De tijd van het surveilleren breekt aan – leidt dit bij u op school ook tot discussies? Wie moet hoeveel uur surveilleren? Kan een gymnastiekdocent niet nog wat meer doen of iemand die alleen maar multiple choice vragen hoeft na te kijken? Kunnen collega’s met weinig leerlingen wat meer doen? Hoe gelijk of ongelijk zijn we eigenlijk?

Bij de verdeling van taken staat het jaartaakformulier onbetwist bovenaan als verdeler van taken op school: je hebt een aanstelling van een bepaald aantal uren, zoveel klassen en vervolgens zoveel uren over voor extra taken. Dat lijkt een redelijke verdeling en op papier lijkt het aardig te kloppen maar toch zijn er collega’s die meer te doen hebben dan anderen.

Ik noem maar wat: collega’s met kleine klasjes of met volle klassen – daar zit een wereld van verschil tussen wat nakijken betreft en allerlei andere zaken (mentoraat, ouderavonden etc etc). De uren onder de streep worden verdeeld naar rato van een bepaalde inschatting van uren maar meestal kom je hier niet aan uit (als je de taak goed doet tenminste).

Collega Annelien Jonkman (wiskundedocent, zij-instromer) wierp enige tijd terug een balletje op over taakverdeling in het AOb Onderwijsblad. Ze had de kwestie op school aangekaart maar stuitte op grote weerstand: ‘Toen ik voorstelde om dat bij mij op school eens grondig uit te zoeken, werd mij dat afgeraden omdat eerdere pogingen op ruzie waren uitgelopen’.

De discussie was bij haar op school ontstaan, omdat de wiskundedocenten in de bovenbouw soms 4 verschillende vakken geven: Wiskunde A, B, C en D. Dat betekent vier verschillende schoolonderzoeken maken, SE’s nakijken etc. etc. Meer werk dan een gymnastiekdocent (het klassieke voorbeeld!) heeft volgens haar.

Vervolgens deed ze een oproep aan collega’s om aan haar bepaalde gegevens te mailen: het vak, de werktijdfactor en het aantal uren dat je naast je reguliere lessen en officiële voorbereidingstijd per schooljaar bezig bent met school.

Ik heb contact met haar gezocht en was benieuwd hoeveel reacties er waren geweest – ik verwachtte niet veel want ik denk niet dat er veel collega’s zijn die precies kunnen zeggen hoeveel uur ze voor school bezig zijn. Ikzelf kan dat ook niet echt in uren aangeven. In totaal waren er 12 reacties – Annelien had er duizenden verwacht.
 
Allereerst is de vraag natuurlijk, wat versta je onder schoolwerk? En wat is regulier en wat is niet-regulier? Boeken die ik lees om de Engelstalige literatuur bij te houden – is dat schoolwerk? Kost me aardig wat uurtjes die ook gedeeltelijk ontspannend zijn. Vakbladen lezen? Op internet nieuws bijhouden? ‘s Avonds bijkomen van een hele lastige klas die heel veel energie kost? De werkweek met je klas, begeleiding van maatschappelijke stage, ouderavonden, vergaderingen, mailen met collega’s, leerlingen, ouders etc etc. Het is lastig om alles te kwantificeren. En of je alles MOET kwantificeren.
  
De vraag is wel actueel want binnen het actieplan leerkracht kun je alleen naar een hogere salarisschaal solliciteren als je er naast je reguliere lessen van alles bij doet. Maar dan moet je daarvoor wel tijd hebben. En als al je tijd al opgaat aan de reguliere voor- en nabereidingstijd (en je dus niet uitkomt met je 60%) dan wordt dit al heel moeilijk.
 
Hoe zit dit op scholen? Levert de werkverdeling discussie op? Is de verdeling van taken inzichtelijk (wie krijgt hoeveel uur waarvoor)? Wie houdt bij hoeveel uur hij bezig is voor school? En is regulier schoolwerk wel te scheiden van extra taken? Zijn er collega’s die duidelijk minder tijd kwijt zijn met nakijken of juist meer? Wordt daar rekening mee gehouden bij het verdelen van surveillances?

