Geregeld klagen personeelsfunctionarissen over de vele spelfouten in sollicitatiebrieven. Maar vallen zulke missers in andere teksten óók zo op? En wordt er net zo hard over gestruikeld? Aan de Utrechtse universiteit is er onderzoek naar gedaan. En wat bleek?
D/t-fouten worden nauwelijks nog opgemerkt en nog minder veroordeeld. Frank Jansen, een van de onderzoekers, schrijft hierover in het decembernummer van Onze Taal.
De onderzoekers wilden eigenlijk testen hoe erg mensen het vinden als ze ergens bijvoorbeeld hij vind zien staan. Wat bleek? De helft van de mensen zág de d/t-fouten niet eens, ook niet als ze hoogopgeleid waren. En de andere helft, de proefpersonen die de fouten dus wél hadden opgemerkt, hechtte weinig waarde aan de fouten zelf: teksten mét dat soort fouten werden niet slechter beoordeeld dan teksten zónder.
In het Levende Talen Tijdschrift van september 2010 staat een artikel van Helge Bonset over spellingsonderwijs. Hij constateert dat het ineffectief is en geeft daarvoor vier verklaringen. Hij geeft ook vier aanbevelingen hoe het beter kan. (LTT 11 : 3, H.Bonset@slo.nl).

Reageer


6 × = tweeenveertig