. Tsja….

  3. Marcel Oosting zegt:

    Duitsland heeft zojuist, na verlenging, met 1-0 gewonnen van Argentinië, en is daarmee wereldkampioen voetballen! Doelpunt gescoord door Götze. Het is dus toch goedgekomen. Zo, dan kan nu de vakantie beginnen. Viel Spaß!

  4. rudolf zegt:

    je kunt ook een ” zaak ” verliezen , en wat dan, kun je daar wel of niet goed tegen ?

  5. Peter Heins zegt:

    Herkenbaar ik haalde 5 jaar geleden de eindstreep niet, ik verloor mijn gezondheid. Hersenbloeding en na maanden revalidatie kwam het volgende verlies de school liet mij weten dat er voor kneusjes op de school geen plaats was, een uitspraak van een staffunctionaris personeel en organisatie. Dus verloor ik weer, maar nu mijn werk, ik verloor ook mijn mond, want ik had weer leren praten maar kreeg onmiddellijk een spreekverbod. Achteraf gezien verloor de school een goede leerkracht en nam het kneuzengehalte op de school toe procentueel gezien toe. Gelet op de gemaakte opmerking en de toevoeging van mijn directeur dat de school geen sociale werkplaats is. Dat heet steun geven?!
    Gemiste kans voor een school die als motto had: De school doe kansen biedt.

  6. anoniem anoniemsen zegt:

    anoniem

Reageer


× vier = 4