12 Reacties op “Werkverdeling”

  1. Eus van Hove zegt:

    Docenten in Nederland geven te veel lessen. In Finland staan docenten hooguit 4 lessen per dag voor de klas. Finland heeft het beste onderwijs van Europa!
    Geef docenten de ruimte om er wat moois van te maken: Teach less, learn more.

  2. Henk zegt:

    Precies. Docenten kunnen wel naar elkaar gaan vingerwijzen maar de realiteit is dat ze allemaal veel zwaarder worden belast dan gemiddeld in de rest van Europa. Is al vaak uit onderzoek gebleken maar Nederland doet er niets aan en raakt steeds verder achterop.

  3. Jeanette zegt:

    Hoeveel scholen zijn er inmiddels in Nederland waar te weinig tijd wordt toegekend voor overleg (maar waar je wel verplicht wordt te komen) te weinig tijd voor voorbereiding, correctie, contact met ouders etc. Op hoeveel scholen worden leraren gedwongen om meer uren per week les te geven (dan wordt gezegd dat anders de normjaartaak van 1659 niet wordt gehaald, en er eigenlijk slechts 36 lesweken zijn, toetsweken niet als lesweek geteld, of studiedagen niet betaald, (Immers lesverdringend.

    Tja, emigreren dan dus maar

  4. Jeanette zegt:

    dat er geen duizenden reacties zijn, ligt misschien ook aan dat het niet door tienduizenden gelezen wordt….

    Overigens, bij ons worden surveillanten ingevlogen (oud-leerlingen, ouders etc) en die surveilleren onder verantwoording van een vaste docent.

    Dat scheelt heel veel uren!

  5. Christien van Gool zegt:

    @Jeanette
    Het Onderwijsblad wordt toch wel goed gelezen??

    Ja, externe surveillanten inhuren scheelt al een heel stuk – dat gebeurt bij ons ook. Het is natuurlijk geen werk waar je academisch geschoold voor moet zijn al is het wel vereist dat er een docent bij is die de leerlingen kent en bij problemen raad weet.

  6. Paul zegt:

    Ach, die paar uur in de gymzaal. Alsof je daar nu zo’n punt van moet maken. Niet dat het niet onbespreekbaar mag zijn, maar het eindigt dan vaak weer bij die gymdocenten. Alsof de organisatie van sportdagen geen tijd kost en alsof de giga-herrie die zij op hun oren krijgen in gymlessen geen werkdruk is. Geven en nemen zou ik zeggen…

  7. Christien van Gool zegt:

    @Paul
    De aanleiding is de surveillance maar het probleem met werkdruk is natuurlijk breder.

    En dat surveilleren: ik vind het zo oervervelend en saai dat 3.5 uur gedwongen rondkijken – jij niet?

  8. Koos van 't Hul zegt:

    Ik denk dat het probleem werkdruk van verschillende kanten aan te vliegen is. Misschien is de term werkdruk ook niet de juiste, maar kun je beter stellen: is het binnen de huidige taak wel mogelijk om kwaliteit te leveren?
    Als je net als ik onder kwaliteit verstaat: voorbereide lessen, actueel lesmateriaal en een bij de tijdse aanpak en aandacht voor het individu, dan kom je in het Nederlandse onderwijs al snel in de problemen.

    Ons onderwijs is niet ingericht op excellentie bevordering of op aandacht voor individuen, maar op massa-werk. Zo lang er geen aandacht komt voor dat probleem en er grondig wordt gekeken naar de wijze waarop de inrichting van het onderwijs invloed heeft op de kwaliteit die een docent kan leveren, blijft het doormodderen.

    Ik zit nu nog in de luxe positie dat ik geen kinderen heb, en dus tijd kan vrijmaken om te investeren in mijn lessen en andere taken. Ik vrees de dag dat de prioriteiten anders komen te liggen en ook ik waarschijnlijk zal vervallen in standaardwerk, net als veel collega’s.

