De gastcolumn is deze keer van Nick Zwart, community-manager Levensbeschouwing en grote initiator van Digischool 3D. Hij praat ons bij over 3D onderwijs en virtuele taaldorpen. 

VIRTUEEL ONDERWIJS, EEN NIEUWE WERELD!
Wat doen tieners als ze achter de computer zitten? Chatten, gamen, Hyves en Facebook! Ze zijn er mee opgegroeid en die koppeling naar de buitenwereld via de computer is niet meer weg te denken uit het dagelijks leven.  In het onderwijs is dat natuurlijk hetzelfde, welke school heeft er nu geen computers staan!  Sinds kort is er naast die koppeling naar de buitenwereld ook een koppeling naar een virtuele wereld mogelijk.

In de afgelopen jaren zijn we met Digischool druk bezig geweest om een nieuwe loot binnen het  onderwijs te onderzoeken en te bouwen: Onderwijs in een virtuele wereld. In 2005, tijdens de hype van Second Life, zijn we in het virtuele Teen Second Life (alleen voor tieners) aan de slag gegaan om te kijken wat er allemaal in zo’n 3D wereld te doen is en wat de meerwaarde voor het onderwijs zou kunnen zijn. Maar omdat het een Amerikaans bedrijf is die TeenSL runt, met Amerikaanse regelgeving, kwamen we er al snel achter dat het aanmaken van accounts voor leerlingen en docenten niet makkelijk was.

Maar in 2009, net op het moment dat we de stekker uit dit project wilden trekken, kwam de oplossing voor dit probleem. De software werd als Open Source vrijgegeven zodat iedereen zelf een virtuele omgeving zou kunnen maken op een eigen server en daar zijn we natuurlijk gelijk mee aan de slag gegaan. Al snel stond het begin van een virtueel taaldorp (Chatterdale) te pronken op een van de servers, waar op kon worden ingelogd en rondgelopen.  En er waren ook meteen docenten die het taaldorp wilden uitproberen. De leerlingen waren super enthousiast, liepen en vlogen rond door het dorp, pasten hun eigen avatar naar smaak aan en ze deden zelfs ook nog opdrachten.  Maar toen we het aan andere scholen gingen aanbieden, kwamen er toch wel wat problemen om de hoek kijken.

Elke school heeft zo zijn eigen beveiliging op het netwerk. Firewalls, poorten, IP adressen die dicht staan. En pas als de juiste digitale poorten open staan, kan er contact gemaakt worden met een virtuele omgeving. Dat hebben we zelf ook aan den lijve ondervonden toen we een prachtige demo hadden voorbereid bij de Universiteit van Leiden. Toen we eenmaal daar waren, bleek dat het netwerk zo dichtgetimmerd was dat we zelf niet eens op onze eigen server konden komen. Uiteraard zijn deze problemen wel op te lossen door met de IT afdeling te praten. Maar dan zijn we er nog niet.

Het netwerk zou ook nog wel eens te traag kunnen zijn. De eerste pilot die we gedaan hebben, was met een klas waarvan alle leerlingen een laptop hadden via één wifi punt in de klas.  En daar ging het dus mis, de wifi was met een snelheid van 54 Mb/s te traag om al die 3D informatie van 20 laptops te verwerken. In een tweede pilot met dezelfde klas ging het al een stuk beter maar toen hadden ze dan ook ineens 540Mb/s ter beschikking, tien keer zo veel. Ons advies is om een virtuele omgeving met een computer te bezoeken die gewoon op het netwerk zit aangesloten, zoals die in het computerlokaal. Maar ja, de tendens is wel dat er steeds meer met laptops gewerkt gaat worden.

We hebben nu, in 2012, twee taaldorpen online, Chatterdale (Engels) en Parolay (Frans). En we hebben ook al een leuk aantal talensecties van scholen die er mee aan de slag zijn gegaan. En stuk voor stuk hebben de leerlingen enthousiaste verhalen achteraf.  Vanmorgen nog liep er een klas uit Hengelo (Grundel Park) door het dorp om opdrachten te doen. De juf is heel enthousiast en met wat assistentie van de IT’er op school komt het helemaal goed.  En sinds we de publieksprijs en een eervolle vermelding hebben gewonnen van het Europees Talenlabel is er ook internationale belangstelling uit Oostenrijk, Noorwegen en Italië… Wie volgt?

Meer informatie over virtueel onderwijs is te vinden op www.digischool.nl/3d of www.3dles.nl

Reageer


1 + = vier