[De gastcolumn van deze week is geschreven door Ron Bolling, beheerder community muziek, ICT-coördinator en muziekdocent]
In mijn lokaal hangt nog geen digitaal schoolbord. Soms bekruipt mij het gevoel dat ik een belangrijk onderwijsmiddel mis. Zo maar een paar kreten die ik op internet tegenkwam:
‘oneindige mogelijkheden’, maak van uw presentatie een interactieve bijeenkomst! , ‘digitale schoolborden hebben onderwijsland verovert. Geen school kan eigenlijk meer zonder al is het alleen maar uit “concurrentie overwegingen”.’  Op de website van ‘ICT in school’ las ik het volgende: ‘onderwijsgevenden zullen zich dieper in de mogelijkheden van het digibord moeten gaan verdiepen, waarbij meer scholing onontkoombaar lijkt. Als dit gaat gebeuren, zullen meer leerkrachten ook de uitdaging aan willen gaan met de verkrijgbare randapparatuur: stemkastjes, documentcamera’s (visualizers), e.d.’

Het deed mij een beetje denken aan de invoering van computers in het onderwijs en de oneindige mogelijkheden die dit zou kunnen bieden. Het onderwijs moest de aansluiting met de leefwereld van de leerling niet missen. Docenten werden geschoold om een digitaal rijbewijs te halen, er moesten computerlokalen komen, laptopklassen, enz. en dan zou het allemaal beter gaan. Oh ja ….  er moest ook nog geschikt lesmateriaal ontwikkeld worden. Als we daar nou een wiki voor gaan gebruiken….

Natuurlijk hebben computers het onderwijs veranderd en kunnen we nu niet meer zonder maar tot een oplossing voor veel problemen binnen het onderwijs heeft het niet geleid. De werkdruk is onverminderd hoog, de klassen zijn nog steeds (te) groot, de tijd om zelf lesmateriaal te ontwikkelen is er niet, leerlingen doen andere dingen op internet dan de docent wil, leerlingen zijn met hun eigen agenda bezig. Kortom, de verbetering zit niet in de aanschaf van nieuwe apparatuur of een nieuw presentatiemiddel maar in de manier waarop het wordt ingezet, het ontwikkelde lesmateriaal en natuurlijk de eisen die de docent aan de leerling stelt.

Er zijn altijd al hulpmiddelen het onderwijs binnengehaald om meer rendement uit de leerling te halen. Middelen om de stof beter en duidelijker te presenteren en aantrekkelijker te maken voor de leerling. Denk aan de overheadprojector, televisie, video, laptop met beamer, gebruik van powerpoint, inzet van computers. Nu hebben we dan het digibord in al zijn varianten.

Wil het digibord meer dan een nieuw presentatiemiddel worden, dan moet je als docent tijd investeren om hier geschikte lessen voor te maken. Anders is de meerwaarde van een digibord beperkt ten opzichte van een laptop met beamer. En net zoals met de computer is gebeurd: als het nieuwtje eraf is komen er vanzelf weer andere (of dezelfde) problemen tevoorschijn. Een leerling blijft een leerling.

De inzet van een digitaal schoolbord verandert niet opeens je onderwijs. Daar is meer voor nodig. Laat je niet in de luren leggen door mooie praatjes. Toch zie ik echt wel mogelijkheden, ook voor mijn eigen vak (muziek). Het blijft een afweging van meerwaarde t.o.v. tijdsinvestering en rendement. In de onderbouw hebben de klassen op mijn school één uur muziek in de week. Ik vind dat de leerlingen veel praktisch met muziek bezig moeten zijn. Er blijft dan te weinig tijd over om de inzet van een digitaal schoolbord te rechtvaardigen. In de bovenbouw (eindexamen muziek) zie ik meer mogelijkheden maar als je er eentje hebt, moet je hem ook regelmatig gebruiken.

Hoe zit het eigenlijk met het gebruik van digitale schoolborden in het VO? In het PO is het digitale schoolbord inmiddels al bijna een vanzelfsprekendheid maar binnen het VO veel minder. Wanneer je via Google op zoek gaat naar materiaal/ lessen voor het digibord is er weinig te vinden voor het VO. Ik wil mijn verhaal afsluiten met een variant op de titel van dit stukje: ‘Digitaal schoolbord…… heeft u er al één? En hoe bevalt het?’

5 Reacties op “Gast column 6 Digitaal schoolbord, heeft u er nog geen?”

  1. Paul zegt:

    “Een leerling blijft een leerling.” schrijf je. Inderdaad. En een docent een docent. Het is gewoon EEN handig ding, maar niet zaligmakend. Telkens als er iets nieuws komt wordt het een tijdje een enorme Hype en duiken alle clubs op die geld ruiken: Speciale cursus zus, speciale tool zo enzovoort. Kortom: Ik ben het met je eens: gezond verstand voorop en dan verder kijken!

  2. Christien van Gool zegt:

    Misschien wat ideetjes van deze sites:
    Wilfred Rubens
    http://wilfredrubens.typepad.com/wilfred_rubens_weblog/2010/02/haal-meer-uit-je-digitale-schoolbord.html
    Er zit een link in naar een schriftelijke cursus.
    Maar dan moet je wel zo’n bord hebben: ik heb hem nog niet dus hoef nog niet naar materiaal te zoeken. Ik weet ook niet of ik er een wil.
    Wat kost zo’n ding eigenlijk en wat kosten programma’s ervoor? Wegen die kosten op tegen beamer en laptop?
    Het valt me inderdaad op dat in het basisonderwijs zo’n digibord al veel meer is ingeburgerd. Lopen wij achter in VO?

  3. Toon van der Ven zegt:

    Het PO is inderdaad regelmatig een inspiratiebron voor ons. Het ‘toverbord’ wordt daar vaak heel interactief ingezet en dat kan ook met een smartboard en niet met laptop en projector. Bij mij op school hebben we er een paar en sommige docenten (ik niet maar ik beloof beterschap) kunnen er inderdaad goed mee uit de voeten en betrekken hun studenten erbij. De meesten (zoals ik) komen er niet verder mee dan er een ppt op presenteren.

    Op Youtube struikel je over leuke en minder leuke voorbeelden: http://www.youtube.com/watch?v=zGxTCZ665vs&feature=related

  4. Marieke zegt:

    Je kunt heel zinnige dingen doen met een digibord en vooral ook heel leuke dingen. Maar ik kan er met m’n pet niet bij dat scholen soms (vaak?) geen geld meer hebben voor een goede wiskundeleraar omdat ze zo nodig in elk lokaal een digibord wilden hebben. Of de klassen groter moeten omdat de digiborden nogal duur waren. Dan heb je m.i. je prioriteiten toch echt verkeerd liggen. Toon mij de school die klassen van maximaal 24 leerlingen heeft en allemaal gediplomeerde leraren en pas na dat op orde gebracht te hebben is gaan investeren in digiborden. Ik solliciteer er graag en meld m’n kinderen er ook graag aan!

  5. Nick zegt:

    Wat dacht je van virtuele instrumenten die je normaal niet in de klas kunt krijgen. Daar kun je dan gewoon via de virtuele weg op spelen. Alleen dan moeten ze ngo wel gemaakt worden!!! Iets voor Digischool 3D?

Reageer


8 − = drie