    Veel kwaliteit bij leraren wordt in de leeftijdsfase 30-40 in de kiem gesmoord, naar mijn mening.

  9. Christien van Gool zegt:

    @Koos
    Klopt – LIA ijvert al een tijdje voor 20 lesuren maximaal lesgeven en 20 leerlingen per klas.
    Maar zolang we die situatie nog niet bereikt hebben, zullen we toch door moeten of niet?

  10. Els Nelissen zegt:

    Ik blijf er moeite mee hebben dat een aanstelling van 1600 klokuren voor de een veel meer en voor de ander veel minder is.
    Helaas is er met het OTO-onderzoek van lang geleden nooit iets gedaan. Wordt het niet hoog tijd dat leraren de mogelijkheid krijgen om hun werkuren op school te maken, waarna je vrij bent om de accu weer echt op te laden? Natuurlijk mag je dan ook nog “hobbyen” omdat je iets geweldig leuk vindt in je vak… Vind ik prima, maar niet als het geëist wordt.

    Mijn hoop is dat je door het werk te laten verrichten op school de prioriteit legt waar hij hoort te liggen: bij je lestaak. Ik ben ervan overtuigd dat daardoor sommige taken meer gedaan zullen worden door de een dan door de ander. Dat heeft te maken met collegialiteit. Zo vind ik het ook geen bezwaar dat ik in de examentijd meer surveilleer dan een collega die bijvoorbeeld Nederland geeft of geschiedenis. Mijn urenlast is dan namelijk redelijk te overzien en dat kan van andere collega’s niet altijd gezegd worden.
    Misschien komen we er op uit dat de urenbelasting voor sommige vakken niet reëel is (en bijvoorbeeld 20 uur met 20 leerlingen in de klas zou moeten zijn), maar het kan wel eens vak en klasafhankelijk blijken te zijn.
    Het argument dat de ene docent nou eenmaal veel sneller is dan de ander vind ik niet valide; het betekent alleen maar dat we meer gebruik moeten kunnen maken van elkaars sterke kanten in plaats van van iedereen exact hetzelfde te verwachten.
    Ik weet dat ik met het idee de docent op school te laten werken de knuppel in het hoenderhok gooi en er moet inderdaad nog het nodige veranderen om dat ook realiseerbaar te laten zijn, maar dat wil niet zeggen dat er niet naar gestreefd zou kunnen/moeten worden.

  11. Agnes zegt:

    Ook ik ben van mening dat er een mentaliteitsverandering moet komen onder docenten. Zelf sta ik nu 5 jaar voor de klas VMBO, waar ik tegen aan loop dat er veel collega,s zijn die zodra hun lessen afgelopen zijn als sneeuw voor de zon verdwijnen. Na bespreken van de dag, collegiale consultatie is niet mogelijk. Deze mentaliteit stoort mij enorm, ik begrijp ook niet hoe dit kan. Zelf heb ik altijd nog genoeg te doen en werk meestal tot 17.00 uur op school. Ik wil graag weten hoe dit op andere school gaat. Zijn ook daar de docenten bijna voor de leerlingen de deur uit?

  12. alex gijzenij zegt:

    Als je gewoon je werk af wilt ronden, staat er een concierge achter je met een rammelende sleutelbos. Logisch, ze mogen geen overuren meer schrijven. Opgesloten worden in school is een groter risico dan overspannen raken van de leerlingen. Uren worden uit de njt gehaald, de bijbehorende werkzaamheden blijven liggen, totdat je er zelf last van krijgt en het werk toch gaat doen. Onmogelijke roosters die niet volgens CAO worden gemaakt, vanuit een ivoren torentje. Problemen net zolang laten sudderen, totdat de docenten ze zelf maar gaan oplossen.
    Ziehier de realiteit van 4 jaar werken in het VMBO.
    Voor geen goud wil k het weren met de kinderen missen, de rest als een boer met kiespijn die het lachen allang vergaan is van het roeien met de riemen die hij niet heeft.

Reageer


7 × = achtentwintig