Willy Weijdema, communitymanager van de vakcommunity Nederlands, beschrijft in haar gastcolumn een nieuw fenomeen in het onderwijs: het inhuren en uitbesteden. 
 
Schoorl, 31 augustus 2010. De scholen in Noord-Holland zijn weer begonnen, dus: wij gingen heerlijk rustig wandelen op het strand. Maar niks hoor: op de parkeerplaats Hargen stonden grote bussen en het strand werd overspoeld door brugklassers, heel veel brugklassers. “Moeten jullie niet naar school?”, denk ik dan in eerste instantie. In tweede instantie realiseer ik me: dit is een excursie, een buitenschoolse activiteit.

En die zijn heel belangrijk. Je herinnert je die uitstapjes later nog het beste. Lang geleden, toen ik zelf nog brugklasser was, – maar dat heette toen nog niet zo, je zat gewoon in de eerste klas van de HBS, – gingen we een week naar Nunspeet. Daar moesten we de plaatselijke bevolking bevragen over de geschiedenis van Nunspeet: ik zie me nog zitten bij de dorpshistoricus thuis.

Je leert veel, van zulke activiteiten. Van de geschiedenis van Nunspeet herinner ik me niets meer, maar ik heb toen geleerd, hoe je mensen kunt benaderen voor een afspraak, hoe je een gesprek met ze voert. Als 13-jarige durfde ik dat allemaal nog niet.

Deze 13-jarigen waren bezig zelf materiaal te verzamelen met sleepnetten en schepnetten: wat vind je in zee? De vondsten werden bewaard in plastic bakken en meegenomen.

Het geheel werd georganiseerd door jonge mensen: studenten? stagiaires? Ze zijn helemaal gespecialiseerd in dit soort excursies. Ze hebben het juiste materiaal, het vervoer, de catering, alles is heel professioneel geregeld, tot en met de windschermen (www.natuurschool.nl), op het Nederlandse strand geen overbodige luxe. De ‘echte’ docenten, wat ouder in leeftijd, liepen er ontspannen bij.

Zou het onderwijs zo geregeld moeten worden? Je besteedt je activiteiten uit. Voor schoolreisjes, en vooral voor buitenlandse schoolreizen, is dat al heel gebruikelijk: op onderwijsbeurzen, in onderwijstijdschriften zie je altijd stands en advertenties van organisaties die alles regelen.

Binnen de school huur je deskundigen in. Schrijvers, dichters en vooral auteurs van jeugdboeken komen graag op school een praatje houden. Wil je, bijvoorbeeld in de laatste week voor de kerstvakantie, de leerlingen lekker een dag bezig laten zijn met muziek, drama en ballet? Dan huur je Scapino in (www.scapinoschool.nl) en zo zijn er nog wel meer organisaties.

En wat doen de docenten? Zij contracteren, huren in, besteden uit, als een soort makelaars. Het klinkt allemaal best wel aantrekkelijk …. Het kost wel geld, maar dan heb je ook wat ….

Maar waar hebben we dan die dure docenten voor nodig?

3 Reacties op “Gastcolumn 16: Inhuren en uitbesteden”

  1. monique zegt:

    Die dure docenten heb je nodig om reguliere lessen te geven. Waarom denken docenten toch altidj dat ze alles kunnen? Een les dans gegeven door de hobbieste docente biologie is heel iets anders dan een dansles gegeven door iemand van het Scapino. Ik ben voor professionals die lesgeven waar ze ervaring in hebben en hun ervaring delen met de leerlingen. Zo geef ik les in textiele werkvormen omdat ik daar goed in ben en als ik bij CKV een les over dans wil geven dan huur ik iemand in.

  2. Marieke zegt:

    @ monique: helemaal mee eens!

  3. george van sluis zegt:

    Duur inhuren kan als je het de moeite waard vindt. Belangrijk is het natuurlijk ook om eerst eens te kijken welke specialisaties er binnen het eigen team zijn, passend bij de visie van de school. Als je die kennis kunt uitbouwen en gebruiken, ben je natuurlijk goedkoper en – laat ik het woord ook hier maar gebruiken- duurzamer uit.
    Nog mooier kan het worden als je de specialisaties van de omliggende scholen ook gebruiken kunt! Dat betekent wel dat je echt met elkaar zult moeten samenwerken. Maar in het belang van de kinderen is dat een kleine stap.

Reageer


drie × = 12