Vanochtend op de radio: de strijd tegen mobiele telefoons in de klas lijkt verloren! Iedereen twittert, pingt, maakt foto’s etc. in de klas – ook de leraren.  De meeste scholen hebben regels: telefoons moeten uit in de klas of op school, ze moeten in de kluis, of ze moeten op stil. Maar worden die regels gehandhaafd?
Volgens een rapport van de Nationale Academie voor Media & Maatschappij die een onderzoek heeft gedaan, schort er nogal wat aan de regelhandhaving. De docent wordt als een tamelijke digibeet opgevoerd. Is het inderdaad zo zielig gesteld of valt het wel mee?

Wie hebben ze eigenlijk ondervraagd voor dit rapport? Hondertwintig scholen voor basis- en voortgezet onderwijs zijn benaderd: gesproken is met 149 directieleden!!! En er zijn 40 groepsgesprekken met 360 leerlingen gevoerd. En geen enkele docent… Niet echt een heel representatief onderzoek.

Het krijgt wel weer veel media aandacht – meer dan de stakingsactie van Leraren in Actie vorige week. Daar heb ik weinig van gelezen – dat maak ik bij deze even goed. Kijk op de website voor meer nieuws omtrent deze actie in Den Haag vorige week (23 mei 2011) waar 700 tot 800 docenten verschenen. De actie lijkt succes te hebben – maar heeft u er iets van gelezen of gehoord? Ik niet. Of heb ik iets gemist op twitter?

Rapport Nationale Academie voor Media & Maatschappij
NOS nieuws
NRC.nl

13 Reacties op “Zijn docenten digibeten?”

  1. Assepoester zegt:

    Bij mij is het gewoon inleveren als ik er een zie, ook als de mobiel nog uit staat wat meestal niet het geval is (week in de kluis, via de conrector terugvragen). Gedogen( = de confrontatie uit de weg gaan) is een slecht werkende korte termijn oplossing. Soms heb ik er zomaar twee op een dag, met bijbehorend kabaal en lesverstoring, en dan gaat het weer twee maanden goed.
    En er zijn collega’s die dat niet aandurven omdat dan de hele klas op z’n kop staat….

  2. margot zegt:

    Ik ben een 60 jarige docente en mijn mening: Gewoon accepteren en er op letten dat er niet teveel gebruik van wordt gemaakt. Zelf heb ik mijn mobiel gewoon aanstaan in de klas. Als je er ontspannen mee omgaat en vraagt of hij weg kan, dan is het geen punt. Overigens hebben ze hun agenda er in staan, hun huiswerk laten ze al scrollend aan mij zien, dus relax! Ik pak alleen af als er toch gebruik van wordt gemaakt, nadat ik heb gevraagd om het ding weg te doen. Dat is redelijk, je zult zien dat men daar goed op reageert. Ik hoor ze nooit, maar zie ze wel.

  3. antos szkudlarek zegt:

    Ooit hadden woorden een herleidbare betekenis.
    An-alfabeet betekende dat je het alfabet niet machtig was.
    Nu zijn docenten digibeet: wat is een digi? Hoe pak je die beet?
    Letterlijk genomen zou een digi-taal geschoolde bèta uitstekend met een computer overweg moeten kunnen. Het woord bekt lekker, maar dekt de lading niet.

    Docenten die niet al te veel kaas hebben gegeten van het gebruik van computers in een schoolomgeving zouden beter a(n)- (niet) qwerty (zie toetsenbord) kunnen heten.
    Maar deze anqwerty’s doen er vooral goed aan de gadget- en elektronicafora op scherm of papier te volgen. Daar leer je wat de jeugd met al die hebbedingetjes zou kunnen doen en dus waar je in de klas op zou moeten letten.
    In de hoop dat er snel een beter passend woord bedacht wordt voor de ontoereikende voeling met onze kennismaatschappij.

  4. Christien van Gool zegt:

    @Margot
    Klinkt mij als een heel relaxte manier van omgaan met het probleem. Doet iedereen op school dit op dezelfde manier?
    @Assepoester
    Zelfde vraag: wordt dit door iedereen op school zo gedaan?

  5. Christien van Gool zegt:

    @Antos
    Tja, je hebt wel gelijk maar lost een goed woord het probleem op???

  6. Assepoester zegt:

    @Christien 1
    Mijn laatste zin laat het al zien. Er zijn leraren die de mobiel en ook oortjes (muziek) wel toestaan. Ik weet het niet van iedereen, maar wel van mijn (wisselende) buren. Soms komt er storend veel “leergedruis” uit het lokaal. Dat zijn ook de buren die WC-gebruik onder de les toestaan, en waar luidruchtige ganggesprekken tussen lln zijn toegestaan. Dat is niet mijn manier van lesgeven. Ik wil dat ze geconcentreerd met mijn vak bezig zijn. Dan hoeven ze helemaal niet te plassen.

