[De gastcolumn deze keer is van de hand van Koos Boekensteijn, de community-manager Engels, over een wel zeer herkenbaar fenomeen]

Eén minuut gratis winkelen
Op Youtube staan verscheidene filmpjes van winnaars van 1, 2 of 3 minuten gratis winkelen. Het optreden ziet er meestal hoogst belachelijk uit en geeft je het gevoel van plaatsvervangende schaamte over de hebberigheid van mensen en het gedrag dat dat oplevert. Een enkeling probeert nog de schijn van enigszins beschaafd gedrag op te houden, maar de meesten gaan helemaal los en gaan tuimelend en met armen vol rennend door de betreffende zaak en vullen het winkelwagentje en de vloer erom heen met wat ze maar kunnen grijpen. De strategie die ze van te voren ongetwijfeld hadden bedacht, gaat al snel het raam uit als ze merken hoe snel de seconden verstrijken. Zie http://www.youtube.com/watch?v=y9N0apK_rGE (een redelijk waarheidsgetrouwe parodie).

Ik betrap me op vergelijkbaar handelen als ik interessante blogs op het internet tegenkom, waarin de makers zich uitputten in het opsommen en bespreken van boeiende web 2.0 toepassingen en andere onmisbare sites. Ik krijg dan iets hebberigs en bekijk alles, sla alles op als favoriet en ben vast van plan er uiterst nuttige dingen mee te doen. Het bijwonen van presentaties heeft een zelfde effect,  vooral als de presentatie via slideshare wordt gedeeld en de links achteraf verzameld kunnen worden. Mijn winkelwagentje ziet er dan ongeveer zo uit:

Als je met dezelfde houding behept bent: alle items op deze afbeelding van de internetpagina zijn aanklikbare links op de pagina zelf:  http://dembe01.edu.glogster.com/web20intheclassroom/

Het onderwijs zou toch langzamerhand eigenlijk ondenkbaar moeten zijn als er niet dagelijks gebruik wordt gemaakt van  fraaie toepassingen als Mapwing om virtual tours te (laten) maken,  Bubble.us om mindmaps te (laten) produceren, Timetoast om tijdlijnen mee te (laten) maken, Glogster, om online posters mee te (laten) maken, Jing om screencasts te maken, Zunal voor het online maken van webquests,  …  de lijst is eindeloos.

Maar ja, er zijn nog zoveel andere dingen te doen …, het past niet echt op dit moment in de methode …, het voorbereiden kost toch ook weer extra inspanning…, het is maar weer afwachten of de techniek het ook echt doet op het moment dat het er op aan komt…, etc.

Zoals bij de één-minuut winkelaar komt het er meestal op neer dat de uiterste houdbaarheidsdatum al ruimschoots verstreken is tegen de tijd dat ik er aan toe kom om iets werkelijk te gaan gebruiken, zodat al het verzamelde moois uiteindelijk slechts een gevoel van tekortkomen oplevert.

In de Ster-reclame komt er op tijd iemand langs die roept: “Dat kan beter!”  Wij zullen het onszelf moeten toeroepen.

Reageer


vier − 1 =