Gast column 1 Over de (on)zinnigheid van beoordelen
door Christien van Gool Voeg een reactie toe[De komende maanden zullen hier regelmatig gastcolumns te lezen zijn van collega community managers van de digischool; dit is de eerste bijdrage - reacties hierop zijn uiteraard ook welkom]
Een leerling bedenkt de (on)zinnigheid van (be)oordelen
Tijdens mijn pauzes op school verblijf ik graag nog even in mijn lokaal. Iedere pauze komt er een aantal leerlingen langs en dan praten we over alledaagse zaken. Afgelopen week voerde ik het volgende gesprek:
“Stel je eens voor dat jouw hond zou kunnen praten.”
“Dat vind ik raar.”
“Waarom vind je dat raar?”
“Als alle honden zouden kunnen praten, dan was het normaal geweest, maar als alleen mijn hond kan praten, dan vind ik dat raar.”
“Dus het is raar als iets anders is, dan wat de meeste kunnen, hebben, weten, zijn of doen?”
“Ja.”
“Dus als een skater met zijn vrienden in het skatepark aan het skaten is, dan is hij heel normaal?”
“Ja.”
“Maar als dezelfde skater nu door de school heen zou skaten?”
“Dan is dat raar.”
“Maar hij kan, heeft, weet, is of doet toch niets anders?”
De leerlingen praten gezamenlijk nog even door. En vlak voor de bel:
”Volgens mij hebben we het.”
“Normaal is afhankelijk van de persoon, het moment en de situatie. Maar raar is van dezelfde dingen afhankelijk, dus kun je zeggen: normaal = raar (wiskundig niet geheel correct). De bepaling van normaal of raar is dus eigenlijk (on)zinnig want er is geen onderscheid te maken en het kan van moment, persoon en situatie verschillen.”
Op dat moment gaat de bel. Ik roep: ”Jongens, het is tijd, maar wat is nou tijd…?”
Hun conclusie zette me aan het denken. Deze leerlingen zien in dat (be)oordelen afhankelijk is van moment, persoon en situatie en dat het dus geen bijdrage levert.
In dit geval zou ik het leerproces niet kunnen stimuleren door te (be)oordelen. Mogelijk kan ik in plaats hiervan vragen blijven stellen om het creëren en denken te blijven stimuleren om hiermee het oneindige leren in stand te houden.
Bij het verlaten van het lokaal roept een leerling: “Tijd is dé beperking van het denken. Je kunt net zolang denken tot het tijd is.”
Jody van den Berg, Community manager Wiskunde
Docent wiskunde aan ’t Dalton Voorburg
februari 5th, 2012 at 14:56
Robert, je veaahrl is me uit het hart gegrepen. Ik heb zelf een vorm van autisme (Asperger) en loop zelf nog wel eens tegen dit soort onbegrip aan. Vooral het feit dat ik niet werk, maar een WAJONG uitkering heb stuit op onbegrip.