    In onderlinge gesprekken blijkt er een wereld van mogelijkheden te zijn om de toch wel heel duidelijke schoolregels niet toe te passen: “De lln werken beter als ik dat wel toesta.”

  7. Christien van Gool zegt:

    @Assepoester
    En is dat dan een duidelijke keuze van die docent of slechts een bewijs van onvermogen om niet te durven optreden??
    Dit geldt natuurlijk voor veel meer zaken binnen school – is dit nu schadelijk voor het onderwijs of juist goed? Niet elke docent is hetzelfde en de een floreert bij een ijzeren discipline en bij een ander past dat niet bij zijn karakter.
    Hebben leerlingen hier moeite mee of passen die zich heel snel aan aan de mores in de les?
    Maar het blijft de vraag hoe goed het is al die oortjes.

  8. Marieke zegt:

    Over de actie van LIA: die was in zoverre succesvol dat er heel wat docenten door zijn wakker geschud, maar daarnaast niet succesvol, want de CAO komt er toch. Voor 2011-2012 is het inleveren geblazen (4 vrije dagen, nullijn), daarna nieuwe ronde, nieuwe kansen.

    Wat mobieltjes betreft: ik denk dat ze het regulier onderwijs zullen (blijven) overspoelen. Ik denk echter ook dat het aantal concentratiestoornissen erdoor zal toenemen. Misschien is het verstandig als sommige scholen zich specifiek op een rustige leeromgeving gaan richten en zich daarmee afficheren. Elke school zoekt toch iets om zich mee te onderscheiden, misschien wordt dit wel een gat in de markt.

  9. Paul zegt:

    Mobieltjes zijn er, dus ga er maar verstandig mee om denk ik. Zodra lln. telkens afgeleid zijn door die dingen moeten ze snappen dat je met die hapsnap aandacht soms je doel niet bereikt. Kortom: alleen bij uitzondering toegestaan.

    Storender vind ik die gratuite berichtgeving die overal klakkeloos overgenomen wordt, n.l. dat alle docenten natuurlijk dombo’s zijn en niks hiervan snappen. Nee zeg, alsof je leerlingen allemaal zo digitaal begaafd zijn (“Hoe doe je die puntjes meneer?” “Regelafstand 2 in Word, ik weet niet hoe dat moet”) tot zover “docenten zijn digibeten”… Oh ja, en wie heeft deze info de wereld ingestuurd? Precies! Het zoveelst adviesbureautje dat er een boterham aan gaat verdienen met coaching en training…

  10. Marieke zegt:

    Heh, inderdaad, ik heb laatst gevraagd een bepaalde opdracht via de ELO in te leveren. Heb minstens tien mailtjes gehad met: “ik stuur hem maar als bijlage met deze mail, want ik weet niet hoe het uploaden in de ELO werkt”.
    (Het positieve is dus wel dat elke leerling in 5 VWO het verschijnsel ‘attachments’ wel kent ;-) )

    Wat dat beeld van docenten als digibeten betreft: volgens mij zijn docenten net zo vaardig met computers als de gemiddelde Nederlander. De basisdingen beheersen we echt wel.

  11. Annemarie Broekhof zegt:

    mobieltjes uit, in jas of tas
    tenzij …de docent anders aangeeft
    bijv. voor laatste 5 minuten om huiswerk in te voeren
    of voor het uitvoeren van een opdracht met mobiel

  12. marja.verhoeven zegt:

    Ik ben heel streng met mobieltjes , dat weet iedereen op school inmiddels. Ik weet van mijn kinderen wat ze allemaal kunnen met hun I iPhone.Dit jaar is er twee keer een afgegaan in mijn lessen ( dan ga je eruit). Als ik hem zie waarschuwing en tweede keer ook weg en kom je niet meer terug die les.Ik zeg altijd, gaat hij bij mij af dan mag iedereen mij de klas uitdragen. Geef zelf het goede voorbeeld, gebruik hem ook niet.Je komt naar de les om op te letten en te werken. Ik ben beslist geen digibeet,werk met de ELO en doe opdrachten op de computer, maar dat is echt iets anders. Oplossing voor veel scholen is volgens mij een GSM drammer. Hebben ze ook in Leiden op de Universiteit.

  13. Francisca zegt:

    Citaat uit de Volkskrant van vrijdag 3 juni, want ook volwassenen gaan niet vrijuit: “Misschien helpt het wanneer politici hierin het voortouw nemen. Laat ze eens ophouden met twitteren, mailen en het raadplegen van hun Blackberries tijden kamerdebatten. Ook dat is een kwestie van aandacht. En van hoffelijkheid niet te vergeten.” (Hans Schnitzler)
    Het is een kwestie van dingen doen op de juiste tijd en plaats. Waarom zou je een stripboek in de les verbieden en een mobieltje niet?

Reageer


negen × 2 =