De gast column deze week is van de hand van
Willy Weijdema, communitymanager van de vakcommunity Nederlands, die zich het hoofd breekt over alle wedstrijden die er zijn… Wat leveren die op?

Soms word ik zo moe van wat er op mijn bureau ligt en in mijn mailbox zit:
*Landelijke Dichtwedstrijd. Gezocht: jonge dichters!
*Prijs van de Jonge Jury
*Jongerenliteratuurprijs
*Max Havelaar Speechwedstrijd
*NK Debatteren voor Scholieren
*Schrijfwedstrijd
*De leraar van het jaar
*Ontwerpwedstrijd Beste Leesomgeving

De ene deadline is nog niet afgelopen of de volgende ligt er weer. Hoeveel scholen doen mee aan zo’n wedstrijd en wat levert het op voor je onderwijs, voor de winnaars maar ook voor de verliezers??

Heb je nog nooit een prijs gewonnen? Dan hoor je er niet meer bij! Als je als school, als klas meedoet aan zo’n wedstrijd en je wint niet: ga je dan door? Of denk je: we hebben aardig, inspirerend lesmateriaal gekregen en daar leuk mee gewerkt? Sommige instanties doen dat namelijk: zij leveren hele pakketten aan lesmateriaal die je kunt gebruiken als je je met je leerlingen voorbereidt op een wedstrijd.

Ik noem als voorbeelden Het Poëziepaleis en De JongeJury. De Max Havelaar Academie laat op haar website filmpjes zien van beroemde toespraken. Het Nederlands Debat Instituut biedt op haar website NK Debatteren voor Scholieren behalve lesboekjes ook toernooitrainingen op school aan en er is ook nog ondersteuning met actueel materiaal op de website Eigenwijzer van ntr: schooltv. En dit zijn dan nog alleen de voorbeelden uit mijn vakgebied.

En wie bepaalt er eigenlijk wie winnaar of verliezer is? Is er een jury en wie zitten daar dan in? Als we de televisie moeten geloven, is Nederland gek op jury’s. Idols, The Voice of Holland: miljoenen mensen kijken ernaar. Moeten wij onze leerlingen ook zo beoordelen??

Lid zijn van een jury lijkt mij heel moeilijk. Ik heb dat ervaren tijdens de Studiedag van Levende Talen op 4 november jl. Ik loop altijd met veel plezier langs de stands van de genomineerden voor het Europees Talenlabel. Je ziet daar altijd de prachtigste voorbeelden van inspirerend talenonderwijs. Ik vind dat ze allemaal een prijs zouden moeten hebben, maar je mag je er maar één kiezen. De anderen zijn dan automatisch verliezers.

Winnaars, verliezers: ik houd niet zo van die wedstrijdcultuur. Ik heb altijd veel waardering gehad voor mensen die gewoon hun werk doen. Zo ook voor leerlingen die gewoon doen wat ze moeten doen en niet opvallen. Als je ook aan hen aandacht besteedt, merk je dat ook zij ‘bijzonder’ zijn, zóóó bijzonder … (waarom moet ik nu ineens aan een liedje denken?)

Ik ben benieuwd naar ervaringen van docenten die aan wedstrijden mee doen, samen met hun leerlingen.

4 Reacties op “Gastcolumn 3: Wedstrijden en prijzen”

  1. Marieke zegt:

    Ik vond het heerlijk! Het was een uitje, met een groepje enthousiastelingen op zaterdag naar de Taalkunde Olympiade, of een debattoernooi. Van tevoren voorbereiden en oefenen, en dan op de dag zelf samen op pad. Na elke ronde napraten (“hoe ging jullie debat?” “snapte jij iets van die opgave over het Javaans?”), na afloop samen uit eten alvorens de trein terug te nemen. Ik weet zeker dat ook diegenen die niet in de prijzen vielen een leerzame en leuke dag hebben gehad. Dat weet ik zeker, omdat diverse leerlingen elk jaar opnieuw hun vrije zaterdag opofferden, ook al geraakten ze nooit in de top tien.
    Het is gewoon hartstikke leuk om je extra in iets te verdiepen en te proberen je eigen score van het jaar daarvoor te verbeteren. Ik had het dolle pret gevonden als er in mijn eigen schooltijd ook al zoveel aanbod aan wedstrijden was geweest.

  2. Christien van Gool zegt:

    @Marieke
    Klinkt positief – maar het is altijd maar een klein groepje leerlingen waar je dan mee op stap gaat en iets mee voorbereid of niet?

  3. Marieke zegt:

    Ja klopt, ik deed altijd wel in alle klassen een lesuur ‘reclame voor de Olympiade’ met oefenopgaven enzo, maar op zo’n zaterdag gingen er maximaal 10 mee. De rest zat met bijbaantje, sportclub of vond het gewoon iets te ver gaan om een hele dag van het weekend op pad te zijn voor school.

  4. Christien van Gool zegt:

    @Marieke
    Ik neem me elk jaar voor om een keer mee te doen met leerlingen aan de BBC public speaking competition maar op de een of andere manier komt het er niet van – toch maar eens gaan doen!
    @Willy
    Ja, ik word er ook vaak moedeloos van: al die verschillende wedstrijden waar je met leerlingen aan deel kunt nemen – het meest klik ik weg …
    Zijn er wedstrijden waar we absoluut aan mee moeten doen??? Wie kan er iets noemen?

Reageer


een + 8 =