Soms heb je van die dagen dat alles je aanvliegt – ik zie de stapels leesvoer liggen op mijn bureau (vakbladen, boeken), ik moet nog werk nakijken, cijfers berekenen, alvast gaan nadenken over het programma voor volgend jaar omdat de PTA’s moeten worden ingeleverd en de boekenlijsten (oh moet het nieuwe boek nog bestellen, meteen maar even doen, vorig jaar was ik het vergeten), wil meer doen met ICT in mijn lessen maar kom er niet aan toe om dat nu eens goed uit te werken, ik wil nog naar een studiedag (kan ik me nog opgeven?), was er niet ook nog een vergadering? Wat had ik nu ook alweer toegezegd aan die leerling, waar had ik die mail, had ik al gereageerd op het verzoek van die collega, help: mijn inbox loopt vol…

Elk jaar neem ik me voor dat ik alles heel gestructureerd ga doen maar naarmate het jaar vordert, lukt het me steeds minder. Ik loop voor mijn gevoel alleen maar te rennen van het een naar het ander. Gelukkig kan ik het redelijk voor mijn leerlingen ‘verbergen’, ik probeer daar wel rust uit te stralen want anders worden we collectief gek. Naarmate het jaar vordert, hebben die ook in toenemende mate structuur nodig. Het lukt me wel maar het kost me enorm veel energie. 

Ik snak dus naar de vakantie volgende week – even een weekje ertussen uit. Dat geeft weer wat meer energie hoop ik om de stapels aan te pakken, alles eens op te ruimen om in de zomer echt even alles los te kunnen laten.
Zouden ze in andere beroepen hier nou ook zo’n last van hebben of is dit typisch voor onderwijs??? Of erger, ligt het aan mij???

6 Reacties op “Werkdruk”

  1. Sylvia Huijgen zegt:

    Volgens mij ligt het niet aan jou. Ik heb het ook. Nu ben ik, met slechts twee jaar onderwijservaring, niet echt maatgevend, maar ik herken het wel. Op de een of andere manier krijg ik nog niet goed zicht op wat er in de loop van het jaar allemaal nog komt. En is de werkdruk in het onderwijs volgens mij sowieso wel erg hoog.
    Ik was, voordat ik docent werd, achtereenvolgens dagbladjournalist en communicatieadviseur en coach. Dat was toch wel een stuk relaxter. Maar ook veeeeel minder leuk en ‘rewarding’. (niet financieel overigens) Bij mij zit het hem vooral in alles heel goed te willen doen. Voor de kids die daar volgens mij gewoon recht op hebben.

  2. Teja Bodewes zegt:

    Het ligt niet aan jullie, Christien en Sylvia. Nederlandse leraren hebben simpelweg een te zware taak. Daarom is LIA opgericht. In een tijd waarin notabene door sommige politici en andere “deskundigen” wordt gesteld dat er nog wel een schepje bovenop kan, blijft LIA strijden voor maximaal 20 lesuren per week, maximaal 24 leerlingen per klas. En daarnaast natuurlijk een fatsoenlijk salaris. De Nederlandse jeugd heeft recht op kwalitatief goed onderwijs.
    Word lid van LIA en zie onze site http://www.lerareninactie.nl

  3. Christien van Gool zegt:

    @Teja
    Ja, dat zijn wel de belangrijke factoren: 20 lesuren en max 24 lln – wat een luxe!
    @Sylvia
    Weegt de voldoening op tegen de werkdruk???

  4. Marieke zegt:

    Dat zijn heel normale cijfers. 20 lesuren en maximaal 24 leerlingn is ongeveer het Europees gemiddelde. Dat wij daar als land al jaren ver boven zitten moeten we zelf weten, maar dan ook niet jammeren over de onderwijskwaliteit ;-)

  5. wilma Leene zegt:

    @Sylvia.. je hebt gelijk; zelfs ik, een ex-patriate uit singapore, ervaar dat eveneens. Aan de andere kant vraag ik me af wat er overgebleven is van die initiatieven om aan elke docent een persoonlijke assistent te koppelen? Wie heeft daar ervaring mee? Ik overweeg nu om zelf maar een assistent in Indonesie aan te stellen die s’nachts mijn toetsen nakijkt om de turn-around tijd te verhogen.

  6. Toon van der Ven zegt:

    Uit een onderzoek van de FNV enkele jaren geleden (ihkv kabinetsplannen om de arbo-wet te versoepelen, geloof ik)kwam werkdruk als arbeidsklacht nummer één naar boven. Ligt dus niet aan ons, individuen, niet eens aan een baan in het onderwijs: blijkbaar laten we ons over hele breedte van het arbeidsveld te vol stoppen. Of we zijn bij het aangaan van interessante werkzaamheden te optimistisch over de tijdsinvestering.

    Enkele begeleidingsdiensten beginnen ook al cursussen time-management aan te bieden: niet voor niets.

    Nu moet ik gauw even van het weekend genieten en dan snel wat onthaasten .. Oh nee.

Reageer


twee × = 8